Wereldomroepcorrespondent Geert Groot Koerkamp trouwde bijna 12 jaar geleden met een Russin. Zolang Geert en zijn gezin in Rusland wonen, is dat geen probleem. Maar terugkeren naar Nederland zit er niet in vanwege de belemmeringen die de Nederlandse wetgeving opwerpt. Een column.
'Naar Nederland? Niet doen. Veel te lastig en alle kans dat het niet lukt.' Aldus het advies dat een, let wel, Nederlandse diplomaat ooit gaf aan een kennis die met zijn Russische vrouw een verhuizing naar het vaderland overwoog. Hij adviseerde het eens in Duitsland, Frankrijk of België te proberen.
Nederland heeft een goede naam in Rusland en dat is niet zo vreemd. Ieder Russisch kind weet dat tsaar Peter de Grote naar Holland ging om het scheepmakersvak te leren. Nederlandse scheepvaarttermen beklijven tot op de dag van vandaag in het Russische idioom. Nederland is een van de grootste investeerders in Rusland. Nederlandse expertise helpt bij de voltooiing van de stormvloedkering bij Sint Petersburg, de aanleg van gaspijpleidingen op Jamal, de winning van olie in de Zee van Ochotsk. Nederlanders hebben de gezonken atoomonderzeeër Koersk geborgen en werden in het Kremlin onderscheiden. En Nederlandse trainers brachten het Russische voetbal opmerkelijke successen.
Bureaucratie
Nederland heeft ook de naam gastvrij en tolerant te zijn. Meer dan eens heb ik als correspondent moeten opdraven om op de Russische radio of televisie weer eens tekst en uitleg te verschaffen over het Nederlandse drugsbeleid, over prostitutie, euthanasie of, pas nog, de doodstraf. Het is me alleen nog nooit gelukt aan een Rus het Nederlandse beleid ten aanzien van gezinshereniging uit te leggen.
Toegegeven, dat ingezetenen van willekeurig welke lidstaat in de Europese Unie zich probleemloos in Nederland kunnen vestigen, maar dat voor een Nederlander met een partner van buiten de EU de deuren onverbiddelijk gesloten blijven en slechts na veel moeite en met een beetje geluk piepend en krakend opengaan, ís ook moeilijk te bevatten. Russen zijn heel wat gewend waar het gaat om bureaucratie. Maar wie drie jaar getrouwd is met een Russisch staatsburger kan, indien gewenst, versneld de Russische nationaliteit verkrijgen.
Onzekere afloop
Mijn Russische vrouw en ik zijn bijna twaalf jaar getrouwd. Concrete plannen of behoefte om op korte termijn met onze kinderen in Nederland te gaan wonen, zijn er niet. De band met Nederland is sterk, maar nu er visa worden verstrekt die vijf jaar geldig zijn is er in ieder geval regelmatig contact met de familie in beide landen mogelijk en kunnen de kinderen zich zowel in hun moederland als hun vaderland thuis voelen. Dat is vooralsnog het belangrijkste. Een directe noodzaak tot verhuizen is er daarom niet, maar dat zou zomaar kunnen veranderen in geval van een andere baan of als de kinderen gaan studeren.
Dat je in zo’n geval toch niet met je hele gezin naar je eigen land kunt terugkeren, maar eerst een lange bureaucratische weg moet bewandelen met bovendien een onzekere afloop, nee, dat wil er bij Russische vrienden niet in. Net zomin als dat het volstrekt niet uitmaakt dat je al zoveel jaar bent getrouwd, of dat je vrouw talloze malen Nederland heeft bezocht en evenzovele malen braaf weer naar huis is teruggekeerd, of dat ze de moeder is van drie Nederlandse staatsburgers, schoondochter, schoonzus, tante is van Nederlanders. "Je bent toch getrouwd?,’" vraagt Dima, zijn wenkbrauwen fronsend. "Wat is dan het probleem?" Ik moet hem het antwoord schuldig blijven.
