Proefschrift:

De reden waarom Van Kempen zo gepreoccupeerd is door mijn doctoraat dat in zijn overtuiging een fake is, is gegrondvest op vier dingen:

Ding 1: Surinamers zijn in het algemeen een “fa dat kang “ ( = hoe is dat mogelijk !!) volkje. Dat wat men zelf niet kan wordt van een andere verwacht dat die het zelf ook niet kan.
Deze categorie lichtte Van Kempen in over mij , inhoudende dat waar ik mij voor opgeef niet waar kan zijn omdat men mij hééél lang geleden persoonlijk zou hebben gekend en dat ik toen geen doctor was maar een ordinaire kleine jongen! ( leve de Surinaamse analytische wijsbegeerte )
Ding 2: Van Kempen is zich er terdege van bewust dat hij zijn doctorstitel cadeau heeft gehad omdat hij:
- nooit een promotievoorstel had ingediend bij enig hoogleraar van
de UvA. Hij schreef zijn zogeheten dissertatie meteen zonder
begeleiding.
- zich ervan bewust is dat hij niets nieuws heeft bloot heeft weten te leggen hetwelk vervat zou moeten zijn in stellingen
- in zijn dissertatie geen vereiste hoofdstukken heeft opgenomen betreffende zijn gehanteerde onderzoeksmethode en theoretische verantwoording. Zijn verzamelde archiefgegevens niet geadstrueerd heeft met geraadpleegde en bestudeerde wetenschappelijke theorieën.
Voor Van Kempen geldt dan de wijsheid: Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten !!
Ding 3: Van Kempen overlegde vijf brieven betreffende mijn educatieve achtergrond welke hij van mij persoonlijk zou hebben ontvangen en waarin zou staan dat ik alleen maar een mulo zou hebben behaald. Deze door hem óf onder zijn regie vervalste brieven had hij als wettig en overtuigend bewijs bij de rechtszitting ingebracht en welke de rechter zonder slag of stoot aannam als een ultieme waarheid. Ik hoop voor hem dat zijn capriolen in hoger beroep op dezelfde wijze worden gehonoreerd.
Ding 4: Van Kempen heeft de rechter erin doen geloven dat hij speciaal voor mij naar de VS was gevlogen en er ontdekte dat mijn naam op geen enkele lijst van gepromoveerden zou voorkomen.
De rechter in Hoger Beroep gaat bekijken of dit bewijs niet hetzelfde is als wanneer een slager zijn eigen vleeswaar mag keuren.
De wijze waarop Van Kempen in zijn proefschrift geen hoofdstuk of onderzoeksmethoden heeft opgenomen omdat hij dit vak gewoon niet machtig is, heeft hij zich ook hierbij niet willen realiseren dat zijn eigen bevinding onderzoeksmethodologisch bezien niet als betrouwbaar bewijs had mogen dienen. Deze logica zal in hoger beroep nader worden doorgelicht!

Plagiaat:

Ook deze aantijging is gebaseerd op twee dingen:

Ding 1: dit is hetzelfde als hierboven. Dat wat de Surinamer zelf niet op papier kan neerzetten moet ik ook niet kunnen. Indien wel dan kan dat niet anders dan gestolen zijn.
Ding 2: Van Kempen heeft iets hufterigs in zich door mij met zijn plagiaat gezwets in het openbaar te beschimpen terwijl hij met bewondering kijkt naar schrijvers als Adriaan van Dis en Jan Siebelink die beiden hele romans uit een andere taal vertaald hadden en onder hun eigen naam lieten publiceren. Bij mij gaat het om een paar regels die wegens het ontbreken van een voetnoot voor plagiaat worden aangezien. De waarheid is dat ik daadwerkelijk naar de bron had verwezen waaruit ik uit geciteerd had. Mijn essay dat in 1986 uitkwam terwijl ik in dat jaar aantoonbaar in Suriname vertoefde, was ontstaan uit een bundel gepubliceerde teksten
uit uiteenlopende bladen en tijdschriften. Gelukkig had Van Kempen dit zelf ook als zodanig vermeld in zijn lasterlijke tekst over mij op Wikipedia.
Doordat ik in Suriname verbleef had ik de uitgever tegen betaling opgedragen alle diffuse teksten uit te typen en er één samenhangend geheel van te maken. Het eindprodukt was vóórdat het manuscript ter perse ging, wel voor mij opgestuurd in Suriname maar ik had het vanwege het regime van Bouterse toentertijd niet mogen ontvangen. Ik had een blind vertrouwen in de éénmansuitgeverij, tw. in de vrouw Magda Heeffer, en gaf per telefoon het fiat voor de drukkerij, niet wetende dat de door mij nadrukkelijk aangebrachte voetnoot was weggevallen. Ik vind de missie van Van Kempen tegen mij onverkwikkelijk. Dat vond zelfs de chef literaire redactie van de Volkskrant,de heer Eric Van Den Bergh.
De oestrogenenlijder Michiel van Kempen heeft één obsessie in zijn leven en dat is: mij tegen elke prijs aan de schandpaal nagelen!!!

