Trots houden de zeven Nederlandse leerlingen van de Indonesische NIS International School in Jakarta het papiertje omhoog waaruit blijkt dat zij de beste Cito-score van 2010 hebben behaald. Niet helemaal terecht, want de Prins Willem-Alexander School in het Engelse Woking blijkt nog net iets beter te hebben gepresteerd.

Maar ach, wie maalt erom. Feit is dat beide scholen in het buitenland staan en dat de leerlingen een veel hoger Cito-gemiddelde halen dan de groep 8 kinderen in Nederland zelf. De vijf meiden van de Prins Willem-Alexander School haalden een gemiddelde score van 547 punten, de zeven kinderen van de NIS sleepten een gemiddelde van 546,2 naar binnen.

In Nederland zelf
In Nederland ligt het gemiddelde van de 154.000 leerlingen die de Cito-toets deden op 535,8. Daarmee scoorden de kinderen overigens iets beter (0’4) dan vorig jaar. Vanaf 534 punten geldt een vmbo/havo advies.

Jongens en meisjes
De toetsinstantie houdt zelf geen overzicht bij van beste scholen of klassen. Wel maakte Cito vandaag bekend dat de jongens gemiddeld iets beter scoren dan de meisjes en dat die laatsten steeds beter presteren op het gebied van taal.

Cito-uitschieters in buitenland
Opmerkelijk blijft het dat de Nederlandse Cito-uitschieters in het buitenland zitten. Nog opmerkelijker is het dat docent Tom Navis een paar jaar geleden, toen hij nog op de school in Woking werkte, de hoogste Cito-score ooit haalde met zijn klas. Nu werkt hij in Jakarta en is het weer raak. Dat kan geen toeval zijn. Toch?

Het feestvarken zelf blijft er bescheiden, 'hoewel uitermate trots' onder. Een slechte docent zal hij niet zijn nee, maar er zijn volgens Navis belangrijker oorzaken aan te wijzen dat Woking en Jakarta zo goed scoren.

IPC
'Ik heb op beide scholen gewerkt en ze zijn vergelijkbaar. Kleinschalig, tweetalig, intensief onderwijs. Beide scholen werken volgens het zogenaamde International Primary Curriculum (IPC), dat wereldwijd al op zo’n 800 scholen in ruim 50 verschillende landen wordt gebruikt. Dat systeem werkt uitstekend. Kernwoorden zijn het ontwikkelen van essentiële vaardigheden en zelfredzaamheid, waarbij de docent de rol van coach heeft.'

Zelfstandig
Marco Damhuis van de Prins Willem-Alexander school bevestigt de woorden van Navis. 'Wij scoren altijd hoog en dan wordt er algauw verwezen naar het gegeven dat onze kinderen hoog opgeleide ouders hebben en dat ze veel aandacht krijgen omdat de klassen zo klein zijn. Allemaal waar, maar de grap is dat de kinderen door IPC juist uitermate zelfstandig leren werken. En dat slaat aan.'

Elkaar onderwijzen
De truc van Navis is om een team van zijn groep te maken. 'Ik wil ervoor zorgen dat het leuk is in die groep te zitten. Dan gaan kinderen elkaar ook onderwijzen en ze leggen het elkaar vaak veel beter uit dan een docent.'

Dertig kinderen in kleine ruimte
'Wij zijn bezig met vragen als: wat is het doel van die som, wat zijn de achterliggende gedachten. Als ze dat snappen zijn ze daadwerkelijk bezig met leren. Ik heb er natuurlijk geen wetenschappelijk bewijs voor, maar ik denk wel dat dit proces veel beter gaat in een kleine groep met een aandachtige docent dan met 30 kinderen in een kleine ruimte.'

Enorme prestatie
Wat Navis opvalt is de onderkoeldheid van de reacties, terwijl zijn kinderen een enorme prestatie hebben geleverd. 'Al helemaal als je bedenkt dat de woordenschat van onze kinderen beperkter is dan die van de kinderen in Nederland. Woorden pik je op van de straat en dat gaat hier niet, dus kijken we elke dag Klokhuis en Jeugdjournaal.'

'Maar we zitten hier op een internationale school, dus de meeste internationale docenten hebben niks met de Cito-toets en reageren ook op die manier. Hetzelfde geldt voor de kinderen zelf. In Nederland heeft iedereen het met elkaar over de behaalde score en wordt vergeleken. Dat kan hier niet, dus ik ben al de hele dag bezig te vertellen hoe bijzonder het is wat ze hebben gedaan. Ik geloof dat het nu pas een beetje begint door te dringen!' 

Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine