Denemarken is het land van Hamlet, Carlsberg bier, ongewoon aantrekkelijke mensen en nu ook van de klimaattop. De komende week vliegen verschillende staatshoofden naar de Deense hoofdstad om daar te praten over de opwarming van de aarde. Inderdaad, vliegen, maar die luxe is alleen voorbehouden aan politici en beroemdheden, want voor de de klimaatactivisten is vliegen geen optie. Lees de column van Marnie Chesterton.

Treinen, bussen en fietsen zijn onderweg naar Kopenhagen. De 'klimaattrein' is zaterdagochtend om 9.00 uur uit Brussel vertrokken. Aan boord zijn politici, onderzoekers, activisten en verslaggevers. De reis naar de Deense hoofdstad duurt dertien uur.

Sommige reizigers zijn al veel langer onderweg: "Ik ben uit Kyoto vertrokken", vertelt een van hen. "Op 21 november ben ik aan boord van de Trans Siberië Express gegaan en sindsdien zit ik bijna non-stop in de trein. Ik hou van het reizen per trein. Weet je waarom? Omdat je allerlei mensen ontmoet wanneer je in de trein zit. Het is een geweldige ervaring. Het spoor brengt de mensen dichter bij elkaar. Kijk hoeveel mensen er met ons meereizen en hoe ze met elkaar praten. Het is een dialoog. Er wordt samengewerkt. Dit is de manier waarop we klimaatproblemen op kunnen lossen!"

Glossy
Zodra de 'eco-passagiers' instappen worden zij overstelpt met informatie over het milieu. Glossy pamfletten, weliswaar van gerecycled papier, vertellen dat de catering aan boord organisch is. In andere folders staat dat de boodschap er dit keer echt toe doet en zelfs op de kussens van de stoelen staat een mededeling: 'Kopenhagen moet een eerlijk, ambitieuze en bindende overeenkomst opleveren.'

De sfeer in de 'klimaattrein' doet denken aan een schoolreisje. In een wagon kleuren actievoerders handgemaakte posters in, waarop staat dat er een eind moet komen aan de koolstofemissie. Zodra ze klaar zijn, worden de posters tegen de ramen geplakt. Het geeft de wagon de sfeer van schoollokaal. Er is zelfs een tovenaar aan boord, al blijft de vraag wat hij nou precies met het klimaat heeft. "Ik heb een spel kaarten en ik vraag je er een aan te wijzen. Je mag zelf beslissen waar."

Verwachtingen
Toch is het niet allemaal kinderspel. Aan boord van de trein zijn ook wel degelijk mensen die er toe doen. Neem Jean Pascale van Ypersele van het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) van de Verenigde Naties. Zijn organisatie evalueert de onderzoeken die de basis vormen voor de onderhandelingen in Kopenhagen. Hij heeft hoge verwachtingen van de top.

"Ik denk dat er in Kopenhagen een belangrijk akkoord gesloten wordt. De stap die nu genomen moet worden, is veel belangrijker dan destijds in Kyoto. Ik ben daar erg optimistisch over, ook al weet ik dat op de dag dat de handtekingen gezet worden, we eigenlijk alweer aan de volgende onderhandelingen moeten beginnen. Wat we hier kunnen bereiken, is simpelweg niet genoeg. We moeten blijven praten en tegen het einde van de eeuw moet de CO2-uitstoot drastisch zijn afgenomen."

Onderhandelingstafel
Het beeld dat de trein biedt, komt in veel gevallen overeen met het beeld van de onderhandelingstafel in Kopenhagen. Meer dan honderd staatshoofden en 20.000 ambtenaren onderhandelen de komende dagen in het conferentiecentrum, een paar kilometer buiten het centrum. Tonnen CO2 tegenover tonnen dollars, want dat is de prijs die voor de maatregelen betaald moet worden.

Buiten het conferentiecentrum en in de rest van Kopenhagen proberen actievoerders de Denen en de rest van de wereld te overtuigen van hun boodschap. De media zijn voor hen belangrijk om hun boodschap over te kunnen brengen.

Na maanden van aandacht en verwachtingen is het nu eindelijk zo ver: de klimaattop is begonnen. Wordt het een vroege Kerst voor degene die op een sterk verdrag hoopt? Of bestaat het resultaat alleen uit pakpapier en zit er geen kado in?