Ontstaansgeschiedenis
Het Front voor Democratie en Ontwikkeling ontstond in 1987. De Nationale Partij Suriname (NPS), de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) en de Kerukanan Tulodo Pranatan Inggil (KTPI) besloten zich na de militaire periode te bundelen. Zij vormden ‘een front’ tegen de militairen. Deze bundeling was historisch. De NPS en de VHP stonden in vele verkiezingen namelijk lijnrecht tegenover elkaar. Door de militaire periode voelden ze zich genoodzaakt om met elkaar samen te werken.

Het Front behaalde een eclatante overwinning in 1987 en won 40 van de 51 zetels in het parlement. Toch lukte het de Front-regering niet om de militairen naar de kazerne terug te krijgen. In 1990 pleegden ze de zogeheten Telefooncoup. De regering werd op kerstnacht telefonisch gevraagd om de macht weer over te dragen. Doordat zij de dreiging van de wapens aanvoelde, gaf zij de regeermacht weer over aan de militairen.

In 1991 vroegen de traditionele partijen de Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA), die onder leiding van Fred Derby stond, zich aan te sluiten. De naam van de combinatie werd toen veranderd in Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling. Het lukte deze combinatie wel om de militairen terug te dringen. In een moeizaam proces lukte het in 1993 om Desi Bouterse te vervangen als bevelhebber van het Nationaal Leger.

In 1996 behaalde het Nieuw Front 23 zetels. Te weinig om een regering te kunnen vormen. Een lang onderhandelingsproces begon met DA’91 onder leiding van Winston Jessurun en Pendawa Lima, waar Paul Somohardjo de oprichter van is. Tijdens het langdurig gehaal en getrek over posities, ontstond er ontevredenheid binnen de gelederen van het Nieuw Front.

Een deel van de VHP was tegen de kandidatuur van NPS-voorzitter Ronald Venetiaan als president. Zij wilden dat de toenmalige VHP-leider Jagernath Lachmon president moest worden. Hij zou dat namelijk beloofd hebben aan vertrouwelingen. VHP-kopstukken en vijf parlementsleden besloten toen uit de partij te stappen en samen te werken met de Nationale Democratische Partij (NDP) van Bouterse. Ook de KTPI deed de overstap. Zo belandde het Nieuw Front in de oppositie.

Nadat de toenmalige president Jules Wijdenbosch in het jaar 2000 vervroegde verkiezingen uitschreef, werd Pertjajah Luhur (PL), de nieuwe partij van Somohardjo, het Nieuw Front binnengehaald. PL kwam in de plaats van de KTPI. De 33 zetels (bijna tweederde meerderheid) die het Nieuw Front toen kreeg, waren meer dan voldoende om te kunnen regeren.

Situatie na 2005
In 2005 kreeg het Nieuw Front weer onvoldoende zetels om alleen de regering te kunnen vormen. Deze keer werd snel gehandeld. Binnen de kortste keren werd een samenwerking tussen het Nieuw Front en de A-Combinatie gesloten. Gesprekken met de combinatie A1 lukten gedeeltelijk. A1 wilde het beheer over het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. Echter weigerde de VHP uit principe dit ministerie af te staan. DA’91 stapte uit A1 en kreeg het beheer over het ministerie van Planning en Ontwikkelingssamenwerking.

De coalitie werd gevormd door het Nieuw Front (23 zetels), A-Combinatie (5 zetels) en DA’91 (1 zetel). De combinatie beschikte over 29 zetels, drie meer dan het benodigde aantal om te kunnen regeren. Tijdens deze regeerperiode kon het parlement niet altijd bijeenkomen omdat er niet altijd voldoende coalitieleden waren om rechtsgeldige vergaderingen te kunnen houden.

Verkiezingen 2010
Met de verkiezingen in aantocht, kondigde Pertjajah Luhur aan dat ze niet tevreden is met de positie van vijf jaar geleden. Somohardjo wilde een beter uitgangspunt hebben voor de komende verkiezingen. Aangezien de PL-voorman niet meer posities kon krijgen op de kandidatenlijst voor 2010, stapte hij uit de combinatie. Op 19 maart 2010 tekenden de NPS, de VHP, de SPA en DA’91 een intentieverklaring voor samenwerking.

De partijen verklaren dat zij vastberaden zijn het volk van Suriname verder te leiden op weg naar realisatie van ondermeer:
-    Vrede en veiligheid voor de gehele samenleving
-    Duurzame ontwikkeling
-    Stabiliteit en groei in de economie en in het bijzonder stabiliteit van de Surinaamse munt.

Nieuw Front werkt op regionaal niveau in Paramaribo met A-Combinatie. De kandidaten van A-Combinatie komen voor op de lijst van het Nieuw Front.

Kopstukken van het Nieuw Front:

Ronald Venetiaan werd geboren op 18 juni 1936, te Paramaribo. Hij behaalde in 1964 zijn doctoraal Wis- en Natuurkunde (hoofdvak Wiskunde) aan de Universiteit Leiden. Terug in Suriname werd hij na de Onafhankelijkheid minister van Onderwijs. Van 1987 tot 1997 was hij voorzitter van de Adviesraad van de NPS. In 1993 nam hij de functie over van Henck Arron, die vanaf 1970 voorzitter was van de NPS. Venetiaan is drie keren gekozen tot president van de Republiek Suriname namelijk: 1991-1996, 2000-2005 en 2005-2010. Hij is lijsttrekker van het Nieuw Front en heeft te kennen gegeven geen belangstelling te hebben voor een vierde termijn als president.

Ramdien Sardjoe werd geboren op 10 oktober 1935. Zijn politieke carrière begon hij bij de VHP. Sinds het overlijden van Jagernath Lachmon in 2001 is Sardjoe de voorzitter van de VHP. In 1964 werd hij lid van de Staten van Suriname en is sindsdien telkens als parlementariër gekozen.Van 2001 tot midden 2005 was Sardjoe voorzitter van De Nationale Assemblee. Op 12 augustus 2005 aanvaardde hij het ambt van vice-president van de Republiek Suriname. Voor de verkiezingen van 2010 heeft Sardjoe zich teruggetrokken als kandidaat van de VHP. Hij zei plaats te willen maken voor vernieuwing en verjonging.

Guno Castelen is geboren 28 september 1962. Hij studeerde in 1991 af als bedrijfseconoom aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Al in 1987 bij de oprichting van de SPA, begon hij zijn politieke carrière. Castelen was van 2000 tot 2005 minister van Transport, Communicatie en Toerisme. Sinds 2005 zit hij namens de SPA in het parlement. Op 26 september 2009 koos het partijcongres Castelen, die secretaris-generaal was, tot voorzitter. Hij staat op de kandidatenlijst van het Nieuw Front op de vierde plek in Paramaribo.

Winston Jessurun werd geboren op 5 april 1952 in het district Coronie en is plastisch chirurg. Zijn politieke carrière begon bij oprichting van het Alternatief Forum, later Democratisch Alternatief ’91. Jessurun is vanaf 1991 lid van het parlement en DA’91-voorzitter. Jessurun is een verwoede rallyrijder en jager. Hij stapte in de politiek, omdat hij vond dat de situatie in Suriname moest veranderen en dat burgers zich vrij zouden moeten kunnen bewegen in het land. Jessurun wilde met zijn partij een alternatief zijn voor mensen die zich niet thuis voelden in de traditionele politiek. Hij is op de vijfde plek gekandideerd in Paramaribo.