"Er werd op de deur geklopt en ik probeerde te schreeuwen, maar er kwam niks uit mijn strot." Janne Geraets werd vanaf zijn elfde herhaaldelijk misbruikt door een pater van het rooms-katholieke internaat waar hij toen woonde.
Temidden van schandalen over seksueel misbruik in omringende landen en de Verenigde Staten blijft de rooms-katholieke kerk in Nederland buiten schot. Ten onrechte, blijkt uit gezamenlijk onderzoek van de Wereldomroep en NRC Handelsblad.
Uit bed gelokt
Het begon voor Geraets (57) in 1964, op het Don Rua klooster in 's-Heerenberg. Hij volgde er een religieuze vooropleiding bij de paters Salesianen van Don Bosco. Hij wilde missionaris worden. Na een feest lokte een van de paters Geraets naar de ziekenboeg met de smoes dat hij iets had voor zijn keelpijn. "Ik kreeg wat dropjes en toen stond hij tegen me aan. Ineens maakte hij zijn broek open en pakte mijn hand en duwde die in zijn broek. Op dat moment ben je helemaal in de war."
Absolutie
Na het incident ging Geraets weer naar bed. Maar de volgende ochtend moest hij zich bij dezelfde pater melden. "Ik ging er naar toe. Ik klopte op de deur. Ik weet nog dat mijn hart bonkte. Hij maakte de deur open en zei: 'Dat had niet mogen gebeuren.' En toen gaf hij mij de absolutie. Dus de vergeving van de zonde. Ja, dan ben je even helemáál verward."
Vervolgens moest Janne Geraets vaker terugkomen naar die kamer. "Dan ging hij op zijn bank liggen en pakte hij mij bovenop zich en ging hij rijden. Ik weet nog dat er een keer op de deur geklopt werd. Ik probeerde te schreeuwen maar er kwam niets uit mijn strot. Ik wilde schreeuwen: 'dit kan niet, dit mag niet.' Maar je kunt nergens je ei kwijt. Je durft het niet te zeggen, want je bent ook bang. Je denkt: 'ik ben de viezerik' en: ze zullen me van het internaat afschoppen."
Grootschalig misbruik
Op het internaat in 's-Heerenberg sliepen 80 tot 100 jongens van 12 tot 18 jaar op vier grote slaapzalen. "Van een heleboel jongens wist je het precies: die jongen heeft wat met díe pater, en díe pater heeft verschillende jongetjes die bij hem komen. Het gebeurde echt op grote schaal. Het ging ook om meerdere paters."
Niet alle contacten waren gedwongen, volgens Geraets. "Sommige paters waren zelfs populairder dan andere. Dat wist je, want er waren meer jongens die bij die ene pater kwamen." De pater die Geraets misbruikte is nu 98 jaar oud. "Alles wat heilig voor mij was, was maar uiterlijke schijn," zegt Janne Geraets. "Mijn zelfvertrouwen kreeg een knak."
Mosterd na de maaltijd
Seksueel misbruik door paters is in verschillende landen aan de kaak gesteld, maar de recente excuses uit Rome zijn 'mosterd na de maaltijd'. Dat zegt Yvo van Kuijck, oud-voorzitter van de onafhankelijke Beoordelings- en Adviescommissie (BAC), die samenwerkt met Hulp & Recht, het Nederlandse meldpunt voor seksueel misbruik in de katholieke kerk. Sinds de oprichting in 1995, heeft Hulp & Recht bijna 300 meldingen van seksueel misbruik ontvangen. "Men is toch te afwachtend geweest met het aanbieden van excuses en het nemen van maatregelen. (…) Een afwachtende houding was er ook van het Nederlandse episcopaat. Ik heb niet de indruk gekregen dat seksueel misbruik een speerpunt was."
Uit onvrede met de houding van de Nederlandse bisschoppen is Van Kuijck, die vice-president is van het gerechtshof in Arnhem, twee jaar geleden samen met de voltallige commissie opgestapt. Priesters die zich in een bepaalde parochie schuldig gemaakt hadden aan misbruik, werden overgeplaatst en konden in andere parochies opnieuw slachtoffers maken. "Dat is niet professioneel en eigenlijk onvoorstelbaar."
Meisjes ook
Leonie Cramwinckel-Bloch was 15 jaar en zat in de vierde klas van het gemeentelijk lyceum in Doetinchem, toen ze op skivakantie ging. De groep leerlingen werd begeleid door de leraar Engels, ook een pater Salesiaan van het naburige klooster in 's-Heerenberg. Het was december 1970. Volgens Cramwinckel (54) randde de pater haar aan, zat met zijn handen meerdere keren in haar onderbroek. Ze durfde niets te zeggen. "Maar ik wist wel dat die pater echt fout zat. Het gebeurde met een gemak en een vanzelfsprekendheid waar ik me achteraf over verbaasde. Ik leidde eruit af dat het niet de eerste keer was dat hij zoiets deed." Na het voorval heeft ze de pater gemeden op school. Thuis vertelde ze het pas een paar jaar later. De pater in kwestie is inmiddels overleden.
Seksuele intimidatie
Er waren meer gevallen van misbruik buiten het klooster. Een Salesiaan, nu 72 jaar, gaf in de jaren zestig wiskunde in ‘s-Heerenberg. Hij werd daarna pastoor van de Sint Martinusparochie in Hoogland bij Amersfoort. Daar werd hij door het aartsbisdom Utrecht in 1994 op non-actief gezet, op beschuldiging van seksuele intimidatie van een minderjarige jongen.
