Melkveehouder Henk is een beetje ‘verchineesd' De Friese melkveehouder Henk Sijtsma (36) is waarschijnlijk de enige Nederlander in de Chinese provincie Henan. Zijn huis ligt aan de uiterwaarden van de Gele rivier. En voor zijn deur staan... Friese koeien.
De grazende Friese melkkoeien zijn eigendom van Siddair, een Nederlands-Chinees melkveeproject dat acht jaar geleden werd opgezet in de uiterwaarden van de Gele Rivier, ongeveer 700 kilometer ten zuiden van Peking in de provincie Henan. Op dit demonstratieterrein leren Chinese boeren hoe een Nederlandse melkveehouderij draait.
Tot 2004 hielp Henk Sijtsma met het opzetten van Siddair. Maar tegenwoordig houden de Chinese partners de demonstratieboerderij zelfstandig draaiend. Toch is Henk, die inmiddels een klein beetje Chinees spreekt, niet weg te slaan van deze plek. Samen met zijn Chinese vrouw en kinderen woont hij nog steeds naast de demonstratieboerderij: "De lucht is hier veel schoner dan in de stad. En ik heb Friese koeien voor mijn deur. Zo voelt het toch nog een beetje als thuis."
Naar het buitenland
Henk is opgegroeid met Friese koeien. Zijn ouders hadden een melkveehouderij in Friesland en ook zijn opa hield melkkoeien. Toch besloot Henk al op jonge leeftijd dat hij niet in Nederland wilde boeren. "Ik had tijdens mijn opleiding aan de Agrarische Hogeschool stage gelopen in Portugal en Australië. Daar kun je als boer veel meer doen voor hetzelfde geld. Er is in die landen zoveel meer ruimte om een boerenbedrijf te runnen."
De grazende Friese melkkoeien zijn eigendom van Siddair, een Nederlands-Chinees melkveeproject dat acht jaar geleden werd opgezet.
In 1999 werd hij gevraagd om dit melkveehouderijproject in China te begeleiden. Hij zou dan voor minstens vier jaar in China zitten, een land waar hij nog nooit was geweest. Na een bezoek van een maand was de keus snel gemaakt. Henk: "Ik kreeg de kans om als jonge twintiger de leiding te voeren over deze demonstratieboerderij. Ik ben er echt vanaf het prilste begin bij betrokken. Toen ik aankwam, moesten we zelfs nog de grond omploegen om er geschikte weilanden van te maken."
"De Chinezen leren snel," zegt Henk. "Ze hebben mij hier niet meer nodig." Op dit moment is Henk nog wel als adviseur bij het Chinees-Nederlandse melkveeproject Siddair betrokken. Verder reist hij heel China door om Nederlandse melkveeproducten te verkopen. "Ik zie het echte platteland van China, prachtig vind ik dat", vertelt de boomlange Fries met nostalgie in zijn stem. "Boerenbedrijven functioneren hier nog op het niveau zoals in Nederland in de jaren vijftig. Er lopen maar enkele koeien rond en de melk wordt in bussen per paard en wagen rondgebracht. Het doet me denken aan de verhalen van mijn opa."
Meer melk
De zaken gaan uitstekend, meent Henk: "Steeds meer Chinezen drinken melk. Zeker nu de overheid melk drinken stimuleert. In een toespraak zei de Chinese premier Wen Jiabao dat hij wil dat alle kinderen in China een halve liter melk per dag drinken. Om deze groeiende vraag aan te kunnen, moet de veestapel flink toenemen. En dat gebeurt ook. Toen ik in 1999 naar China kwam, waren er 20.000 melkkoeien in deze provincie. Nu zijn dat er al 300.000. Zo gaat het overal in China."
Henk is de ideale vertegenwoordiger in China voor buitenlandse bedrijven. "Hier doe je zaken op basis van Guanxi, relaties. Het duurt heel lang voordat je een goede zakenrelatie hebt opgebouwd, maar als je eenmaal een band hebt, gaat de samenwerking soepel. Ik woon nu zo lang in China dat ik zo langzamerhand een aardig netwerk heb opgebouwd. Ik kan hier meer bereiken dan iemand die even langskomt en weer weggaat."
Verchinezen
Na negen jaar werken in China is Henk naar eigen zeggen ook een beetje ‘verchineesd'. "Ik vind de zakencultuur in Nederland verhard: mensen willen het onderste uit de kan voor zo min mogelijk geld. En als de buren goedkoper zijn, gaan ze daar naartoe. Ik geloof dat de Chinese manier van zakendoen op de lange termijn gunstiger is."
De Chinezen zijn in ieder geval blij met Henk Sijtsma. Hij kreeg in 2006 de hoogste Chinese onderscheiding voor een buitenlander uit handen van premier Wen Jiabao. "Dat was leuk om mee te maken. De ringweg van Peking was voor ons vrijgemaakt. Ik ben nog nooit zo snel door Peking gescheurd."
Maar uiteindelijk geniet Henk het meest van de tijd die hij tussen andere boeren doorbrengt. "Ik hou ervan om hard te werken. Dat kunnen de Chinezen ook. Soms is het dan best pittig, ook onderling. Maar als we klaar zijn en we gaan met z'n allen eten, valt er geen woord meer over het werk. Daar hou ik van. Het is de perfecte scheiding tussen werk en vriendschap."
Ontvang je het gratis WereldExpat magazine nog niet?
Meld je dan nu aan. Dan sturen we het in het vervolg naar je e-mailadres.






















Nieuwe reactie inzenden