Water druppelt, stoom komt omhoog. De hamam, het Turkse badhuis, is de ontmoetingsplaats van een Surinaamse, een Marokkaanse en een Spaanse. Drie vrouwen, drie karakters, drie zielen. Door de hitte in het badhuis weten de vrouwen hun verlangens niet langer voor zich te houden.

Een simpele setting van een intrigerende theatervoorstelling. 'Eet me' is gebaseerd op interviews met twintig vrouwen met verschillende culturele achtergronden. Daaruit werden drie rollen geschreven: De Spaanse die aan anorexia lijdt, de Marokkaanse die eigenlijk wil scheiden van haar man en de Surinaamse die alleen door haar moeder is opgevoed en die hunkert naar liefde.

Verbonden
De Surinaamse actrice Naomi MacDonald voelt zich verbonden met haar personage in deze theatervoorstelling. Ook zij werd alleen door haar moeder opgevoed. "Ze is heel erg op zoek naar liefde en zoekt dat heel erg bij haar alleenstaande moeder en bij haar wederhelft. Zo ben ik ook. Ik denk dat mijn moeder mij heel erg heeft laten ziendat je niet te snel moet beoordelen. Blijf doorvechten. Wees sterk als vrouw en zeker als Surinaamse vrouw."

'Eet me' laat zien hoe de vrouwen op hun eigen manier omgaan met pijn, angst, liefde, verbondenheid en verlangen. Mag je voor jezelf kiezen en hoe hou je rekening met je omgeving? Terwijl de Surinaamse zich schuldig voelt dat haar moeder haar dromen niet kon verwezenlijken omdat ze ineens met een kind zat (met haar dus), bedenkt de Marokkaanse dat ze haar moeders hart zal breken als ze daadwerkelijk zal scheiden.

Wij-vorm
Stichting Vida, die het toneelstuk maakte, viel het op dat vrouwen, los van cultuur, vaak voor anderen leven. Ze denken in de wij-vorm in plaats van in de ik-vorm. Ze vinden het belangrijk om iedereen in hun directe omgeving tevreden te houden. Zoals de Surinaamse moeder in dit stuk, of de Marokkaanse echtgenoot.

Belangrijke boodschap van 'Eet Me' is dat er altijd hoop is, in welke situatie je ook verkeert. De vrouwen vinden troost bij elkaar in de hamam. Het publiek noemt de voorstelling na afloop dan ook positief, ondanks dat thema's als anorexia en huiselijk geweld aan bod zijn gekomen. "Ontroerend", zei een vrouw in het publiek, voor wie de theatervoorstelling heel herkenbaar was. "Iedereen is weleens onzeker over zijn lichaam als 'ie in de spiegel kijkt." Ook mannen herkennen iets in de voorstelling. "Dat roddelen over andere vrouwen, dat onzeker zijn over je uiterlijk, dat is universeel."

De theatervoorstelling Eet Me speelt nog tot juni in Utrecht en Amsterdam.