In een reactie zegt de pater dat de kwestie weinig om het lijf had. "We waren in de sauna van een sportcomplex. De jongen heeft mij naakt gezien. Dat is alles. Naast mij zat een man die een erectie kreeg. Maar ik heb de jongen niet aangeraakt. Het is lang geleden. Ik vind het niet juist dat dit wordt opgerakeld."
Aanleiding tot onderzoek
Wim Flapper, voormalig provinciaal-overste van de Salesianen van Don Bosco (de hoogste functie binnen de orde), geeft toe dat de orde naar aanleiding van dit geval niet heeft geprobeerd de onderste steen boven te krijgen. Over de pater in Hoogland zegt Flapper: "Hij heeft therapie gekregen. Daar hebben we voor gezorgd. Maar we hebben niet onderzocht of er meer slachtoffers waren."
Nu er drie paters bij dezelfde instelling in opspraak zijn geraakt, ziet voormalig BAC-voorzitter Van Kuijck wel aanleiding om nader onderzoek te doen. Hij gaat er niet over, maar vindt dat de kerk er goed aan zou doen om het uit te zoeken. "Als het structureel is bij een instelling, dan is er alleszins aanleiding om eens goed te kijken wat er aan de hand is. De slachtoffers kunnen alsnog een melding doen bij Hulp & Recht. Zaken waarin de dader al is overleden worden ook onderzocht."
Spijtbetuiging
Johan Marsman (68) beheerde in de jaren zestig de boerderij van het Salesiaanse klooster in 's-Heerenberg. Hij heeft een boek geschreven over het klooster Don Rua. Het is hem bekend dat paters relaties hadden met jongens. "Onder de vorige provinciaal Wim Flapper is bijna vijftien jaar geleden al een bijeenkomst van oud-leerlingen geweest waar het misbruik is besproken. Hij heeft spijt betuigd en gezegd dat er fouten waren gemaakt." Volgens Marsman wilden de meeste oud-leerlingen niet meer praten over de incidenten. Marsman trad in 1968 uit het klooster.
Op de vraag of paters op Don Rua relaties hadden met bepaalde 'favoriete jongens' antwoordt Marsman bevestigend. "Dat is mij ook wel bekend." Marsman zegt dat de situatie op het Don Rua klooster niet uniek was. "Het gebeurde overal, zeker op internaten, maar wat er gebeurd is, is niet goed te praten."
Het spoor naar de top
In de periode dat Janne Geraets misbruikt werd op het Don Rua internaat werkte Ad van Luyn, de huidige bisschop van Rotterdam, daar als docent. In de jaren zeventig was Van Luyn provinciaal overste van de Salesianen. Sinds 2008 is hij voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie.
Monseigneur Van Luyn wil niet ingaan op 'vroegere kwesties'. Via zijn woordvoerder laat hij weten dat 'zaken betreffende de congregatie onder verantwoordelijkheid vallen van de actuele overste, ook als ze betrekking hebben op vroegere bestuurders'.
Pater Herman Spronck, op dit moment de hoogste Salesiaan in Nederland, zegt niet te weten van misbruik in ‘s-Heerenberg. Hij heeft niets tegen een eventueel onderzoek, en benadrukt dat seksueel misbruik niet past bij de gelofte die de paters van Don Bosco hebben afgelegd. "Zeker bij Don Bosco is de onaanraakbaarheid van de jeugd een hoofdpunt in het opvoedkundig systeem."
Heeft u zelf ervaringen met seksueel misbruik in een religieuze context, of kent u gevallen in uw eigen omgeving? Stuur uw reactie naar . Uiteraard gaan wij discreet met deze informatie om.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Eerst nu dringt sinds 3 weken de volle harde werkelijkheid in mij door van de impact door de systematische vernederende sexuele handelingen die ik als 13 en 14 jarig ontluikend kereltje heb ondergaan en die niet alleen mij maar zeker ons tot op heden moeizaam huwelijk met mijn lieve vrouw en kinderen.
De deksel is van de beerput gevlogen met de kracht van een orkaan. Het zel mijn en haar wereld volledig op zijn kop en ik kan niet rusten tot de meeste spanning is geluwd. Mijn huwelijk bevindt zich na zovele moeizame jaren in de ernstigste crisis tot nog. Ik heb mij afgelopen zondag gelucht bij de oprichter Marcel van "De onderste steen boven".
Ook mijn kinderen, 3 in getal moeten onder mijn buien geleden hebben.
Het geeft mij een schuldgevoel die zijn weerga voor mij niet kent.
Help me. Het is van levensbelang. Theo knoop
'Het is allemaal al zo lang geleden allemaal" en recent is er niks gebeurt door Salesianen ?
Da's een misvatting (al bij de voordeur), wij weten beter.
De Salesianen hebben een batterij advocaten klaar staan, een communicatiebureau en
ronselaars die bwvs langs de deur gaan om te melden dat het allemaal gelul c.q. niet waar is
dat kleine kinderen zijn misbruikt door de Salesianen ! Sure.
Affin, inmiddels oude koek !
Ondertussen is de stichting van echte jagers bijna voltooid. Het is nog ff wachten op de vergunning
en dan gaan jagers op pad met een 100% legale licentie. We doen alles legaal, met veel publiciteit op straat, wijkniveau en met landelijke dekking. Meerdere advocaten hebben we ook (waaronder 2 oud leerlingen) maar die vormen/komen bij de derde linie pas aan zet. Dus bij tegenwind en ze hebben beloofd keihard uit pakken.
Wat vrijwilligers uit de reclame- en promotiehoek (IS... uit Roem., twitter, enz.; meer kunnen we niet melden) gaan gedreven meedoen.
