De Centrumkerk in Paramaribo stroomt langzaam vol. Het is kwart voor 10 zaterdagochtend, 9 januari 2010. Er zijn nog veel open plaatsen. Vooral in het gedeelte dat is gereserveerd voor bewindslieden en politiek.
Aanwezig zijn de ministers Waterberg, Marica, Fernald, Ragoebarsingh, Kandhai en voormalig president Jules Wijdenbosch. Een groep van ongeveer vijftig boyscouts en leiders verplaatst zich van het vak achter het spreekgestoelte naar een lege zijvleugel van de kerk. Johan Ferrier was Chief Scout tot aan zijn vertrek uit Suriname.
Op de eerste rij van het middenschip zitten de familieleden van Johan Ferrier. Aan alle bezoekers wordt de gelegenheid geboden hen te condoleren. Haaks op het middenschip is een vak gereserveerd voor ambassadeurs, het bedrijfsleven en andere hoogwaardigheidsbekleders.
Condoleances
Op de tafel bij de ingang staat een portret van de eerste president van Suriname en er ligt een condoleanceregister, dat ook wordt getekend door mevrouw Venetiaan, vice-president Ram Sardjoe en DNA-voorzitter Paul Somohardjo. Zij zitten vooraan in het vak voor politici.
Een afscheidsdienst zonder het lichaam van de overledene heeft iets onwerkelijks. Daarom geen gesnik, geen emotie, maar slechts eerbetoon en een welgemeend woord van dank door zijn kleinzoon en nicht Lilian. Vice-president Ram Sardjoe volgt het leven van Johan Ferrier chronologisch, zonder details of anekdotes, vanaf zijn eerste schreden in de politiek, zijn directeurschap van Billiton, zijn rol als gouverneur tot aan het einde van zijn presidentschap in augustus 1980. Ook Henriëtte Tjon A Kon, de gewezen directiesecretaresse van Billiton mag even het woord voeren.
Groot staatsman
Hij was een belijdend lid van de Nederlands Hervormde kerk, zegt Jack Uden, die de dienst aan elkaar praat. “Het beeld van God is nimmer vervaagd bij broeder Johan Ferrier.” De Nederlandse ambassadeur Aart Jacobi beschrijft hem als een democraat in hart en nieren, die het vertrouwen genoot van alle partijen. “Hij was een groot staatsman, maar een bescheiden mens.”
“Johan Ferrier bezat een eigenschap die ik persoonlijk niet bezit, maar hij wel: geduld”, zo besluit Ds Diana de Grave van de Hervormde Gemeente de dienst. Zij weet de ontroering te vinden die je mag verwachten bij het afscheid van de eerste president van Suriname. “Hij heeft zijn leven in liefde gekregen en daarom heeft hij zijn hele leven liefgehad.”
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Nieuwe reactie inzenden