Regels voor het meebrengen van een partner uit het buitenland zijn streng. Frustrerend voor die Nederlanders die over de landsgrens de liefde van hun leven tegenkomen. Maar in politiek Den Haag is van links tot rechts grote steun voor de strenge migratieregels. Het programma Kiespijn? sprak met kamerleden van verschillende politieke partijen. En die zijn, behalve GroenLinks, niet van plan om de regels te versoepelen.
Tekst: Klaas den Tek
Nederlanders die hun partner uit het buitenland willen meenemen naar Nederland lopen tegen strenge regels aan. Voor een kort bezoek zijn de visumeisen vaak al hoog. Nog strenger zijn de migratieregels voor permanent verblijf.
Zo moet de buitenlandse partner het Nederlands goed beheersen. Als bewijs daarvoor moeten allerlei schriftelijke en mondelinge toetsen worden afgelegd. Bovendien moet de Nederlandse partner voldoende geld verdienen om zijn geliefde te kunnen onderhouden.
Economische gelukszoekers
De strenge regels komen voort uit de angst dat economische gelukszoekers te makkelijk Nederland binnen komen. "We willen de praktijk van importbruiden en schijnhuwelijken voorkomen. Er is in het verleden misbruik gemaakt van de regels,” stelt Joël Voordewind van de ChristenUnie. De huidige regels ziet hij niet als een onoverkomelijk probleem: “Het is nog steeds mogelijk om je partner naar Nederland te halen."
De strenge regels komen voort uit de angst dat economische gelukszoekers te makkelijk Nederland binnen komen. "We willen de praktijk van importbruiden en schijnhuwelijken voorkomen. Er is in het verleden misbruik gemaakt van de regels,” stelt Joël Voordewind van de ChristenUnie. De huidige regels ziet hij niet als een onoverkomelijk probleem: “Het is nog steeds mogelijk om je partner naar Nederland te halen."
Dat vindt ook Mirjam Sterk van het CDA. Vooral de kennis van de Nederlandse taal ziet zij als belangrijke voorwaarde voor de toelating tot Nederland. Met de hulp van de Nederlandse partner moet dat volgens haar geen probleem zijn: "Het is voor deze groep echt wel mogelijk om aan de regels te voldoen."
Dat de procedure die gevolgd moet worden een hele rompslomp is, beaamt Mei Li Vos van de PvdA: “Maar het is voor iedereen een gedoe. Bij elke maatregel zijn er mensen die er de dupe ervan worden."
Inkomenseis
De regelgeving rond migratie gaat in de toekomst niet veranderen. Een overgrote meerderheid staat achter de huidige migratieregels. Er is slechts één partij in den Haag die vindt dat de regels te streng zijn. En dat is GroenLinks.
De regelgeving rond migratie gaat in de toekomst niet veranderen. Een overgrote meerderheid staat achter de huidige migratieregels. Er is slechts één partij in den Haag die vindt dat de regels te streng zijn. En dat is GroenLinks.
Mariko Peters van GroenLinks: '”Wij zijn tegen de zware eisen, zoals die inkomenseis en die inburgeringstoetsen. Het is een mensenrecht om je als Nederlander met je buitenlandse partner in je eigen land te kunnen vestigen. En dus moet Nederland dat zo makkelijk mogelijk maken.”
Het Europese Hof van Justitie heeft onlangs nog bepaald dat de inkomenseis van 120 procent van het minimumloon in strijd is met het recht op gezinshereniging. Minister van Justitie Hirsch Ballin heeft dat overgenomen. Al kan de buitenlandse partner geen beroep doen op een bijstandsuitkering.
