In Amsterdam worden op 8 december elk jaar de slachtoffers van de Decembermoorden herdacht. Ook na 27 jaar is daaraan nog steeds behoefte, zeggen Romeo Hoost en Ludwich van Mulier. Maar ze verschillen van mening over de wijze van herdenken.
Elk jaar wordt de herdenking georganiseerd door fotograaf en journalist Romeo Hoost. Hij was destijds vakbondsman bij de Moederbond in Suriname. Voor Hoost betekent 8 december vooral dat hij sindsdien in Nederland woont. "Ik kon niet terugkeren, omdat wij als enige bond vanaf het begin tegen de militairen waren."
Hoost was ten tijde van de moorden in Brussel en is op advies van Nederlandse en Europese collega's in Nederland gebleven. Hij is twee keer illegaal even teruggeweest om de strijd tegen militair leider Desi Bouterse te steunen.
Monument
De herdenking van 2009 heeft een speciale betekenis, omdat het monument ter ere van de vijftien slachtoffers op Fort Zeelandia wordt onthuld. "Je treft de moordenaars in hun hart", zegt Hoost. Aanvankelijk wilden de autoriteiten het monument buiten het fort plaatsen, maar na verzet tegen dat plan komt het nu toch op de plek waar de slachtoffers zijn doodgeschoten. "Het is een teken naar de bevrijding toe."
Wanneer Hoost het monument met eigen ogen kan zien, weet hij niet. "Ik heb me voorgenomen dat ik naar Suriname terugkeer op het moment dat Bouterse achter slot en grendel zit." Hoewel hij zich optimist noemt, weet hij ook dat het proces over de Decembermoorden nu al twee jaar duurt. En dat Bouterse na een veroordeling tot de hoogste instanties in beroep zal gaan, weet hij ook.
Neutraal herdenken
Publicist Ludwich van Mulier vindt dat met elke herdenking het trauma van 8 december verergerd wordt. Hij pleit voor een neutrale manier van herdenken. "Ik kom op voor een meerderheid van de Surinaamse bevolking." Want meer dan de helft van de bevolking is jonger dan 30 jaar en heeft de moorden niet bewust meegemaakt.
Daarnaast wil Van Mulier het proces niet verstoren door de wond steeds weer het Surinaamse volk 'in te peperen'. Maar hij wil de Surinamers wel voorhouden dat het nooit meer mag gebeuren. "Een monument is een heel goede zaak. Maar je moet niet alle leed herbeleven als de trauma's nog niet verwerkt zijn."
Luister naar Romeo Hoost en Ludwich van Mulier in gesprek met Désirée Martis.

























Nieuwe reactie inzenden