Vaderlandsliefde
'Welkom in het koninkrijk', wil dan weleens door je hoofd schieten. Het is de ironische titel van een deprimerend boek dat voormalig collega-correspondent Hubert Smeets een aantal jaren geleden schreef over de slepende en soms tot razernij voerende strijd die hij en zijn vrouw Olga bij terugkeer naar Nederland moesten leveren met de ambtelijke en medische bureaucratie. Het is ook een ‘welkom’ aan al die Nederlanders die, door hun buitenlandse ervaring verrijkt, rekenden op een welwillende houding van hun eigen land of, om een modewoord te gebruiken, van loyaliteit jegens de eigen onderdanen. Het gebrek daaraan heeft inmiddels menig leven ontwricht. En dat doet de vaderlandsliefde geen goed.
Meer verhalen lezen door, voor en over Nederlanders in het buitenland? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Dat de inmigratie wetten zo streng zijn geworden, dat is gekomen door mensen zoals Teresa. Ze is geen turkse of marokkaanse maar een Oekraiense.
De goede moeten helaas onder de kwade lijden.
Lees het verhaal hier: http://www.antiscam.nl/?page_id=67
Ik ben al jaren met een Ukrainse getrouwd, en ken ook veel Nederlandse en USA mannen die een vrouw zoeken, MAAR dan moet je ook ff kijken wat voor SUKKELS dat vaak zijn , vrijgezel tot hun 40e of ouder, simpel mannen met lagere school, sufdozen die rechtstreeks bij mama vandaan komen en dan een vrouw met intelligentie, schoolopleiding uit Ukraina vandaan willen halen. Niet alle schuld naar Teresa's en Ljudmila's schuiven, begonnen is het met FOUTE mannen uit west Europa waar de Oost Europese meisjes INGETRAPT zijn. en ja een enkeling geeft ons nu een koekje van eohen deeg !! PRIMA !! zelf blijven nadenken is gezond HOOR !
Nichel: Ik moet je helaas teleurstellen, want:
1) Mijn moeder verliet mij toen ik maar enkele maanden oud was, dus ben geen moeders (of vaders) kindje, en sinds me 22ste op me eigen benen sta.
2) Mijn scholing is universtitair dus zeker niet laag opgeleid.
3) Het is bekend dat er vrouwen zijn die alleen maar om het geld of een paspoort gaan, en dat kan je dus ook heel goed zien in dat verhaal op de site met de benodigde bewijs stukken die daar staan.
4) Michel inderdaad nadenken is gezond, dus doe er wat mee!!.
En ik zeg nogmaals niet alle Oekraiense vrouwen zijn zoals deze maar er zitten wel van die rotte appels tussen helaas, wees blij dat jij het wel getroffen hebt.
Ondanks mijn ervaring met een vrouw uit het Oostblok, heb ik nu toch weer een vrouw uit Rusland en zij is gelukkig heel anders dan Teresa.
Ter lezing aanbevolen: SIPCO POORTINGA
DE BRAZILIAANSE BRUID
ISBN: 9789059119925
Verschenen: najaar 2010
Prijs: €17.95
.
De Braziliaanse bruid is een aangrijpende weergave van een bijna zeven jaar durend gevecht dat de auteur heeft moeten leveren om voor zijn vrouw een verblijfsvergunning in Nederland te bemachtigen. Het verhaal begint op straat in Salvador de Bahia (Brazilië) en eindigt na omzwervingen langs Rio de Janeiro, Buenos Aires, Amsterdam, Ermelo en de Belgische kust (Oostende) uiteindelijk op de Veluwe.
.
De Nederlandse eisen met betrekking tot toelating van buitenlandse partners tot ons land zijn in strijd met hogere, Europese wetgeving. Dit boek laat nauwgezet zien hoe de overheid in het eerste decennium van de 21e eeuw haar eigen bevolking discrimineerde en ernstig hinderde om een relatie te onderhouden met een geliefde van buiten de Europese Unie. Door een jaar in België te gaan wonen en werken (de België-route) omzeilden de auteur en zijn partner uiteindelijk de strenge regels.
.
De Braziliaanse bruid is niet te plaatsen in een bepaald genre; het is literaire non-fictie, een politieke aanklacht, een reisverhaal, een handleiding, en een moderne liefdesgeschiedenis.
.
Sipco Poortinga (1965) is oud columnist van de Metro. De auteur woont in Ermelo en maakt zijn debuut met De Braziliaanse bruid.