Meer verhalen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine
Deze pagina opslaan of delen met anderen via de onderstaande internetdiensten:
E-mail deze pagina
Print deze pagina
tja zou gaarne mijn verhaal hierbij plaatsen 1979 getrouwd met een man uit malaysia 3 weken toen hij op verzoek van de vreemdelingen dienst moest terugkeren naar zijn eigen land en vandaar een verzoek tot verblijf moest indienen 1 jaar gewacht toen het antwoord kwam afgewezen opnieuw aanvragen weer 1 jaar afgewezen moedeloos werd je hier van maar ditmaal ook het antwoord zal toch nooit gebeuren, tja dan wordt het moeilijk brieven worden minder contact verwaterd en na 10 jaar scheiding maar aanvragen.en nu naar 30 jaar toch weer dat contact beiden een klote leven achter de rug omdat je niet kunt vergeten en nu hij is nog steeds daar en ik hier. nederlandse ambassade daar hoef je niet naar toe te gaan daar krijg je alleen te horen oh jullie zijn al 20 jaar geleden gescheiden vergeet het maar jullie zijn vreemden. en nu.....
Heeft u sinds 1979 alles alleen gedaan of had u voldoende deskundige hulp?
De regels waren toen namelijk aanmerkelijk soepeler voor u als Nederlandse en terugkeren naar het eigen land om daar de aanvraag in te dienen was toen nog helemaal niet nodig. Dat is zelfs lang zo gebleven, ook al wilde de vreemdelingenpolitie u anders doen geloven.
Maleisiërs reizen visumvrij, dus in NL bij elkaar zijn is ook zonder verblijfsvergunning mogelijk.
Als u aan de voorwaarden voldoet dan kan hij gewoon een MVV aanvragen. Het middelenvereiste is nu € 1234,09 netto per maand en vervalt als u 65 bent. Hij moet een examen Nederlands doen, maar kan naar NL komen om een cursus te volgen.
Zoek het allemaal even goed uit, toegespitst op uw beider situatie en zet dan de stappen die uw hart u ingeeft.
Ik onder vind elke dag de gevolgen van het Nederlandse immigratie beleid. Ik ben ruim 2 jaar gehuwd, mijn vrouw wil of kan geen Nederlands leren, als zou ze wel willen ze heeft de capaciteiten er niet voor. Ik blijft het aanmoedigen om de kansen toch aan te pakken, maar helaas zonder resultaat. Ze kan niet eens op vakantie komen omdat zij niet kan aan tonen om naar het land van herkomst terug te keren. Alle andere eigen is geen probleem. Ons huwelijk staat onder enorme druk. Weg vluchten uit Nederland is ook een optie doch door geld gebrek is het nog niet mogelijk. De wereld economische crisis, de enorme bezuinigingen die ons land moet uitvoeren zal nog meer financiële beperkingen opleggen, en het reizen naar mijn vrouw wordt ook steeds duurder. Ik ben elk jaar een vermogen kwijt om 2 tot 3 keer per jaar naar haar toe te gaan. Ik raak hierdoor enorm verward door omdat ik niet bij mijn geliefde kan zijn. Het lijkt dat, alles wat ik ook probeer, wordt tegen gewerkt. Alles kost enorm veel geld en hoe lang kan je het volhouden?. Stel ik wordt ineens ziek en mijn vrouw zit aan de andere kant van de wereld. Stel als ik op sterven ligt en mijn vrouw kan hier niet zijn Verliefd worden op een buitenlandse partner zou een geschenk moeten zijn maar de werkelijkheid is het een leidensweg. Liefde is universeel en geen enkele regering mag dit in de weg staan. Natuurlijk moet je gelukzoekers de toegang weigeren, maar niet ten koste van hen die wel goede bedoelingen hebben. Het gaat om met je geliefde samen te zijn, om samen oud te worden, samen iets van het leven te maken. Het gezeur om die vervloekte regels in een tijd dat iedereen het moeilijk heeft, en het leven is al zo verdomd kort. Onze bestuurders malen niet om ons, ze liegen, vullen hun zakken en laat andere stikken, dat is onze politiek.
Krijgt je vrouw geen visum kort verblijf om jou af en toe te bezoeken?
