De verhalen zijn al eeuwen oud en komen oorspronkelijk ut Afrika. De avonturen van de spin Anansi die te slim, maar vaak ook niet handig genoeg is om zaken ongemerkt te laten passeren. Johan Ferrier, de oud gouverneur van Suriname, tevens de eerste president na de onafhankelijkheid in 1975, was een enorm liefhebber van Anansi tori's. In Paramaribo werd het Grote Anansieboek gepresenteerd.

Johan Ferrier was dol op de spin Anansi. “Hij hoorde de verhalen van zijn overgrootmoeder, die als slavin op de plantage gewerkt had”, vertellen zijn dochters Joan Ferrier en Cynthia McLoad. “Die verhalen fascineerde hem. Hij verzamelde deze en vertelde ze ook zelf.”

De ‘tories’ zijn moraliserend en dat leverde problemen op voor de fondsenwerving. “Maar het zijn volksverhalen en die zijn altijd moraliserend”, zeggen beide dochters van de schrijver. Ze ontvingen wel subsidie van de Taalunie en van diverse Surinaamse bedrijven. “Wij zijn blij met de subsidies die wij hebben ontvangen. Onze vader uitte ooit de wens dat alle basisscholen en kindertehuizen in Suriname dit boek cadeau moeten krijgen. En dankzij het feit dat we de subsidie zo royaal hebben ontvangen, kunnen wij die wens laten uitkomen.”

Als Johan Ferrier de presentatie zou hebben meegemaakt zou hij het volgende hebben gezegd: 'Iedereen gaat dood, maar Anansi blijft eeuwig bestaan'. "Zo bëeindigde hij ook altijd zijn verhalen", aldus zijn dochters.