Kortstondig en op een passend moment wordt gestart als blijkt dat het aangekondigde onderzoek naar de pedorasten Salesianen uitblijft !
Na de bouwvak als iedereen goed is uitgeslapen maar wel pas als het nieuwe kabinet er zit.
Van het nieuwe kabinet verwachten we veel en daar gaan we op in zetten: voor 100%.
We verwachten namelijk dat het CDA niet meedoet dus de van de oude KVP-garde valt niets te duchten.
Da's de deadline als we dan nog leven. Want in Rome zitten ze niet stil !!!!!
Wir haben es nicht gewust ?
De directie van de Salesianen is altijd op de hoogte geweest van het misbruik van jonge
kinderen.
Daarmee heeft de directie van de Salesianen de zorgplicht ernstig geschonden; 'grove schuld' dus.
De Salesianen hebben te veel kinderen misbruikt c.q. beschadigd.
Ze moeten zich opheffen en mogen niks meer....
Da's toch duidelijk.
wat dacht je van diegene die bekent heeft 21 directeur is geweest van de donbosco school in apeldoorn zou hy daar in apeldoorn ook nog n spoor van ellende veoorzaaakt hebben?????????!!!!!!!
Onvoorstelbaar: 1. Dat de Salesianen destijds en wellicht nu een criminele organisatie vormde gericht mede op het misbruik van kinderen, dat staat vast mits de rechter dat ook zo ziet. Sure. Het Vaticaan pedoot en gaat gewoon door met fiscale fraude. 2. Fiscale fraude: Het ontvangen van donaties door een criminele organisatie ... : Mijn tante heeft destijds fl 100.000,-- geschonken aan de pedorasten van de Salesianen; dat kan toch geen vrijgestelde organisatie zijn. Vlgs. Pater pedorast econoom M. of M., nog ff nazien, is er de afgelopen periode van ..... ongeveer € 20.000.000,- geschonken aan de Salesianen van Don Bosco. Allemaal belastingvrij. Mits het een organisatie betreft met doel geloof. Als de doelstelling misbruik van kleine kinderene betreft moet er nog fors nageheffen worden; daar zijn de paters bang voor: Economen en juristen onder de paters en pedo's vrezen thans het ergste. FISCALE CLAIMS. DIE ZIJN VEUL ERGUR DAN PEDO CLAIMS. Heb je nog wat leuks: stuur dan wat naar PB (dan verpak ik dat wel in een leuk mailtje zonder je naam) De foute patertjes en broedertjes gaan we opjagen: no point Infopunt Don Bosco Postbus 8771 4820 BB Breda
Kinderkamp Asselt van de Salesianen.
De Salesianen van Don Bosco; dat het foute boel was in het verleden dat staat vast; pedofilie op grote schaal. Maar hoe zit het nu en de afgelopen 20 jaar ? Starfrechterlijk van belang en simpel te achterhalen, toch.
Kinderkamp Asselt. Is het anno 2010 nog steeds zo dat er ieder jaar kinderkampen worden georganiseerd hier. De paters en broeders Salesianen hebben in Asselt namelijk een grote boerderij
waar veel broeders en paters genieten van landelijke omgeving; velen wonen er. Gefinanceerd uit legaten e.d. van niet-wetende particulieren. Allemaal fiscaal vriendelijk omdat het volgens de fiscus geen pedorasten zijn maar een geloofsgemeenschap. En dan is alles belastingvrij !! Vandaar.
Mijn zorg en vraag.
Organiseren de Salesianen ieder jaar nog steeds kinderkampen in Asselt ? Wat zijn de antecedenten van de begeleiders van de afgelopen 20 jaar ? Is justitie al op bezoek geweest om de computers te checken enzo. Of voelt de orde zich gerustgesteld vanwege de geaardheid van de hoogste baas van justitie: Joris Demmink. Ik verwijs terzak naar de site klokkenluidersonline.nl.
In Asselt moet zsm een onderzoek komen van de kinderbescherming; alles van de afgelopen 20 jaar checken. Pedo's moet je opjagen. Is alles oke nou dan is alles oke. De fiscus komt binnenkort ook buurten als ze wakker zijn.
Laten we er eens echt over praten. Ik heb ook in 1969-1971 op Don Rua gezeten. 1. ... (broeder): een agressieve pedo die het overduidelijk probeerde: toen dat niet lukte heeft hij bij een gelegenheid mij een enorme schop tussen de benen gegeven. Die zat en zit. Hier moet nog koffie op gedronken worden. 2. Pater B: heeft het geprobeerd 3. Pater M (wat gezet en donkere harige man): heeft het geprobeerd 4. Directeur Pater A: heeft mijn (zie voor) klacht niet in behandeling willen nemen. Hij zei letterlijk: als jij dat niet kunt bewijzen dan krijg je (ik) grote problemen met de politie; hij noemde het woord gevangenis. Hoe voel je je dan als 11-jarige jongen. Don Rua was in mijn ogen (anno nu) destijds een criminele organisatie van pedorasten. Jongens, noem man en paard want anders gebeurt er weer niets.
myn naam is hhuntink stationstraat 2a 7031bp wehl tel. 0622534549 ik zou ook in contact willen komen met lotgenoten die ook periode 1969-1971 op don rua zyn geweest en die net als ik misbruikt zyn in sheerenberg
Waar blijven de meisjes van Duinendaal 12 Boxtel. Naar ik me herinner de zusters van JMJ (weet ik niet zeker). In de jaren 1945 tot 1948 was ik daar met mijn zusje intern. Het internaat is rond de jaren 60/70 afgebroken. Nonnen en paters. Veel dingen gelezen die ik herken.
In 1948 ben ik een half jaar misbruikt door een non.
