Als het gaat om de bestrijding van malaria is de wetenschap het perspectief volkomen kwijt. Volgens de Nederlandse muggenexpert Bart Knols zijn onderzoekers meer geïnteresseerd in subsidies en artikelen in gerenommeerde bladen, dan in het oplossen van het probleem. Terwijl de mug aan de winnende hand is.

Tientallen ziekten en miljoenen doden heeft de mug op zijn geweten, en keer op keer blijkt hij het van de mens te winnen. Ook verspreidt de mug zich door klimaatverandering en internationaal transport naar gebieden waar hij vroeger geen probleem was. Entomoloog Bart Knols waarschuwt dat we simpelweg kunnen wachten op epidemieën waar de bevolking geen enkele weerstand tegen heeft.
 
De bestrijding van de malariamug en andere gevaarlijke muggensoorten krijgt volgens deze deskundige vrijwel nooit de aandacht die het zou moeten krijgen. Een schrijnend voorbeeld is het opduiken van de Aziatische tijgermug in Europa via de import van 'Lucky Bamboo', plantjes in bakjes water. Een andere boosdoener is de handel in oude autobanden: in de banden blijft water staan - een prima habitat voor muggenlarven. 
 
Een lachertje
Snel ingrijpen van de politiek had kunnen voorkomen dat de tijgermug nu al in Duitsland leeft. Maar de bandenhandel gaat gewoon door, en de maatregelen tegen Lucky Bamboo zijn een lachertje.
 
Eerder richtte Knols zich ook op het aantrekken van fondsen met aansprekend onderzoek. Dus hij begrijpt de gedachtengang van zijn collega's prima:
 
"'Hot Science', dat is dat je bijvoorbeeld in de malariaparasiet een gen aan- of uitzet, en dat je dan gaat kijken; wat gebeurt er met dat beest. Dan krijg je misschien data die je in 'Nature' of  'Science' kunt publiceren, en dat levert je gewoon je volgende geld op om onderzoek te kunnen doen. Dus malariaonderzoek is een soort industrie geworden.."
 
Simpel recept
Inmiddels is allang bewezen dat zulke hoogdravende wetenschap niet nodig is om malaria uit te roeien. In feite is het recept vrij simpel; zodra een gevaarlijke mug opduikt moet hij uit alle macht bestreden worden met alles wat de overheid in het geweer kan brengen. Dus: op poeltjesjacht met een leger van duizenden medewerkers, spuiten met insecticiden, de hele bevolking medicijnen geven.
 
Dát het werkt is in de eerste helft van de vorige eeuw bewezen in Australië en Zuid-Europa. Malaria komt er niet meer voor. Maar zo'n aanpak vreet mankracht en geld:
 
"Nu dat het over Afrika gaat waar eigenlijk het gros van het malariaprobleem op dit moment zit -90 procent van alle slachtoffers vallen dáár - houden we de hand op de knip en zeggen we: 'Ga maar onder een klamboe slapen'. Maar het is in het verleden nog nooit gelukt om welke infectie ziekte dan ook samen met de bevolking uit te roeien. Je moet daar een hele stringente aanpak voor hebben anders gaat het je niet lukken. "  
 
Op de vraag wie er uiteindelijk gaat winnen, mens of mug, heeft Knols een ontnuchterend antwoord: "Als we niet bereid zijn álles in te zetten, inclusief moderne computertechniek, gps-systemen, vierwiel aangedreven trucks, en heel veel geld.... De mug. Zonder meer."