Kijk ook op You Tube waar hij een fragment voorleest aan zijn vrouw: http://www.sipcopoortinga.nl/you-tube.html
.
www.sipcopoortinga.nl
Uit zijn Blog: www.sipcopoortinga.nl/blog.html
.
Met het schrijven van 'De Braziliaanse bruid' loste ik een belofte in die ik mezelf had gedaan. De woede en machteloosheid die ik in de jaren waarin het boek speelt (2002 -2009) heb gevoeld over een overheid die ongestraft nonchalant en lichtzinnig populistische wetten voorschrijft mocht na de positieve ontlading niet zomaar ongemerkt wegvloeien in de vergetelheid.
Het is een onderwerp dat me fascineert: mensen worden uit het niets, zonder bewezen kwaliteiten, politicus en kunnen de gemeenschap zonder er persoonlijke gevolgen van te ondervinden enorm benadelen. Ik ben mij er van bewust dat iedereen fouten maakt en dat niemand meer het politieke vak wil bedrijven wanneer hij strafrechtelijk vervolgd zou kunnen worden voor beslissingen die hij tijdens zijn werk heeft genomen maar bewezen blunders, nalatigheden en laakbaar gedrag zouden in ieder geval moeten leiden tot levenslange uitsluiting van welk politiek ambt dan ook.
Het onderwerp van mijn boek leent zich overigens uitstekend voor een proces tegen de overheid. Het Vreemdelingenbeleid met betrekking tot gezinshereniging rust in Nederland op twee pijlers. Met een daarvan, de eis dat partners die een buitenlandse bruid of bruidegom naar Nederland willen halen minstens 120 procent van het minimumloon moeten verdienen, is op 4 maart 2010 korte metten gemaakt door het Europese Hof. De tweede eis - een verplichte inburgeringscursus in het buitenland - staat nog overeind.
Het arrest van het Hof betekent dat Nederland jarenlang foutief heeft gehandeld en biedt dus zeker mogelijkheden voor een claim. Voor mij zou het de ultieme afsluiting zijn van een merkwaardige en onvergetelijke periode in mijn leven. Dat het negatieve dat zich in de jaren heeft afgespeeld positief is omgezet in een boek dat nu wordt uitgegeven is geweldig en biedt goede vooruitzichten op invulling van die andere wens die ik in momenten van wanhoop stiekem koesterde: genoegdoening van de staat. Advocaten die kansen zien verzoek ik contact op te nemen. No cure, no pay.
Beste Gart ,
De ambasade in Kyiv eist nog steeds in opdracht van de regering in Nederland, een inkomsten bewijs en ZEI bepalen of het voldoende is of niet !! Niet, geen visa ! Ook is er nog steeds de eis om minstens € 32,00 te bezitten voor elke dag dat het visa geldig is, Of een borg met een 120% JAJA salaris ! Die 32,00 slaat nergens op. Ze leeft in het huis van de partner waarvan Hurr en energie al is betaald en WIES geeft er nou € 32,00 per dag aan eten uit PER PERSOON !! Als ze dat hard willen maken mag de AOW ver driedubbel worden want dan kom je met z'n twee niet rond !! Het is nog steeds als het was , geen enkele verandering te merken !! Helaas ! En dan heb ik het alleen nog maar over op vakantie willen komen , Trouwens als je getrouwd bent met een buitenlandse en dat al langer, dan mag ze OOK HIER inburgeren! maar ook daar houdt de IND zich niet aan !!
Laat al die afwijzingen maar gewoon mijn kant opkomen.
Bezwaarschriften worden bekeken door mensen die er iets meer van af weten en zijn, mits goed gemotiveerd, om die reden al vaak succesvoller dan de aanvraag dei de ambassade zelf afdoet.
Bovendien draagt de overheid zelf vrijwel alle kosten in bezwaar. Ook om die reden is het standaard afwijzen van veel visumaanvragen niet slim en niet iets waar wij als belastingbetaler blij mee moeten zijn.
alle reacties en verhalen zijn heel herkenbaar. Ik ben een Nederlander die in Duitsland woont. Ik wil in Nederland trouwen met mijn Duitse partner die van Tajikische afkomst is, en geboren is in Rusland. Zij is daar geboren in 1959 (redelijk onverwacht) tijdens een kort verblijf van haar ouders daar.