Daar is geen enkel bericht over in kranten
,radio of TV.
Graag wil ik weten of daar niets over is gemeld .
Sinds al de berichten over misbruik van jongens komt het weer heel heftig boven.
Mijn hele leven heeft het een rol gespeeld.
en hoe verder ....
Het zou voor veel slachtoffers een hulp zijn geweest als ze/we die excuses wel hadden gekregen van het hoogste orgaan in de organisatie.
Ik denk dat het nu belangrijker is dat de slachtoffers verder kunnen.
Onderzoek leert dat vooral misbruikte jongens de invloed van het misbruik onderschatten. Je hebt geen behoefte om hulp te zoeken en denkt het allemaal zelf wel te kunnen oplossen. Vervolgens is er dan ook nog de vraag naar wie en/of waar je nu eigenlijk heen moet gaan.
Indien je dan eindelijk de moed hebt om je te melden bij Hulp en Recht, krijg je een ontzettend kort berichtje terug of zoals iemand mij mailde, gaat men vragen stellen waardoor je al geen zin meer hebt er op in te gaan. En dit is iets dat je juist niet zoekt en hebt dan de neiging af te haken. Maar dat is misschien juist de bijbedoeling van Hulp en Recht.
Ik heb het in het verleden voor mezelf opgelost door er over te praten maar dat is meer een hulpmiddel geweest en niet een echt verwerken. Daarom is professionele hulp zeer zeker aan te raden, omdat je dan daadwerkelijk iets met je gekwetste gevoelens kunt doen. Het misbruik is ‘in je lijf gaan zitten’ en dat moet er op een of andere manier uit.
Nu is er verder niets officieel geregeld dus moeten er maar ‘noodinitiatieven” komen.
En omdat niet iedereen makkelijk kan praten of omdat je nog bezig bent het allemaal op een rijtje te krijgen, stel ik voor om jouw misbruik eerst eens op papier te krijgen. Het gaat er niet om dat je het mooi opschrijft, het is in eerste instantie voor jezelf. Dus flarden onder elkaar zetten op een groot papier is ook al goed.
Als begin willen we het eerst even verstandelijk doen.
Probeer eens antwoord te vinden en te geven op volgende vragen:
- de eerste keer: wat was de aanleiding, op welke locatie, hoe oud was je, wat deed de dader, hoe oud was hij, hoe reageerde jij, hoe ging het verder, wat gebeurde er daarna, hoe was het afscheid, hoe voelde jij je, wat ging er allemaal door je heen, heb je iets met die gevoelens gedaan, waarom niet
- Vervolg: waar gebeurde dit, hoe zag de omgeving eruit, wat had de dader aan en wat had jij aan, wat deed hij en hoe reageerde jij, waren er momenten dat je het wilde vertellen, waarom wel/niet, wanneer stopte het misbruik, heb je het ooit iemand kunnen vertellen, waarom wel/niet
En hoe voel jij je nu? Wees trots op jezelf want nu heb je het lef om eindelijk voor jezelf op te komen. Jij bent het die het belangrijkste is van de hele wereld. Jij hebt het recht er te zijn en men heeft je iets aangedaan dat niet goed te praten is. Vanaf nu neem je het initiatief over je eigen wereld.
Succes.
Rondom het misbruik is veel verdriet. Je ziet het aan en voelt je bijna ziek. Je wilt die mensen steunen en beschermen. Daarom durf je bijna geen kritische vragen te formuleren. Terwijl die er soms wel zijn.
Je wist dat er misbruik moest zijn geweest. Want misbruik komt overal voor. Zeker in internaten. Dus ook in die van de kerk. Dat wisten de journalisten ook. Dus gingen ze op zoek, plaatsten oproepen om met verhalen te komen. En op grond van normale statistiek konden ze weten dat er verhalen boven zouden komen. En toen er drie verhalen waren, alle drie met "iets" met Don Rua, toen kon de trein gaan rollen. En kwamen er heel veel verhalen los. Nu 350 bij Hulp & Recht. Neem aan ook zoiets bij de media. Wellicht zullen het er nu totaal 1000 zijn. Allemaal mensen bij wie nu verwachtingen zijn gewekt. Dat ze aandacht krijgen. Dat hun leven beter wordt. Als je kijkt hoeveel jonge katholieken er zijn geweest, die allemaal met priesters te maken hebben gehad, dan weten we nu nog niet hoeveel het er werkelijk zijn geweest. Maar goed, er komt een historisch onderzoek. Dat de kerk zelf wil weten en begrijpen en slachtoffers recht wil doen, dat kan ik heel goed volgen. Ook voor de kerk goed om (weer eens) te weten dat ze niet beter zijn dan anderen. Natuurlijk niet. Die zelfkritiek is goed. De honger van anderen om openheid over de katholieke zuil begrijp ik minder goed. De journalisten hebben gericht gezocht naar verhalen uit katholieke kring. Dat bewijst niet dat het daar erger was dan elders in die tijd. Of nu.
Misschien heeft de media-hausse sommige mensen opluchting geleverd. Omdat ze daardoor konden praten over iets wat ze dwars heeft gezeten. Als ze als aanleiding de drie beschuldigingen over Don Rua nodig hadden, is dat verhaal ten minste niet voor niets geweest.
Maar toch. Ik heb oprecht het gevoel dat er nu opnieuw slachtoffers worden gemaakt:
1. Slachtoffers die zich in de media helemaal bloot geven.
Hoe heilzaam is het voor mensen om zich in de media bijna letterlijk bloot te geven? Werkt dat als therapie? Helpt dat bij iedereen? Dienen ze niet deels opnieuw voor de sensatiebehoeft, wie weet zelfs ziekelijke seksuele opwinding, van sommige tv-kijkers? Zoals er vroeger ook zieke biechtvaders zijn geweest? Wat als de hausse voorbij is? Hadden ze dan achteraf er niet misschien in een meer besloten omgeving over gepraat in plaats van in het zicht van ons allemaal?
