Kaatsen, curling of synchroonzwemmen. Je kan het zo gek niet bedenken of er is een sportclub van in Nederland. Ruim één op de drie Nederlanders is lid van een sportvereniging. Ook de Antillianen, Arubanen en Surinamers in Nederland beoefenen de meest bijzondere sporten. Deze week vertelt de Surinamer Gerald van Dijk over zijn grote passie: korfbal.

Hij is als een van de eersten in de zaal, op sokken. Op de bank aan de zijkant trekt hij snel zijn schoenen aan, terwijl de korven op de paal worden gezet. De Surinaams-Nederlandse Gerald van Dijk (26) is een gepassioneerd korfballer. Sinds een jaar speelt hij in het Nederlandse nationale team.

32 uur
Hij heeft er alles voor over. Alle trainingsuren bij zijn club Blauw Wit uit Amsterdam en het nationale team bij elkaar opgeteld, is Van Dijk zeker 32 uur per week zoet met deze oer-Hollandse sport. Een sociaal leven heeft hij bijna niet. “Maar ik wil er alles voor laten. Een sporter heeft maar acht jaren waarin hij kan pieken. Ik denk dat ik nog zeker zes jaar heb.”

Het begon in Groningen, waar Van Dijk geboren is. “Mijn moeder en al haar zussen en broer moesten gaan sporten van mijn opa. Het was de enige sportclub in de buurt en er was grote sociale controle. Een en een is twee, dus ik ging op korfbal. Mijn teamgenootjes toen waren Turkse, Marokkaanse, Surinaamse en Antilliaanse jongens. Ik kom uit een multiculturele buurt.”

Zwarte Parel
Tegenwoordig valt de zwarte Van Dijk aardig op tussen alle Hollandse spelers. Hij heeft dan ook de bijnaam Zwarte Parel gekregen. En daar is hij trots op. Op zijn linker onderarm staat 'Perla negra' getatoeëerd. “Samen met twee anderen zijn we de enige allochtone topkorfballers in Nederland. Maar de jongens en meiden waar ik nu mee speel ken ik al zolang, het zijn gewoon mijn maten en tegenstanders. Kleur zie je gewoon niet meer.”

Jongens en meiden inderdaad. Korfbal is een gemengde sport, waarbij vier mannen en vier vrouwen een team vormen. Elke speler heeft een vaste tegenstander. Doel is om zoveel mogelijk ballen in de korf te krijgen, waarbij je niet mag lopen met de bal en niet mag schieten als je verdedigd staat. “Het is een gemengde sport, waarbij het machogedrag dat je bij veel mannelijke teamsporten tegenkomt afwezig is.” Dat korfbal de suffe variant van basketbal zou zijn, bestrijdt Van Dijk. “Die basketballers moeten maar eens tegen ons komen spelen.”

Macho
Ook al zou dat machogedrag volgens de Surinaamse Nederlander niet bij korfbal aanwezig zijn, toch merkt trainer Jan Sjouke van den Bos wel iets van zijn Caribische roots. “Hij is een echte spits, hij wil duelleren. Het is wel een beetje een macho jongen die wil scoren als spits. Hij is goed, daarom heb ik hem geselecteerd.”

Hoewel er vroeger in Suriname wel degelijk een nationaal korfbalteam was, is het op dit moment een 'sleeping country'. Er is geen actieve korfbalclub meer. Van Dijk zou de sport best weer naar Suriname willen brengen. “Als je dat wil, zou je er een meerjarenplan van moeten maken. Er zo'n tien jaar in moeten investeren. Ik zie dat wel zitten, met een inkomen uit Nederland. Maar je merkt echt dat het korfbal ze niet trekt.”