Alhoewel mijn partner de Duitse nationaliteit heeft sinds 2003, en dus in Duitsland alle procedures heeft doorlopen, willen de Nederlandse ambtenaren in Den Haag toch een recente apostille op haar geboorte akte hebben.
Soms voel je je als Nederlander gewoon in de steek gelaten door je eigen land. Ik als Nederlander kan niet met mijn Duitse partner trouwen in Nederland door allerlei stupide regeltjes. Apostille is het toverwoord kennelijk...
Alle buitenlandse documenten die in Nederland worden gebruikt moeten zijn voorzien van een legalisatie. Voor uw aanstaande echtgenote is dat bij een huwelijk de geboorteakte.
Dat een apostille voor Russische documenten volstaat maakt haar leven makkelijker, voorheen was een dubbele legalisatie nodig.
Als u in het buitenland zou zijn geboren zou hetzelfde gelden voor uw geboorteakte. Dat u Nederlander bent speelt geen rol.
.
Nederland kent voor dergelijke situaties de registratie in Den Haag van buitenlandse akten van eigen onderdanen. Als Duitsland zo'n mogelijkheid ook kent en uw aanstaande dit vanaf 2003 had geregeld, dan zou kunnen zijn volstaan met een Duits uittreksel.
.
Als u niet hecht aan trouwen in Nederland en er in Duitsland ook problemen zijn, kunt u denken aan Denemarken. Daar verlangt men zo'n akte niet.
na 1 jaar heen en weer reizen moet nu mijn russische vriendin terug naar rusland naar haar beurs in Norwegen
nu is het niet meer zo makkelijk om elkaar op te zoeken en wil ze het liefst naar Nederland komen en hier gaan wonen maar ook nog indien mogelijk is haar familie opzoeken in Rusland
nu zijn we op zoek naar welke beste mogelijk om toch samen een toekomst op te bouwen
we denken aan de schengen variant maar misschien is het beter mee over voor de mvv te gaan maar met die cursus word het het niet makkelijker gemaakt
gelukkig kan ik wel aan tonen dat mijn inkomen hoog genoeg is
kan iemand mij adviseren hoe we dit het beste kunnen aanpakken aangezien ze dadelijk geen inkomen heeft en dus niet te lang mag duren
wie kan mij hier op advies geven
bvb dank hiervoor
Ja mensen Ik heb echt ook de zelfde problemen hoor , ik woon ook in Ukraina omdat het mij goed bevalt, prima eten en drinken, en echt hoor aan de kwaliteit kunnen ze in Nederland een puntje zuigen, Hier hoef je niet te KAUWEN op een standaard biefstuk, die smelt zo op je tong, en wat ze in Nederland VRUCHTEN sap noemen , dat is hier gemengd water en te koop voor 0,20 eurocent ! Maar ook vanwege de immigratie MUUR, mijn vrouw heeft namelijk ook nog een UKRAINS kind van een Ukrainse vader, en die laten wij echt niet achter, want die komt er gewoon niet in. Al is het maar omdat de sperma donor zoals hij door hen word genoemd, geen toestemming geeft. Maar buiten dat, Inkomen IN Nederland is ook al een probleem Ik heb dus een lijfrente en die heb ik zelf gekocht en daarvoor maakt het dus niet uit waar je woont, mooie is, in Nederland is het net genoeg, hier is het een wereld inkomen ! maar Ik kom er dus met vrouw en kinderen niet in ! MAAR mensen laten wij nou niet vergeten waarom het is zoals het is ! daarom heb ik ook eerst uitgelegd dat het OOK mij zelf treft, en ergens in de antwoorden zegt Adang het ook al ! Ons land werd overstroomd met buitenlanders die , de taal niet spreken en ook niet willen spreken, die geen bijdrage hebben geleverd aan de sociale voorzieningen maar er wel van trekken, die geen bijdrage ann ziektekosten hebben betaald, maar wel voor miljarden daar gebruik van hebben gemaakt, of dacht je dat die met een gesaneerd gebit naar Nederland kwamen ECHT NIET !
