De huidige minister van Justitie en Politie, Chandrika Santokhi, moet president van Suriname worden. Dat zegt publicist Theo Para. Volgens de schrijver is VHP'er Santokhi de gedoodverfde nieuwe leider van de traditionele partijen en ook van het land.
Hoewel het vandaag (dinsdag) in Suriname niet om presidentsverkiezingen gaat, vindt Para het van belang om dit signaal te laten horen. Want Suriname heeft behoefte aan een sterke leider, zegt hij. "Santokhi is een markante man van recht en rechtsstaat. De meeste urgente behoefte van Suriname is nu om het 8-december strafporces af te ronden."
Soft power
Para heeft een verkiezingsessay geschreven waarin hij pleit voor 'soft power'. Dat lijkt niet van toepassing op de bewindsman, maar de publicist legt dat anders uit. "Soft power is het vermogen van het land om te overtuigen, de geloofwaardigheid van het land. Dat heeft Santokhi bewezen met zijn prestige, regionaal en internationaal."
Alle pogingen om Santokhi in diskrediet te brengen zijn mislukt. Die pogingen zijn voor Para een campagne van drugshandelaars en criminelen. "Via een rechtszaak heeft hij Bouterse gedwongen zijn lasterlijke woorden in te trekken."
Nieuw Front
Santokhi's VHP behoort tot het Nieuw Front. Het essay van Para is daarom eigenlijk een stemadvies voor Nieuw Front. Dat de minister de volgende president van Suriname kan worden als de Megacombinatie de parlementsverkiezingen wint lijkt onwaarschijnlijk.
Fragmenten uit het essay 'De soft power van Chandrika Santoki' door Theo Para:
Op 25 mei staat in Suriname niets minder dan de soft power van de natie op het spel. Tezelfdertijd staat het land op de drempel van een generatiewisseling in politiek en bestuur. Wil de bevolking een nieuwe generatie leiders die onwetend van het verleden gedoemd is de fouten te herhalen of is het land toe aan een nieuwe generatie die de valkuilen uit het verleden goed kent en die in de toekomst weet te vermijden?
(...)
Met de Mega Combinatie aan de macht is Suriname in een keer zijn moeizaam opgebouwde soft power kwijt! Bonafide investeerders blijven weg, daarmee kansen op economische en sociale ontwikkeling, op meer banen. Toeristen, stagiaires en remigranten die zullen minder vaak of niet kiezen voor Suriname. De relatie met democratische staten zal verkillen, aan de integriteit van het bestuur zal terecht worden getwijfeld. Kortom, onze internationale positie zal drastisch verzwakken en daarmee de economische en culturele mogelijkheden en Mobiliteit van de bevolking.
(...)
Toen Minister van Justitie en Politie Chandrika Santokhi, onder luid gejuich, het podium in De Olifant, het VHP-partijgebouw, fit op kwam lopen hief hij de armen en riep ‘power’ naar de mensen. Hij blufte niet. Ik heb deze nieuwe-generatie-politicus nooit persoonlijk ontmoet, maar als decennialange waarnemer van het politieke bedrijf in ons land is de gestadige evolutie van zijn profiel, nationaal en regionaal, als man van recht en rechtsstaat, mij opgevallen. Hoewel hij in het district Wanica als lid van de oude VHP kandidaat staat voor het Nieuw Front, is hij geen representant van de ‘oude politiek’. Hij demonstreert, zoals we ook zagen bij Obama, dat de generatiewisseling ook binnen een traditionele partijen kan geschieden.
(...)
Het pro-rechtsstaat beleid waar Santohki voor staat, niet alleen in woord, maar ook toetsbaar in de achteruitkijkspiegel, maakt hem wellicht tot de man die Suriname nodig heeft voor het borgen van de juiste staatsrechtelijke context voor de kritische ontknoping van het 8 decemberstrafproces en dus het definitief afrekenen met het dictatoriaal politiek-criminele verleden. Volgens de grondwet is in Suriname de president de uitvoerende macht. ‘President Santokhi’ is de nachtmerrie van Desi Bouterse. Maar wie willen de Surinaamse kiezers aan het stuur van staat? Een president met of een president zonder achteruitkijkspiegel, in wiens ‘auto’ achten zij zich veiliger? Oftewel, wie zal het pleit winnen: Goliath of David?
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Nieuwe reactie inzenden