Zo'n bezoek kan ze dan ook gebruiken om eens te kijken hoe het met Nederlands leren gaat. Er zijn hier goede cursussen met slaaggarantie. Kijk bijv. eens op www.ikwilnaarnederland.nl
Lukt dat allemaal echt niet dan is in dit geval een verblijf van vier maanden in een andere EU lidstaat wellicht een oplossing, die op de duur zeker ook goedkoper is dan steeds op en neer reizen. Jij gaat dan eerst en zij volgt, waarbij de vier maanden vooral door jou moeten worden volgemaakt.
Kom anders eens bij me langs in Utrecht om alle (on)mogelijkheden op een rijtje te zetten.
Het is schandalig dat politicy bepalen op wie iemand verliefd mag worden of niet. Je zal maar door omstandigheden worden gedwongen naar Nederland terug te keren en je vrouw en kinderen moeten achterlaten omdat de witte boorden hegemonie bepaalt, dat zij niet mee mogen komen. En dat zijn dus de waarden en normen die de politicy hanteren. Gezinnen worden zo uit elkaar gerukt en als je er wat van zegt wordt er ijskoud gezegd: Dan had je maar niet met een buitenlandse moeten trouwen. Is dit normaal? Ja tegenwoordig wel want een gewaarschuwd mens telt voor twee. Wordt vooral niet verliefd op een buitenlander. Ziek wordt je hier van.
Pieter
Filippijnen
Er zijn veel te veel gevallen van mensen die wel degelijk in aamerking zouden moeten komen om in Nederland te wonen, waarvoor de huidige regels veel te zwaar zijn. Om de Ned taal volledig te moeten kennen om er binnen te komen is een beetje belachelijk - Ned is een enorme moeilijke taal en mijn dochter die met een buitenlander getrouwd is zegt dat de telefonische test zo belachelijk zwaar was dat zijzelf, die goed nederlands spreekt er moeite mee had. De normen zijn totaal omgedraaid. Er worden allerlei mensen de dupe van, die een volledige legitimate mogelijkheid zouden moeten hebben om zich er te huisvestigen. Ik vind uberhaupt that men in Nederland in een klap de andere kant opgedraaid zijn en ze niet goed zijn in de nuances te herzien om het soort gevallen zoals hier beschreven worden in dit artikel, te wijzigen. Ze zijn veel te zwart-wit aan het denken.
Ik woon sinds meer dan 20 jaar in Thailand.
Ik heb hier mijn vriend leren kennen en wij wonen al vele jaren samen.
We hebben een huis gekocht, beiden hebben een auto en motor, we hebben een bedrijf.
En we zijn homo.
We willen dus trouwen, maar omdat Thailand ons huwlijk NIET erkend kan di niet via de ambassade of
hier in onze woonplaas met registratie in Nederland.
Hiervoor willen we dus naar Nederland.
We willen daar NIET wonen, er is geen sprake van verhuizing naar Nederland, we willen alleen maar voor een ambtenaar van de Burgerlijke Stand onze liefde voor elkaar bevestigen en het boterpapiertje hebben. Dat is alles.
De ambassade weigert mijn vriend een visum te verstrekken omdat er volgens hen ONVOLDOENDE bewijs zou zijn dat hij inderdaad naar Thailand terug zou keren.
Bezwaarschriften bij Buitenlandse Zaken zijn nu in behandeling genomen.
Wij begrijpen dat niet altijd duidelijk is op welke motieven mensen naar Nederland willen maar in dit geval is het zo duidelijk als wat dat wij wel degelijk terug gaan.
Wij hebben aangegeven niet langer dan 14 dagen in Nederland te willen verblijven, niet omdat we niet langer bij onze familie willen blijven maar omdat we ons bedrijf niet langer zonder onze leiding willen laten zijn.
Om in Nederland te kunnen trouwen moet je eerst in ondertrouw. Dat kost twee weken.
Wist je dat je dat vooraf via Den Haag kunt regelen? Zie: http://www.denhaag.nl/home/bewoners/loket/to/Ondertrouw-van-Nederlanders... Is dit nog niet geregeld, doe het dan nu, ondertrouw blijft een jaar geldig. In die tijd is er ook wel een nieuwe beslissing in de visumzaak.
