Een geërfd schilderij, een zilveren kannetje voor bijna niets gekocht op een rommelmarkt of dat vreemde ding dat op zolder staat en waarvan niemand weet wat het is. Dat zijn objecten die Nederlanders in het televisieprgramma Tussen Kunst & Kitsch kunnen tonen aan een expert, die er meer over vertelt en het taxeert. Maar vrijwel nooit komen allochtonen met iets van hun rommelzolder.

In de 25 jaar dat het programma bestaat is het aantal allochtonen in Nederland enorm toegenomen. Katinka Wals doet onderzoek naar de vraag waarom nog steeds zo weinig allochtonen het programma bezoeken. "Daar moeten enorm veel leuke voorwerpen en interessante verhalen zijn", zegt ze. Ze sprak laatst nog een Surinaamse die een fruitschaal van geweven porcelein had van haar overgrootmoeder.

Container
De meest voor de hand liggende reden voor hun wegblijven is volgens Wals dat mensen bij hun migratie het soort spullen waar Tussen Kunst & Kitsch naar op zoek is juist niet meenemen. "Je betaalt je container per kubieke meter. Je neemt tafels en stoelen mee, maar die prachtige klok van je opa laat je hangen."

Het is trouwens niet zo dat er nooit Surinamers, Antillianen en Arubanen naar de taxaties komen, maar het is 'heel mondjesmaat', aldus de onderzoekster. "We zouden graag een iets betere afspiegeling van de samenleving willen laten zien."

Thema
De programmamakers willen proberen de allochtonen beter te bereiken. Misschien kan dat via de doelgroepmedia. Wals denkt ook aan thema-uitzendingen, bijvoorbeeld als het Koninkrijk wordt geherstructureerd door het uiteenvallen van de Antillen. "Dat kan een mooie aanleiding zijn. Maar we willen vooral graag binnen het bestaande format zoveel mogelijk mensen trekken."