Ja ook Russen en Ukrainers niet , sinds 1990 is medische zorg in al die landen NIET meer gratis en met € 80,00 salaris per maand kan je echt niet naar de tandarts !, 95% van de Russen en Ukrainers heeft een HEEL SLECHT gebit ! Ook hebben ze 4 keer zo vaak allerlei ziekte, Genetisch verkregen ?? Ik weet het niet maar de wachtkamers zitten elke dag VOL met allochtonen ! Wie gaat dat betalen ? op een andere site van EXPAT klagen pensionadas over hun pensioen, JA wat nou , wil je een land vol immigranten die niet bijdragen aan de economie en alleen maar leeg zuigen OF wil je een pensioen BEIDE GAAT NIET !
Het is toch algemeen bekend dat OOK oost Europese vrouwen als ze eenmaal door hebben hoe het werkt in Nederland en ze hun paspoort hebben, niet weten hoe snel ze van hun GUNNER af willen en OF met hun kind de bijstand in gaan of een rijke vent zoeken en hun GUNNER ( diegeen die hen hier heen heeft gehaald dus ) proberen leeg te trekken via de rechtbank van ons belasting geld via gratis toewijzing van een advocaat! En ja, die enkeling die daar het slachtoffer van is, Heel vervelend, Maar zoals het was dat kon echt niet meer ! bewijs maar dat je onze taal spreekt en werken gaat of zelf of je partner alle premies betaald en die wet de eerste 10 jaar geen enkele uitkering moet er heel snel komen, Of dacht je dat je in Rusland of Ukraine WEL geld kreeg !??? waarom hun dan WEL bij ons ?? Zet je handtekening maar onder een contract dat JIJ de importeur 10 jaar lang voor ALLE kosten op zal komen die jou buitenlandse partner veroorzaakt, dan krijg je heus ook een verblijf vergunning ! MAAR dat doe Jij niet , TOCH ? want Jij weet , wat ik ook weet !!
Op de site van de Immigratie- en Naturalisatiedienst staat een Klantendienstwijzer: http://www.indklantdienstwijzer.nl/
Door die in te vullen krijg je de voorwaarden op grond waarvan je vriendin een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) en aansluitend verblijfsvergunning kan krijgen. Een van die voorwaarden is het blijk geven van een basiskennis Nederlands door het afleggen van een inburgeringsexamen op de Nederlandse ambassade.
Wat doet Noorwegen in jouw verhaal? Als jullie daar enige tijd samen hebben gewoond, dan kan ze wellicht een verblijfsrecht laten vaststellen op basis van de regels van de Europese Unie. Voordeel daarvan is geen inkomenseis en examenverplichting.
Gard, voor zover ik weet is Noorwegen NOG steeds geen lid van de EU !!!!!!
Noorwegen is wel EER en daarvoor gelden wat het vrij verkeer betreft dezelfde regels.
.
Het is overigens Gart met een T.
Behalve Turkije, nochtans tot de EER behoort ??
okay, duidelijk. Dank voor uw reactie.
Met Turkije is een Associatieoverrenkomst gesloten.
Het land is lid van de EU noch EER maar zit wel al het langst in de wachtkamer.
Of bedoelt u iets anders?
Ik vind het niet gek dat hoog opgeleide buitenlanders NL links laten liggen. Ze moeten eerst goed NL leren...en daarna nog een hoop geld betalen om een visum te krijgen. wate en land....niet te filmen.
met een NL HBO diploma kom je geeneens meer op een Amerikaanse Universiteit.....tot zover dus het "goeie"onderwijs in NL.....hahahaha.
verder is het echt beschamend dat je buitenlandse vrouw NOOIT de NL kan verkrijgen als je met haar samenwoon in haar land!!!!!!! te gek voor woorden...maar helaas wel de realiteit.
Joop Verkerk (Wisconsin-USA)
Zou jij wel Amerikaan kunnen worden als je met je Amerikaanse vrouw in Nederland woont?
Hoe hebben de VS dit soort zaken geregeld?
So far ik weet kan dat als je 5 jaar officieel getrouwd bent. Samenwoning geldt helaas niet. Omdat mijn vrouw Mexican is wonen we dus hier. Ze wilt overigens NIET naar NL om te wonen en ik ook niet (meer).