2. Mensen die vals beschuldigd worden.
Net zo goed als zeker was dat er misbruik boven zou komen, alleen al op grond van statistiek, zo zeker is ook dat niet alles wat nu verteld is ook zo is gebeurd. Keer op keer blijkt uit onderzoek dat herinneringen heel vloeibaar zijn. Dat verhalen elkaar beïnvloeden. Dat men dingen in een ander licht gaat zien. Dat verschillende gebeurtenissen door elkaar gaan lopen. Dat gaat soms voor degene zelf ongemerkt. Voor die is het een oprechte herinnering, waar hij intens onder lijden kan. Normaliter schijnt 40% van de aangiften over seksueel misbruik niet over echt gebeurde feiten te gaan. Die 40% zijn verdraaid, uitvergroot, of bewust of onbewust verzonnen. Je kunt uren praten over of dat 10% moet zijn of 50%, maar eigenlijk doet dat er niet toe. Elk slachtoffer is er een teveel, maar elke onterecht beschuldigde is er ook een teveel. Omdat je nooit weet welke 40% van de verhalen niet waar is, behandelt ieder zorgvuldig mens een slachtoffer met aandacht en hulp. Beter een keer teveel hulp gegeven, dan een keer teveel gedacht dat het niet waar kon zijn. Als dat gebeurt in vertrouwelijkheid, dan hoeft de persoon niets recht te zetten als het ooit toch niet waar blijkt te zijn.
Maar eveneens omdat je nooit weet welke 40% van de verhalen waar is, behandel je iedereen die beschuldigd is als onschuldig, totdat zijn schuld bewezen is. Als je een verhaal dan in de media toch als illustratie gebruikt, zorg je dat de beschuldigde onherkenbaar is. In deze affaire zijn mensen echter zeer herkenbaar in de media genoemd. Iedereen uit hun omgeving kon weten over wie het ging. Met als enige bewijs een beschuldiging. Daar zijn mensen in hun eer en goede naam geschaad. Dat had alleen gemogen als er onomstotelijk bewijs was geweest.
3. Slachtoffers waarvan straks het verhaal niet waar of niet bewijsbaar blijkt te zijn.
Mensen zijn onschuldig tot hun schuld bewezen is. Herkenbaar gepubliceerde verhalen moeten dus kritisch worden onderzocht. Dan kan blijken dat hun naam gezuiverd moet worden. Zowel het kritische onderzoek als het zuiveren van de naam van de beschuldigde lijken mij een nieuw trauma voor het slachtoffer. Want ook al is de beschuldiging niet waar, die persoon die dacht oprecht van wel. Het leed was er wel, alleen het komt ergens anders vandaan. En niet van degene die beschuldigd werd. De media beschreven niet alleen de beschuldigde op een te herkenbare manier, ook het slachtoffer moest met naam en toenaam genoemd. Daardoor moeten we nu kiezen: kwetsen van iemand die op zijn minst denkt dat hij of zij slachtoffer is? Of eerlijk eerherstel voor iemand waarvan we moeten aannemen dat die onschuldig is?
Dit dilemma was er niet geweest als de media zorgvuldig waren geweest. Het verhaal wel vertellen, maar zonder herkenbare "dader" erbij.
4. Iedereen die met kinderen werkt.
Als ik met kinderen en jongeren werk, moet ik er dan rekening mee houden dat ik straks als ik bejaard of overleden ben beschuldigd word? Omdat er stellig collega's zijn die ook nu nog misbruik plegen? Moet ik wakker liggen over of ik in de gymzaal misschien een keer onhandig bij een koprol of een handstand instructie heb gegeven? Moet ik me zorgen maken omdat ik door de jongensdouche moest lopen? Of omdat ik tijdens een klasse-uitje in de bioscoop naast een leerling heb gezeten zonder lege stoel ertussen, zodat over veertig jaar niemand zeggen kan dat ik haar niet heb aangeraakt? Moet ik me zorgen maken dat ik heb getroost? Dat ik op dat feestje even met dat muurbloempje gedanst heb. Totaal onschuldig, maar wat herinnert zij zich straks na veertig jaar? Moet ik als trainer een pupil die op mijn route buitenaf woont liever alleen door het donker laten fietsen dan ze een lift te geven?
Wat voor deuren open je, als je elkaar jaren achteraf zomaar gaat beschuldigen?
Zeg ik hiermee dat er geen misbruik is geweest binnen de kerk? Nee dat zeg ik niet. 60% van de gevallen die gemeld zijn, zijn meer dan genoeg om te erkennen dat er een probleem is geweest. En dat te onderzoeken.
Zeg ik hiermee dat je niet naar slachtoffers hoeft te luisteren? Nee dat zeg ik niet. Je mag luisteren en aandacht geven, zo lang je wilt, zo lang die persoon daar iets aan heeft. Beter iemand teveel erkend, dan een te weinig. Zolang je er maar rekening mee houdt dat niet iedereen die in dat verhaal beschuldigd wordt een echte dader hoeft te zijn.
Het enige wat ik wel wil zeggen is: zijn mensen hier niet opnieuw misbruikt, nu door de media? Gaan ze daar geen spijt van krijgen? Zijn de verhalen die verteld zijn kritisch onderzocht, voordat personen te schande zijn gemaakt? Is dat nog recht te zetten straks? En is het goed dat er een sfeer ontstaan is waarin je bang wordt om daar kritische vragen over te stellen?
