De verkiezingskoorts in de Surinaamse media zwelt aan. Met nog bijna een week te gaan voor 25 mei kleuren niet alleen de straten bont van de vele partijvlaggen en de borden langs de weg waarop de burger wordt opgeroepen te gaan stemmen. In de media adverteren politieke partijen zich suf in de strijd om de verkiezingswinst en zijn vele voorlichtingsspotjes te zien over het stemproces.

Het kan niemand ontgaan dat er snel verkiezingen aankomen in Suriname. De voorpagina’s van De Ware Tijd, Times of Suriname en Dagblad Suriname openen op dinsdag 18 mei bijvoorbeeld weliswaar groot met het arriveren van de stoffelijke resten van de acht slachtoffers van de Blue Wing-crash van 15 mei, maar binnenin de krant is het veel verkiezingen wat de klok slaat.

Aanprijzen
In advertenties wordt geprobeerd de Surinaamse lezer te beïnvloeden, in de redactionele stukken staan verslagen van de vele massameetings. En er worden discussies gevoerd in speciale verkiezingsbijlagen: Wie gaat er op een vrouwelijke kandidaat stemmen (die zwaar in de minderheid zijn op de kieslijsten, red.) en waarom? En: is de Surinaamse samenleving wel ‘vriendelijk’ genoeg voor de Marron?

Op tv stikt het van de spotjes waarin verkiesbare kandidaten zichzelf en hun partij aanprijzen. En de burger wordt uitgelegd hoe er gestemd moet worden. Instructies worden getoond over dat er maar een enkel hokje rood mag worden gekleurd op het stembiljet voor De Nationale Assemblee. En dat er verder niet op geschreven of gevlekt mag worden, omdat de stem anders ongeldig wordt verklaard.

Moddergooien
En dan is er het moddergooien. In de redactionele stukken probeert Partij A Partij B zwart te maken door met negatieve berichten over de ander te komen. In de hoop dat de zwevende kiezers hierdoor op hen zullen stemmen. Want de politieke tegenstander is natuurlijk altijd minder betrouwbaar. Een voorbeeld: in Times of Suriname staat geschreven dat de NDP en BVD fraude op het spoor zijn gekomen door een VHP-parlementariër, een politieke tegenstander. Hij zou geld in ontvangst hebben genomen voor een bereidverklaring voor grond. Maar die grond is nooit gegeven, aldus NDP en BVD.

Goedbedoeld advies
De politici halen alles uit de kast om anderen van goedbedoelde adviezen te voorzien. Over dat ze toch vooral op hem moeten stemmen, en –als dat niet kan omdat een partij in een bepaald district niet meedoet – anders toch zeker op meneer (of mevrouw) X. Want die heeft de beste bedoelingen voor het land. Maar dat beweren de andere partijen ook allemaal. De twijfelende kiezer heeft het vast niet makkelijk door deze politieke stortvloed in de media.