Rabin Gangadin

Proefschrift:

De reden waarom Van Kempen zo gepreoccupeerd is door mijn doctoraat dat in zijn overtuiging een fake is, is gegrondvest op vier dingen:

Ding 1: Surinamers zijn in het algemeen een “fa dat kang “ ( = hoe is dat mogelijk !!) volkje. Dat wat men zelf niet kan wordt van een andere verwacht dat die het zelf ook niet kan.
Deze categorie lichtte Van Kempen in over mij , inhoudende dat waar ik mij voor opgeef niet waar kan zijn omdat men mij hééél lang geleden persoonlijk zou hebben gekend en dat ik toen geen doctor was maar een ordinaire kleine jongen! ( leve de Surinaamse analytische wijsbegeerte )
Ding 2: Van Kempen is zich er terdege van bewust dat hij zijn doctorstitel cadeau heeft gehad omdat hij:
- nooit een promotievoorstel had ingediend bij enig hoogleraar van
de UvA. Hij schreef zijn zogeheten dissertatie meteen zonder
begeleiding.
- zich ervan bewust is dat hij niets nieuws heeft bloot heeft weten te leggen hetwelk vervat zou moeten zijn in stellingen
- in zijn dissertatie geen vereiste hoofdstukken heeft opgenomen betreffende zijn gehanteerde onderzoeksmethode en theoretische verantwoording. Zijn verzamelde archiefgegevens niet geadstrueerd heeft met geraadpleegde en bestudeerde wetenschappelijke theorieën.
Voor Van Kempen geldt dan de wijsheid: Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten !!
Ding 3: Van Kempen overlegde vijf brieven betreffende mijn educatieve achtergrond welke hij van mij persoonlijk zou hebben ontvangen en waarin zou staan dat ik alleen maar een mulo zou hebben behaald. Deze door hem óf onder zijn regie vervalste brieven had hij als wettig en overtuigend bewijs bij de rechtszitting ingebracht en welke de rechter zonder slag of stoot aannam als een ultieme waarheid. Ik hoop voor hem dat zijn capriolen in hoger beroep op dezelfde wijze worden gehonoreerd.
Ding 4: Van Kempen heeft de rechter erin doen geloven dat hij speciaal voor mij naar de VS was gevlogen en er ontdekte dat mijn naam op geen enkele lijst van gepromoveerden zou voorkomen.
De rechter in Hoger Beroep gaat bekijken of dit bewijs niet hetzelfde is als wanneer een slager zijn eigen vleeswaar mag keuren.
De wijze waarop Van Kempen in zijn proefschrift geen hoofdstuk of onderzoeksmethoden heeft opgenomen omdat hij dit vak gewoon niet machtig is, heeft hij zich ook hierbij niet willen realiseren dat zijn eigen bevinding onderzoeksmethodologisch bezien niet als betrouwbaar bewijs had mogen dienen. Deze logica zal in hoger beroep nader worden doorgelicht!