Ik heb dual citizenship,maar NL weet niet dat ik ook een US paspoort heb. Gaat ze ook niks aan. Voor de US wet kan je 2 paspoorten hebben, no problem. In sommige staten kunnen ze moeilijk doen daarover maar hier in Wisconsin dus niet.
Joop
Als ze er achter komen, bijv. omdat ze hier meelezen en je onder je eigen naam post, dan weten ze nu dat je op het moment van je vrijwillige verkrijging van de Amerikaanse nationaliteit jij je Nederlanderschap van rechtswege hebt verloren. Tenzij je toen een vrouw had met de Amerikaanse nationaliteit. Dat je je Nederlandse paspoort (nog) hebt doet er niet toe.
Ik heb 8 jaar in Nederland gewoond, ben ontzettend blij dat ik weg ben en ben verbaast dat er nog mensen zijn die vrijwillig met een buitenlandse partner naartoe willen! Arme buitenlandse partner, als deze mensen hun zin toch krijgen. Nederland anno 2010 doet me sterk aan Duitsland uit de jaren 30 denken. Ik zag het aankomen al begin jaren 90. Die haat voor buitenlanders - toen mocht het nog niet hardop worden gezegd, maar als "allochtoon" (wat een woordje!) voelde ik het elke dag. Mensen, het is echt niet de moeite waard om in zo'n land te gaan wonen. Heb medelijden met jullie kinderen, doe dat niet!
Geert schrijft dat ingezetenen uit de Eu zich moeiteloos in NL kunnen vestigen. Dat is niet altijd zo geweest! Toen ik in 1979 met een Fransman trouwde moesten we voor de e.of a. commissie van de Raad van State in Den Haag verschijnen om te zien of het geen schijnhuwelijk was. Misschien omdat hij geen gehoor had gegeven aan de oproep voor militaire dienst omdat ik toen nog geen zin had om in Frankrijk te gaan wonen? Daar stond toen nog 2 jaar gevangenisstraf tegenover, om je rot te lachen als je dat nu bekijkt. Pas daarna kreeg hij een verblijfsvergunning. Toen zijn RWW-uitkering in 1982 afliep werd die echter weer ingetrokken en werd hem vriendelijk edoch dringend verzocht op te krassen. Hoezo begunstigd EEG onderdaan (zo heette dat toen nog)? Buitenlanders hadden geen recht op bijstand. Ik had als NLse vrouw (met baan) geen andere keus dan hem te volgen. Vanwege de toenmalige slechte economische situatie in NL hebben we ervoor gekozen te vertrekken en er verder geen werk van te maken. Maar het blijft een belachelijke vertoning! Kan me dus wel wat indenken bij de reactie van Rita. Ik mocht ook geen dubbele nationaliteit hebben, dat kan nu dus allemaal wel.
Sterker nog, Ik heb een Nederlandse vriend en die is met een Engelse getrouwd en zelfs in 1994 moesten die elk half jaar uren in Rotterdam op de gang zitten tussen Turken en Marokkanen bij de vreemdelingen politie. MAAR ik moest ook elk half jaar in Ukraine het zelfde doen. Nu niet meer want na jaar jaar krijg je een buitenlander paspoort, GEEN nationaliteit maar je moet we 2 jaar met een Ukrainse getrouwd zijn !
Er is inderdaad pas sinds 30 juni 1992 in de Europese Unie een algemeen verblijfsrecht voor economisch niet actieven. Op basis van de oude Richtlijn 90/364/EEG en nu op basis van Richtlijn 2004/38/EG.
www.buitenlandsepartner.nl is ook veel te vinden over deze materie.
Binnengekomen reactie:
Een soortgelijk geval deed zich onlangs voor in mijn familie.
Een in Nederland geboren neef emigreerde op jonge leeftijd met zijn boers en zussen en zijn moeder, maar behield de nederlandse nationaliteit.