Terwijl ik aarzel of ik de reactie plaats, voel ik angst voor de scheldreacties die daar op gaan volgen. En voor de manier waarop onderdelen van de reactie uit hun verband getrokken gaan worden en belachelijk gemaakt. Zelfs nu ik deze reactie anoniem kan plaatsen, houdt me dat toch bijna tegen.
Zelf ben ik eind jaren zestig het slachtoffer geworden van zwaar geweld en seksueel misbruik in een Internaat in Eindhoven. De eerste dagen al werd ik geconfronteerd met een psychopatische broeder. Hij sloeg een jongen, die een te grote mond had naar zijn zinnen, met een aparte methode. Zijn arm ging snel helemaal naar achteren en met een grote zwaai van de arm en de vlakke hand sloeg hij de jongen met zo'n geweld tegen het hoofd dat hij door de lucht vloog, van een stenen trap af en keihard op de stenen grond terecht kwam. Tot mijn opluchting zag ik hem weer met moeite en huilend opkrabbelen. Heel veel jongens en broeders waren getuige van het voorval. Ik roep dan een ieder ook op die op dat internaat heeft gezeten om zich bij Robert Chesal te melden. Dan kunnen we een ieder overtuigen van de 100% waarheid van onze getuigenis. Na deze gebeurtenis heb ik dezelfde broeder een jongen op een zatermiddag zien misbruiken tegen het biljart aan. Met beide armen om de jongen heen, kon de jongen geen kant op. En bang dat die jongen was. De broeder bereed hem van achteren met zijn broek aan. Zwaar hijgend, de tong uit zijn mond, een rood opgezwollen gezicht, uitpuilende ogen. Dierlijke kreten er bij. Na een paar minuten was het gebeurd en vertrok hij.
In die tijd kon ik goed opschieten met een lekebroeder. Totdat hij me 's nachts overviel in mijn bed. In diepe slaap wist ik niet wat er gebeurde. Ik werd wakker terwijl hij aan mijn geslachtsdeel zat. Ik weerde hem meteen af en dreigde te gillen als hij niet wegging. De volgende dag ben je zo verward. Iemand die je zo vertrouwde die kon dat toch niet doen. En waarom deed hij dat. Je was 12 jaar en begreep niets van sex. Vorig jaar tijdens een EMDR sessie merkte je hoeveel angst er hierdoor in je lijf was opgeslagen en geen kans kreeg om te ontladen. Nu met het naarbuiten brengen kan het wel ontladen. Veel mensen in mijn omgeving zijn me tot steun. Na dit misbruik kwam de leek een 2 weken later weer in de nacht. Ik sliep nu licht door de angst van de vorige keer en wist hem opnieuw weg te sturen, nu zonder dat hij goed aan me kon komen. Maar ik moest wel zijn arm weghalen onder de dekens. Weer een week later deed hij een poging bij een ander. Die ging heel hard gillen. De hele zaal, 40 jongens, waren getuige hiervan. De leek is dezelfde week door de directeur ontslagen. Een aantal weken later werd ik 's avonds door een psychopathische broeder, waarschijnlijk ter onderdrukking, in het paviljoen in bijzijn van weer 40 jongens, heel hard uit mijn stoel geslagen. Ik vloog door de lucht en kwam keihard tegen de grond. Evengoed schopte hij me nog vol van razernij de deur uit. Met zware hoofdpijn en een blauw en zeer pijnlijk linkeroor strompelde ik huilend naar de slaapzaal. Wat voelde ik me shit die avond. Dit voorval was een nieuw trauma voor me. Het aantal trauma's liep snel op.
In dat jaar zat ik in de 6de klas en had les van een leraar die heel innig met een jongen omging. De andere jongens noemden die jongen een viep, omdat hij altijd zo close was met die leraar. Tot op een keer ze gewoon tijdens de les onenigheid met elkaar kregen. De leraar trok hem uit zijn stoel over de tafel heen, naar buiten. Met veel geweld gooide hij hem op de brandtrap en deed de deur dicht. Allemaal waren we zeer zwaar geschrokken. Onze angst was nog verder gegroeid.
Er waren nog meer momenten, maar ik stop er mee. Ik hoop dat net als mijn persoon meer ex klasgenoten reageren. Samen staan we sterk en kunnen we ieder met ons eigen afzonderlijk verhaal de buitenwereld overtuigen van ons gelijk. Eindelijk kunnen we zo die angst laten wegvloeien. Dankbaar ben ik de media dat die ons alle gelegenheid geven om het naar buiten te laten brengen. Natuurlijk zit er voor hun een verhaal in, maar het mes snijdt aan twee kanten. Wij als slachtoffers doen er ook ons voordeel mee. Psychopaten en pedofielen worden juist aangetrokken tot al die jeugdinstellingen. Wij moeten er, ik ben ook vader van twee prachtige jongens, er alles aan doen om er voor te zorgen dat zij onze kinderen niet voor het leven kunnen beschadigen of verwoesten. Dat is mijn motivatie om dit naar buiten te brengen.
Kritische kanttekeningen zijn noodzakelijk.
Met het valselijk beschuldigen zullen we heel voorzichtig moeten omgaan, dat lijkt me verschrikkelijk. Maar voor de meesten staat de naam van de dader in het geheugen gegrift. Ik wist alleen nog maar pater-catecheet en dat de persoon de ziekenpater was. De naam is mij pas naderhand duidelijk geworden toen Jaap Wolters hetzelfde bij deze persoon had meegemaakt en daar een naam bij had. Tevens heeft hij op een reunie deze persoon nogmaals ontmoet.
