De eerste editie van Curaçao North Sea Jazz was een succes. Zowel bij het publiek als de organisatie zijn weinig wanklanken te bespeuren. “Zoveel blije gezichten”, zegt organisator Jan Willem Luijken van North Sea Jazz/Mojo, “mensen die bijna uitzinnig waren. En dat sloeg ook weer over op de artiesten. Die voelen dat er een goede vibe in de lucht hangt en dan kan het niet meer stuk.”

Het publiek prijst vooral de kleinschaligheid van Curaçao North Sea Jazz en de ambiance. Enig minpunt was de inzet van shuttlebussen tussen verderopgelegen parkeerplaatsen en het festivalterrein, die met name op de eerste festivaldag, vrijdag 3 september, met vertraging te kampen hadden. “We hebben een paar opstopping gehad”, zegt Luijken, “maar wij kunnen ook niet alles in een keer perfect doen.” Ook waren hier en daar klachten over het geluid te horen.

Vrijdagavond waren op het laatste moment toch nog bijna alle 10.000 kaarten verkocht. Over zaterdag waren vooralsnog geen cijfers beschikbaar. Volgens Luijken komt zestig à zeventig procent van het publiek uit Curaçao en de rest uit de regio en internationaal. “Amerika en veel Nederlanders, maar ook uit Suriname.”

Surinamers
Honderden Surinamers zijn voor het festival naar Curaçao gevlogen. “Overal kom je landgenoten tegen”, zegt een bezoekster uit Paramaribo. “Iedereen had er gewoon zin in. Zaterdag hadden we zelfs een reünie.” Een North Sea Jazz festival in Paramaribo ziet ze er niet zo snel van komen. “Curaçao heeft toch veel meer luchtverbindingen, en je ziet dat bijna alles moet worden ingevlogen.”

Curaçaose artiesten
Het publiek is ook te spreken over het aantal Curaçaose artiesten dat op Curaçao North Sea Jazz optreedt. Naast Randall Corsen, Mulato en Tumbao stond ook de uit Curaçaose ouders in Nederland geboren zangeres Giovanca op het Sir Duke podium. “En ook heel mooi”, zegt een lokale jazzkenner, hoe ze een Curaçaose percussionist als Pernell Saturnino door het programma hebben geweven. Hij trad wel met vijf verschillende artiesten op.”

After party
Nadat zaterdagnacht de laatste klanken van Simply Red, die op Curaçao hun afscheidstournee begonnen, over het festivalterrein schallen, begint in het nabij gelegen Renaissance hotel een zogeheten after party. Artiesten die nog energie hebben beginnen spontaan een jamsessie. Buiten staan verschillende festivalgangers beteuterd te luisteren. “Wij hoorden in de wandelgangen dat hier een after party was”, zegt een Nederlandse toeriste, “en dat artiesten hier zouden gaan jammen, alleen we begrijpen dus nu dat het alleen op uitnodiging is. Wel jammer. Maar het was ook te mooi om waar te zijn.”