Dialogo di kon?, ofwel: 'Hoezo dialoog?' is een documentaire van de op Curaçao woonachtige documentairemaakster Catrien Ariëns. De documentaire legt het proces vast van Kolaborativo, een overlegorgaan van de Curaçaose overheid, het bedrijfsleven en de vakbonden.

door Miriam Sluis

Van begin 2002 tot voorjaar 2008 werd een sociale dialoog gevoerd over een masterplan voor de Curaçaose arbeidsmarkt.  De behoefte tot een sociale dialoog ontstond na heftige stakingen op Curaçao in 2000. Maar met het via Kolaborativo opgestelde masterplan, ruim een jaar geleden aangeboden aan de Curaçaose eilandsraad, is nog niets gebeurd.

Catrien Ariëns had zich een ander einde van de documentaire voorgesteld. “Het einde wat ik tot heel lang in mijn hoofd heb gehad, was dat het naar de eilandsraad zou gaan en het wordt een feest. Dat is tot nog toe niet gebeurd”, aldus Ariens.

Rituele dans
Milieuactivist Lloyd Narain is niet verbaasd. Volgens Narain is het maken van plannen die vervolgens in een la verdwijnen een soort rituele dans op Curaçao. “Het verbaast me dat ze dat niet voorzien hebben. En het verbaast me ook dat we niet weten waar het over gaat. Wat is er inhoudelijk besproken”, vraagt Narain zich af.

Voor ambtenaar Donna Philbert, die een werkgroep van Kolaborativo leidde en zeer prominent in de documentaire figureert, overheerst de cultuur van de angst. “Er zijn represailles en je moet behoorlijk sterk in je schoenen staan om te werken voor iets dat voor het algemeen belang is. En heel veel mensen kunnen dat niet.”

Spiegel
Volgens politicoloog en bestuurskundige Miguel Goede aan de Universiteit van de Nederlands Antillen is de documentaire moeilijk om naar te kijken. “Je kijkt in een spiegel.” Uit het beeld in de spiegel is geen andere conclusie te trekken dan dat Curaçao competent is op het gebied van analyse en beleid, maar dat besluitvorming en implementatie achterblijft. Goede: “Ik ben het eens met de optimist die zegt: we waren er bijna, maar ook met de pessimist die zegt: zie je wel, we zijn weer gestrand. Beiden hebben gelijk.”

Luister naar een verslag van Miriam Sluis