Plagiaat:

Ook deze aantijging is gebaseerd op twee dingen:

Ding 1: dit is hetzelfde als hierboven. Dat wat de Surinamer zelf niet op papier kan neerzetten moet ik ook niet kunnen. Indien wel dan kan dat niet anders dan gestolen zijn.
Ding 2: Van Kempen heeft iets hufterigs in zich door mij met zijn plagiaat gezwets in het openbaar te beschimpen terwijl hij met bewondering kijkt naar schrijvers als Adriaan van Dis en Jan Siebelink die beiden hele romans uit een andere taal vertaald hadden en onder hun eigen naam lieten publiceren. Bij mij gaat het om een paar regels die wegens het ontbreken van een voetnoot voor plagiaat worden aangezien. De waarheid is dat ik daadwerkelijk naar de bron had verwezen waaruit ik uit geciteerd had. Mijn essay dat in 1986 uitkwam terwijl ik in dat jaar aantoonbaar in Suriname vertoefde, was ontstaan uit een bundel gepubliceerde teksten
uit uiteenlopende bladen en tijdschriften. Gelukkig had Van Kempen dit zelf ook als zodanig vermeld in zijn lasterlijke tekst over mij op Wikipedia.
Doordat ik in Suriname verbleef had ik de uitgever tegen betaling opgedragen alle diffuse teksten uit te typen en er één samenhangend geheel van te maken. Het eindprodukt was vóórdat het manuscript ter perse ging, wel voor mij opgestuurd in Suriname maar ik had het vanwege het regime van Bouterse toentertijd niet mogen ontvangen. Ik had een blind vertrouwen in de éénmansuitgeverij, tw. in de vrouw Magda Heeffer, en gaf per telefoon het fiat voor de drukkerij, niet wetende dat de door mij nadrukkelijk aangebrachte voetnoot was weggevallen. Ik vind de missie van Van Kempen tegen mij onverkwikkelijk. Dat vond zelfs de chef literaire redactie van de Volkskrant,de heer Eric Van Den Bergh.
De oestrogenenlijder Michiel van Kempen heeft één obsessie in zijn leven en dat is: mij tegen elke prijs aan de schandpaal nagelen!!!

Rabin Gangadin

Nederlanders huldigen een raar begrip van begrippen als:
* vrijheid van meningsuiting
* pers vrijheid
Hoe bestaat het dat mijn goddelijke pennenvruchten door Surinaamse bladen worden geweigerd terwijl Nederlanders als Michiel van Kempen hun stukjes benedenmaats zowel in Surinaamse-als Nederlandse periodieken kwijt kunnen.
Van mij mogen terroristen zulk soort figuren met een vaste regelmaat mishandelen en hen op het laatst laten bungelen boven een vat met kokende olie.

Nederlanders huldigen een raar begrip van begrippen als:
* vrijheid van meningsuiting
* pers vrijheid
Hoe bestaat het dat mijn goddelijke pennenvruchten door Surinaamse bladen worden geweigerd terwijl Nederlanders als Michiel van Kempen hun stukjes benedenmaats zowel in Surinaamse-als Nederlandse periodieken kwijt kunnen.
Van mij mogen terroristen zulk soort figuren met een vaste regelmaat mishandelen en hen op het laatst laten bungelen boven een vat met kokende olie.

Nederlanders huldigen een raar begrip van begrippen als:
* vrijheid van meningsuiting
* pers vrijheid
Hoe bestaat het dat mijn goddelijke pennenvruchten door Surinaamse bladen worden geweigerd terwijl Nederlanders als Michiel van Kempen hun stukjes benedenmaats zowel in Surinaamse-als Nederlandse periodieken kwijt kunnen.
Van mij mogen terroristen zulk soort figuren met een vaste regelmaat mishandelen en hen op het laatst laten bungelen boven een vat met kokende olie.

Parbode maakt zichzelf schuldig aan de verkrachting dan wel homofilering van de vrijheid van meningsuiting. Omdat ik toevallig zelf het slachtoffer ben van het wangedrag van deze Hollandse dagoebeesten die zich in Suriname hebben gevestigd, leest u een keer mijn belevenis.

Ik had tegen de gesubsidieerde herontdekker van Suriname, Michiel van Kempen een rechtszaak aangespannen welke ik helaas verloren heb. Ik was op de dag van de zitting wegens griep zelf niet aanwezig waardoor ik drie bewijsstukken, die debet zijn aan mijn verlies, er niet kon overleggen. Mijn advocaat, overigens een schurftige, verschrompelde, laag bungelende teelbal, had het zelf ook niet gedaan. Van Kempen viert zijn overwinning met fanfare niet beseffende dat mijn nieuwe advocaat inmiddels acht onomstotelijke bewijzen heeft verzameld om Van Kempen in hoger beroep een octaaf lager te laten neurien. Van Kempen kon zijn propagandamateriaal ten aanzien van deze overwinning in haast alle Surinaamse periodieken kwijt waaronder De Ware Tijd, Parbode etc. Mijn weerwoord heeft geen van deze hoerenbroedsels willen publiceren omdat het enige recht dat ik heb kennelijk het onrecht is om door iedere tiengie zwijn beschimpt te worden. Dit heet de ultra moderne , over-voortgezette vrijheid van meningsuiting.