De journalisten Robert Chesal (RNW) en Joep Dohmen (NRC) zijn hier heel zorgvuldig mee omgegaan! En vanwege die privacy heb ik een aantal jaren gelden zelfs nee gezegd tegen een interview.
-
Ik ben geen pater, katholiek of pedofiel maar volg het wel allemaal. Bedankt voor uw verhaal. Fijn dat iemand ook dit durft te zeggen.
Mijn mening is dat de katholieke kerk seksueel misbruik zelf in de hand heeft gewerkt. Het is verboden voor de priesters om een vrouw te hebben. Als we in de Bijbel kijken kunnen we lezen dat het een goede zaak is om alleen te blijven. Maar als iemand brandt van begeerte laat hij trouwen. Paulus zegt hierover,
1 Korintiërs 7
1 Wat nu de punten betreft, waarover gij mij geschreven hebt, het is goed voor een mens niet aan een vrouw verbonden te zijn, 2 maar met het oog op de gevallen van hoererij moet ieder zijn eigen vrouw hebben en iedere vrouw haar eigen man. 3 De man kome jegens de vrouw zijn (echtelijke) verplichtingen na en evenzo de vrouw jegens haar man. 4 De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man; en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw. 5 Onthoudt dat elkander niet, tenzij met onderling goedvinden (en) voor een bepaalde tijd, om u te wijden aan het gebed, maar om daarna weder samen te komen, opdat niet de satan u verzoeke wegens [uw] gemis aan zelfbeheersing. 6 Dit zeg ik om u tegemoet te komen, niet om u te bevelen. 7 Ik zou wel willen, dat alle mensen waren, zoals ikzelf. Doch iedereen heeft van God zijn bijzondere gave, de een deze, de ander die.
8 Maar tot de ongehuwden en de weduwen zeg ik: Het is goed voor hen, indien zij blijven, zoals ik. 9 Indien zij zich echter niet kunnen beheersen, laten zij dan trouwen. Want het is beter te trouwen dan van begeerte te branden.
Het vlees is zwak en de begeertes liggen overal op de loer,” Ook bij de priesters”. Maar God komt ons daarin tegemoet. Mijn advies aan de kerk is: houdt u aan het woord van God en kom uw priesters tegemoet laat hen trouwen als ze van begeerte branden!
Menno
Laten we een instantie oprichten (idee voor Deetman) waarin de geestelijken die misbruik maakten van de kinderen dit kunnen melden. Ze moeten een kans krijgen hun 'zonden/misdaden' te melden. Niet bij de bisschop, paus of biechtvader!!!! Waarschijnlijk hebben ook zij hier heel erg behoefte aan en kunnen ze hun zondelast wat minderen. Ik nodig hen uit dit te doen en deze stap te ondernemen.
Ze kunnen dan ook de namen kunnen doorgeven van de kinderen en/of misschien priester waar zij een seksuele relatie mee hadden. Dat kan hun geweten wat ontlasten maar we krijgen tegelijkertijd een beter inzicht in de omvang.
Er moet natuurlijk wel heel voorzichtig met de privacy worden omgegaan.
Ook zij moeten geholpen worden en hebben recht op hulp.
Janne Geraets
Ja, ieder heeft recht om zich vrij uit te spreken. Zowel de geestelijke als "als het kind wiens leven toch een donkere rand heeft". De priester die mijn leven donker heeft omrand heb ik 2 maal geconfronteerd met zijn zonden. Hij wilde hier niets van weten en leefde voort in onschuld. Enkele jaren geleden heb ik ontdekt dat hij is overleden. Ik hoop dat hij in vrede moge rusten. Mijn leven is tot nog toe met veel ups en vooral downs verlopen. Ik hoop dat dit onderzoek en de wijze waarop de kerk hierna mee omgaat mij ook wat rust zal geven. Sommige berichtgevingen vind ik momenteel te erg voor woorden en niemand zal dat goed doen. We hoeven niet te weten wat er precies is gebeurd tussen de geestelijke en degene waarmee hij een sexsuele"relatie" mee had.
Ik kreeg nog een reactie van een kennis.
Mijn oudste broer werd inderdaad misbruikt: werd 's nachts door de nachtwacht uit bed gehaald en achter het gordijn misbruikt. Meer details weet ik niet. De nachtwacht is daar een keer bij "betrapt", maar dit leidde er toe dat mijn broer niet meer naar het gymnasium mocht maar naar de plaatselijke MULO moest. De "priesteropleiding" werd hem ontzegd en hij belandde in het broedercircuit.
Weet nog iemand in welke fase van de opleiding deze nachtwachten precies zaten?
Bij de eerste berichten had ik een andere Geraets voor ogen die ouder was dan ik. En in het dorp op school zat. Ik zat er van 1964 tot eind 1966 (toern kreeg ik een "goede raad". Ik had de aan randing door een pater gemeld bij de directeur pater P. Nu wordt me duidleijk hoe omvangrijk dit alles was en hoe structureel. Ik heb nooit de kans gekregen anderen opnieuw te ontmoeten na mijn vertrek. Inmiddels komen heel veel namen van andere jongens weer "boven"in mijn herinnering. Vreemd genoeg is het gebouw altijd tot in detasil actueel gebleven. Jaren lang ben ik blijven dromen van Don Rua, meestal niet prettig maar ik kon het niet altijd duiden. Het zou fijn zijn om andere "jongens" uit die tijd weer te kunnen spreken en de ervingen(puzzelstukjes) bijeen te leggen. Wie kan daarbij helpen?
