Het zogenaamde Saamaka-vonnis zal deze regeerperiode volledig uitgevoerd worden. Die belofte doet minister Linus Diko (BEP) van Regionale Ontwikkeling naar aanleiding van het werkbezoek van een speciale rapporteur van de Verenigde Naties (VN) aan Suriname.
De VN stuurden van 13 tot 16 maart voor het eerst ooit een 'speciaal rapporteur voor de rechten van inheemse volkeren' naar Suriname. Daarmee wilde de VN controleren hoe ver het land staat met de uitvoering van het Saamaka-vonnis, dat inmiddels uit november 2007 stamt.
Deadlines
Het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens veroordeelde Suriname wegens het niet respecteren van de grondenrechten van de bewoners van het Boven-Surinamegebied. De staat werd onder meer verplicht binnenlandbewoners recht te geven op die gronden die zij van oorsprong bewonen en vóór eind 2008 een ontwikkelingsfonds ter waarde van 225.000 Amerikaanse dollar op te zetten. De vorige regering hield zich echter niet aan die deadlines, waardoor de Verenigde Naties een gezant stuurden naar het land.
Beleidsprioriteiten
“Grondenrechten zijn één van de beleidsprioriteiten van deze regering. We zullen deze regeerperiode het Saamaka-vonnis dan ook volledig uitvoeren, en wel in die mate dat alle betrokken partijen tevreden kunnen zijn”, vertelt Diko in gesprek met de Wereldomroep.
Rapporteur James Ananya blikt volgens een persbericht tevreden terug op zijn bezoek. “Dit was volgens mij erg nuttig. Het was een unieke en waardevolle mogelijkheid tot discussie en overleg tussen de binnenlandse gemeenschappen en de Surinaamse regering. Ik wil ze allebei bedanken voor hun medewerking, openheid en welwillendheid om de uitdagingen aan te gaan die de nationale implementatie van internationale mensenrechtenverdragen betekenen”, meldt de VN in een persbericht.
'Extra, extra aandacht'
Linus Diko deelt die tevredenheid. “We hebben het bezoek intussen positief geëvalueerd. Dit thema krijgt de komende vijf jaar extra, extra aandacht. Niet alleen zullen we het vonnis volledig uitvoeren, we willen ook werken aan een kaderwet die de rechten van binnenlandbewoners precies omlijnt.”
De minister zegt verder 'géén idee' te hebben waarom de vorige regering het vonnis niet heeft uitgevoerd. “De vorige minister van Regionale Ontwikkeling mag dan wel een partijgenoot van mij geweest zijn, een minister kan dat niet op zijn eentje doen. Je hebt een volledig regeringsteam nodig.” Diko wil echter niet zover gaan door te zeggen dat de vorige regering hierin geen interesse had.
Voortzetting
Ananya had trouwens niet enkel een ontmoeting met de minister van Regionale Ontwikkeling, ook een ontmoeting met onder meer vicepresident Robert Ameerali, de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden (VIDS) en de ministers van Justitie & Politie en Buitenlandse Zaken werd afgewerkt.
In het persbericht schrijft de gezant dat hij uitkijkt naar een voortzetting van de dialoog. “Die is nodig om ervoor te zorgen dat Suriname voldoet aan de internationale verdragen die het land getekend heeft.”
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Geachte redactie,
Ook de jurist Owen Venlo onder andere, wierp zoals velen hun licht wierpen op het zogenaamde ‘Saamaka-vonnis’. Waarin ook wij van de Bewustzijnsbeweing EBU-Akademiya eerder ook al duidelijk probeerden aan te stellen, dat het Internationaal Hof van de VN bij haar uitspraak omtrent dit vonnis, wel 'degelijk' rekening gehouden heeft met art. 41 van de Surinaamse Grondwet, dat de Republiek Suriname ondeelbaar is. Echter wensen sommige partijen de interpretatie van het vonnis opgrond van de uitspaak van het Hof, hardnekkig aan hun laars te willen lappen. Door deze uitspraak koet-ke-koet in twijfel proberen te trekken (manipulatie). Kennelijk aangevuurd door buitenlandse adviseur. Terwijl het Hof in het vonnis juridisch duidelijk aangeeft, dat het hier gaat om ‘beperkte’ en nog ‘nader te omschrijven gebruiksrechten’ voor bepaalde groepen in het binnenland van Suriname. Niet meer en niet minder. Maar deze leden van de VIDS weigeren echter hardnekkig, om deze realiteit onderogen te willen zien. Vandaar waarschijnlijk de rede, waarom zij bewust of onbewust gaos en verwarring aan het creëren zijn binnen de gemeenschap, bij de binnenlandse bewoners in het bijzonder. Want rekenden zij kennelijk dat zij van neen, ‘ja’ zouden kunnen krijgen. Een ‘tactiek’ die de VIDS op de Grondrechten Conferentie van 2011 jl. te Colakreek Suriname zonder succes gelukkig probeerde te implementeren. Een schaamteloze vertoning van de zijde van deze groep overigens. Maar kennelijk heeft de VIDS hier ook haar een les geleerd, “that you can not fool al the people al the time.” In dit kader zouden wij o.a. de VIDS-leden tenslotte 'ernstig' willen adviseren, om het 'verband' proberen te zien tussen het succes van de Marronage ten tijde het Nederlands Kolonialisme in de 18e en begin 19e eeuw met haar zogenoemde 'tractaten', in relatie tot de bouw van het Brokopondo Stuwmeer in het binnenland van Suriname in 1960. Het één staat absoluut NIET los van het ander.
http://www.apintie.sr/vidi.php?vid=3398
Een opmerkelijke discussie, die mijns inziens meer gevoerd wordt op emotionele dan op juridische gronden. De kern van de discussie betreft de grondenrechten m.a.w. de ( nog nader te bepalen en te omschrijven ) rechten van de inheemse volkeren m.b.t. het gebruik van de gronden. het gaat hier dus uitdrukkelijk niet om eigendomsrechten. want als dat zo was dan had het Hof wel gesproken over "eigendomsrechten", maar dat heeft het Hof niet gedaan. Dus iedere uitleg van die rechten ( door de inheemsen) die welke vorm van ( het absolute ) eigendomsrecht inhouden gaat voorbij aan de juridische inkadering zoals die is gegeven door het Inter Amerikaans Hof. Ik denk dat de discussie in DNA binnen deze juridische kaders zal moeten plaatsvinden om zodoende recht te doen aan de uitspraak van het Hof. Tenslotte: als wij de, juridisch onjuiste, emotionele redenering van bepaalde woordvoerders van de inheemsen zouden volgen dan zou vrijwel het gehele grondgebied van Suriname moeten worden toegewezen aan de indianen als zijnde de oorspronkelijke bewoners van Suriname.Maar ook daarvoor is er geen sluitende juridische grondslag aan te voeren. Dus, het gaat hier om beperkte en nog nader te omschrijven gebruiksrechten van bepaalde groepen. Niet meer en niet minder. Ik wens de dames en heren DNA-leden veel wijsheid toe bij de komende discussie en besluitvorming. En natuurlijke voor allen een Brasa !!!!!
Nieuwe reactie inzenden