Geachte heer Brul-len,
Helaas bent u nu vergeten om de vertaling van het Surinaams volkslied in het Neger-Engels erbij te doen. Het is schandalig dat Journalisten worden gemolesteerd en de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid op deze manier door laffe hersenloze 2 voeters ook wel waterhoofden onder druk wordt gezet. Maar dit hoort erbij als de rolmodellen zelf een aura om hun heen hebben van criminaliteit. Wat heeft het binnenland aan Suriname te bieden behalve drugshandel, malaria muskieten en wapenopslag voor het Junglecommando. Ter verfrissing van uw geheugen het volgende:
Het district Sipaliwini is net zo etnisch als het volkslied van Suriname. Op de oude geografische landkaarten komt dit district helemaal niet voor. Dit is een creatie van een stel geesteszieke zielen. Vroeger werd per district, die liep van Noord naar Zuid oftewel van de Atlantische Oceaan tot aan Brazilië. Meerdere districten hadden het beheer over de door u genoemde oppervlakte. Er was geen sprake van creatie van een district op basis van etniciteit. Als u meer veiligheid wilt dan moet u pleiten voor de oude districtsindeling en opheffing van Sipaliwini. Als Suriname zo doorgaat dan krijg je vroeg of laat andere groeperingen die ook hun eigen onafhankelijke stukje Surinaams grondgebied gaan opeisen. Wanica, Saramacca en Nickerie voor de Hindustanen en Sipaliwini voor de Djoeka's/Boslandcreolen/Marrons en Commewijne voor de Javanen. Pleit u voor dit laatste?

Beste vrienden,

De afgelopen periode zijn de ONVEILIGHEID en de CRIMINALITEIT
enorm toegenomen in Republiek Suriname,
in het bijzonder in District SIPALIWINI (onder ander het plaatsje Godo Olo)!

In District SIPALIWINI is er GEEN OPTIMALE VEILIGHEID,
GEEN OPTIMALE RECHTSBESCHERMING,
GEEN EFFECTIEVE RECHTSHANDHAVING en
GEEN OPTIMALE INTERNATIONALE POLITIE SAMENWERKING, omdat
het Politie Bureau Geyersvlijt in PARAMARIBO Noord verantwoordelijk is
voor het Gehele Gewest ofwel District SIPALIWINI.
(SIPALIWINI heeft een oppervlakte van ongeveer 130.567 km2 en
PARAMARIBO heeft een oppervlakte van ongeveer 183 km2)

Advies:
Laten we nu samenwerken aan een OPTIMAAL VEILIGE SURINAME!
Het enige wat u hoeft te doen is,
elke vorm van criminaliteit en onveiligheid doorgeven aan
de minister van Justitie en Politie.
U kunt de minister van Justitie en Politie telefonisch bereiken op (00597) 473 841.
U kunt de minister van Justitie en Politie ook een brief schrijven op het adres:
Henck Arronstraat 1 te Paramaribo.

Voor Tips en Opbouwende Adviezen inzake een OPTIMAAL VEILIGE SIPALIWINI
kunt u OOK DIRECT contact opnemen met de minister van Justitie en Politie.

Mocht u na een week niets hebben vernomen van
het Ministerie van Justitie en Politie, dan kunt u,
met name de nabestaanden van de afgelopen Surinaamse vliegtuigongelukken,
DIRECT telefonisch contact opnemen met
United Nations Office On Drugs and Crime (UNODC)
op het nummer: 0043 1 26060.
U kunt UNODC ook een brief schrijven op het adres:
Wagramer Strasse 5, A 1400 Vienna in Austria.

U kunt ook DIRECT contact opnemen met
International Criminal Police Organisation (ICPO ofwel INTERPOL)
op het Faxnummer: 0033 (0)472 44 7163 of
u kunt INTERPOL ook een brief schrijven op het adres:
200, quai Charles de Gaulle, 69006 Lyon in France

Namens de Surinaamse bevolking bedank ik u voor uw medewerking!

Groeten,
Jurgen R. Brul