Ik heb heel veel voorbehoud om mijn ervaringen aan een kerkelijke instelling als Kerk en Recht voor te leggen. Dat is m.i. te veel deel van het syteem en het preestige van het instituut.
Wat te doen?
meld je by paul chesal van de wereldomroep.die heeft n onafhankelyke onderzoek opgestart.
sorry hy heet robert chesal!!
Dan ben je van dezelfde jaren. Ik bleef na het eerste jaar zitten. Omdat he jaar daarvoor de leerlingen die op het gym waren blijven zitten het op de HBS in Doetinchem weer niet goed deden, moesten wij meteen naar de Mulo in het dorp. Dus je hebt wel de goede Geraets voor je!
Misschien is het goed om iets te organiseren waar we bij elkaar komen en dit kunnen delen. Daarom was het voor mij heel fijn Jaap Wolters (65 en 66) te ontmoeten in 's Heerenberg. Ook de steun van medeleerling Frans uit diezelfde periode bij Rondom Tien was heel plezierig.
"Weet nog iemand in welke fase van de opleiding deze nachtwachten precies zaten?"
Allereerst mijn diepste respect naar u toe, ik heb u gezien in de uitzending van Netwerk.
Aangaande uw vraag, zou u wellicht iets kunnen terug vinden hieromtrent uit dit dossier? http://www.nrc.nl/dossiers/misbruik_in_de_katholieke_kerk/
Wij hebben hier namelijk ook een walgelijk stuk uit kunnen achterhalen aangaande de schikking van de kerk met een slachtoffer van misbruik, staat uitvoerig bij beschreven wat deze pastoor op zijn geweten heeft wat de media dus niet vermeld http://www.stopkinderporno.com/?p=17143
Met vriendelijke groet,
Beheerder Stop Kinderporno & Abuse
Ja, deze ,nachtwachten' waren ook priesterstudenten in opleiding, ook al ingekleed met zwarte toog en witte priesterboord. Zij liepen een soort stage, op voorbereiding op de subdiaken-wijding,
Hierbij nog even een kleine aanvulling op datgene wat ik heb geschreven op 2 maart j.l.
Natuurlijk kan ik nog wel een aantal voorvallen opnoemen die ik destijds heb waargenomen, maar dit heeft weinig zin. Een ding is zeker dat deze pater een zeer negatieve invloed uitoefende op de leerlingen. De meeste kropen in hun schulp voor hem en het beangstigde, als je bij hem op de kamer werd geroepen. Ik heb begrepen dat deze man nog leeft en het gevoel bekruipt mij hem eens diep in de ogen te kijken, maar van de andere kant, laat maar. Eigenlijk niet te geloven als nu opa zijnde van drie kleinkinderen, dat je dit toen pikte. Maar ja, 13 jaar.
Dit wilde ik nog even kwijt.
Mijn petje af voor al die leerlingen die durven te melden dat ze misbruikt zijn.
Ik ben blij dat jullie openheid van zaken durven te geven en dat jullie je daardoor zelf een stuk verder helpen. Beter nu even van je afschrijven dan je verder leven met onduidelijke lichamelijke kwaaltjes rond blijven lopen. Jij bent het waar het om draait en die belangrijk is. Je bent niet vies of slecht of minderwaardig. Het is je aangedaan. Jij bent misbruikt en men heeft heel subtiel gebruik gemaakt van je kinderlijke kwetsbaarheid.
Door deze openheid krijg je weer energie terug die je jarenlang hebt gebruikt om dit weg te drukken. En straks kun je deze energie weer gebruiken om creatief te zijn of andere dingen te doen. Je moet er even doorheen maar voel je gesteund door degenen die dit ook nu doen. Vraag ook aan je omgeving of ze begrijpen dat je dit doet. Er zullen maar weinigen zijn die je zullen veroordelen en als ze dit al doen dan zijn ze het niet waard jouw aandacht te krijgen.
Lezers, Het is erg dat mensen dit is overkomen. Ik ben zelf partner van iemand die in het leven misbruikt is. Ik zie de gevolgen iedere dag. Toch leeft bij mij een vraag. Waarom komt dit nu met zoveel hevigheid er uit. Iedere volwassene is verantwoordelijk hoe hij/zij op een situatie reageert. Wij waren 10 jaar geleden al op een lotgenoten dag waar ik mensen sprak op het juvenaat in zevenaar waren misbruikt. Maar die waren er jaren daarvoor al mee naar buiten gekomen. Dat het jaren eerder al is uitgesproken kunt u ook lezen in voorgaande mails. Is dit nu oprakelen van oude zaken. Overigens - wij zijn heel goed geholpen door het Samenwerkingsorgaan voor het pastoraat. Laat het duidelijk zijn dat de mensen die zo handelen gewoon rotzakken zijn. Laat aub in het geheel de goede mensen niet lijden onder de kwaden. Zie voorgaande reacties. Helaas kwam het natuurlijk niet alleen voor bij de paters maar overal in de samenleving. Daar waar de samenleving is komen deze - niet toelaatbare dingen voor. Kerken scholen sportverenigingen. Tip om te lezen voor verwerking: Een pastor moet je kunnen vertrouwen. Ik wens een ieder heel veel sterkte en het ontdekken van vrede in zijn/ haar hart toe.
Ik lees: "Wij waren 10 jaar geleden al op een lotgenoten dag waar ik mensen sprak op het juvenaat in zevenaar waren misbruikt."
Ik wil graag in contact komen met 'lotgenoten' uit Amsterdam die in 1962-1963 in het Juvenaat in Zevenaar hebben gezeten. Namen weet ik nauwelijks nog.
Nieuwe reactie inzenden