Zijn vader - een hoge militair in het nederlandse leger - werd tijdens de oorlog opgepakt en gedetineerd door de bezetter. Eenmaal uit gevangenschap werd hij na de oorlog benoemd tot speciaal gezant van HM Koningin Wilhelmina voor Limburg en Brabant tijdens de Wederopbouw. Een soort Commissaris van de Koningin. Daarnaast bekleedde hij lange tijd een wethouderspost in een middelgrote stad in Zuid-Nederland. Door een verkeersongeluk in 1964 om het leven gekomen liet hij een vrouw en vijf kinderen achter. De weduwe emigreerde na enige tijd met haar vijf kinderen om haar geluk in Nieuw Zeeland te beproeven. Nu, rond zijn vijftigste, wilde deze man samen met zijn echtgenote terugkeren naar zijn roots en in Nederland gaan wonen. Binnen enkele weken had hij een baan waarmee hij goed in het levensonderhoud kon voorzien en ook een woning was snel gevonden. Helaas, na een jaar van kostbare procedures, dure juridische bijstand en grote onzekerheid, werd de man te verstaan gegeven dat zijn australische echtgenote niet in Nederland mocht blijven. Teleurgesteld en met een verstoorde droom keerde dit echtpaar terug.
Natuurlijk heeft het één niets met het ander te maken, maar het is natuurlijk buitengewoon wrang dat hen de toegang tot Nederland werd geweigerd als je dit afzet tegen de voorgeschiedenis van zijn vader; hoge legerpost, daarna strafkamp en vervolgens een belangrijke publieke functie in rechtstreekse dienst van het Staatshoofd. Allemaal in dienst van het algemeen belang. 'Regels zijn regels', is dat niet hetzelfde als 'bevel is bevel'...?
Marc Receveur vanuit een licht besneeuwd ZW Frankrijk.
Een Nederlander die een goede baan heeft voldoet doorgaans aan het middelenvereiste. De norm is in dit geval de bijstandsnorm voor gezinnen en een contract voor tenminste een jaar. De Australische echtgenote kan zonder verdere eisen in Nederland de verblijfsvergunning aanvragen en zou die gewoon moeten krijgen. Als dat niet het geval is vraag ik mij af waarom het dan is afgewezen. En waarom niemand hen heeft geadviseerd toch maar even een paar maanden elders in de EU te gaan wonen.
Sinds 31 juli 2010 is de norm fundamenteel gewijzigd.
Het gaat nu om € 1416 bruto (de post loon voor de sociale verzekeringen op je loonstrookje).
Dit naar aanleiding van jurisprudentie van het Europese Hof in Luxemburg (het arrest Chakroun) die duidelijk maakte dat Nederland met haar inkomenseis al vier en een half jaar op het verkeerde spoor zat (om het zachtjes uit te drukken).
Wij wonen nu bijna 4 jaar in het land van mijn vrouw, Thailand. Daarvoor heeft zij met dochter bij mij in Nederland gewoond. Inburgeringstraject doorlopen, NT2 diploma behaald, dus alles in orde. Dochter al die jaren op een basisschool gezeten en die spreekt, leest en schrijft ook prima Nederlands. Wij zijn in Nederland gehuwd en uit dit huwelijk is ons zoontje geboren.
Wij zijn niet van plan naar Nederland terug te gaan, maar wat gebeurt er nu als er in Thailand een situatie ontstaat, bijv. een burgeroorlog (niet geheel ondenkbaar), en de ambassade raadt Nederlanders aan om het land te verlaten? Dan kan ik meteen terug, samen met ons zoontje dat ook de Nederlandse nationaliteit bezit, maar mijn vrouw en onze dochter, die alleen de Thaise nationaliteit hebben, moeten eerst een MVV aanvragen!
Dat is toch schrijnend? Dan ben je toch als wetgever iets vergeten? Dit is harteloos en onbehoorlijk bestuur!
In dit soort gevallen - en ook als er geen sprake is van een noodsituatie - vind ik dat er direct op de ambassade een verblijfsvergunning moet worden verleend en niet eerst een MVV-aanvraag moet worden gedaan.
En zolang Nederland maar het recht op family-life (Europese Rechten van de Mens) blijft schenden, zullen Nederlanders in dit soort gevallen genoodzaakt zijn om de België-route (of een ander EU-land) te nemen.
Nieuwe reactie inzenden