Los van het feit dat een homohuwelijk bij de Thaise burgerlijke stand niet kan, kan ik mij voorstellen dat de meerwaarde van een huwelijk in NL is dat er belangstellenden aanwezig kunnen zijn die niet de mogelijkheid hebben naar Thailand af te reizen. Bruiloftsgasten uit Thailand kunnen zelfs ook een visum krijgen voor jullie bruiloft. Eind vorig jaar heb ik een vergelijkbare zaak gewonnen voor een Cubaans/Nederlands paar.
Is je vriend al eens ooit eerder met een visum naar Nederland gekomen?
Allemaal zaken die in bezwaar aan de orde kunnen komen. Samen met bewijs van jullie bedrijf in Thailand.
Wat is de beoogde huwelijksdatum?
Mocht je bij dat bezwaar deskundige hulp willen, neem dan gerust contact op.
Ik dacht dat de wetgeving van in dit geval thailand daar toch niks mee te maken heeft? De ambassadeur is gerechtigd als vertegenwoordiger van het nederlandse gezag een nederlands huwelijk te voltrekken. Zou evenwel ook elders in de wereld kunnen (even naar Singapore misschien), of zie ik dat nou weer verkeerd?
En ja, het verhaal klinkt bekend! Met al die immigratieperikelen zie ik mezelf nog wel eens mijn paspoort inleveren! Heb net nog mijn nederlandse rijbewijs verlengd, maar dat zal wel de laatste keer zijn.
Enkele Nederlanders in Khon Kaen zaten zo'n beetje te fantaseren. Stel nu, met al die ellende van de roden en gelen i8n Thailand, dat iemand uit Thailand in Nederland om politiek asiel zou vragen na op een vakantievisum naar Nederland gereisd te zijn. Zou dat erkend worden?
Blij dat ik vertrokken ben uit NL rond mijn 30ste. Geen pensioenopbouw etc. doe ik liever buiten NL. Pff wat een ziekelijk bemoeizuchtig landje. Die ambtenarij kan aan mij niet meer komen.
Buitenlandse Zaken: onze ambassades doen het prima!
Veel Visa-verdriet
door door JOS VAN NOORD
AMSTERDAM – Twee werelden. Lezers overstelpen mij met hartverscheurende verhalen over tegenwerking van onze ambassades, zodra zij een vakantieliefde of buitenlandse partner voor een korte vakantie naar ons land uitnodigen. Maar op die ambassades zijn ze zich van geen kwaad bewust! Onze consuls zelf vinden dat ze het prima doen.
Juist dit weekeinde heeft de visadienst van onze ambassade in Bangkok overuren gedraaid om de Thaise vakantiegangers die naar de Keukenhof willen, tijdig hun visum te bezorgen, zo meldt mij een ambassadezegsman.
Ze hebben er het ’oranje tapijt’ uitgerold: een versnelde procedure!
Wat toevallig nou
De visaperikelen houden de gemoederen flink bezig, sinds de directie van de grootste luchtvervoerder tussen Amsterdam en Bangkok bij mij z’n beklag deed over het grote aantal tickets van Thaise reizigers, dat telkens moet worden geannuleerd, omdat hun visumverzoek door onze ambassade is afgewezen.
Op mijn lezersvraag of uw vakantie wel eens misliep doordat u geen visum kreeg, werd ik overspoeld met honderden reacties, vooral van lezers die geen goed woord overhebben voor onze diplomatieke missies in den vreemde.
Maar dat Nederland het braafste jongetje van het Schengenklasje is, wordt door Buitenlandse Zaken ontkend. „De ambassade in Bangkok wijst slechts 7 procent van alle visumaanvragen af.
Bij de Belgen is dit 8,7 procent en bij de Duitsers 12 procent,” aldus een zegsman van dit departement.
Niet wordt ontkend dat buitenlanders die een Nederlands vakantievisum hebben gekregen, zich in sommige gevallen na hun vakantie op onze ambassade moeten afmelden, binnen drie dagen.
Ik zie het al dat alle kwart miljoen Nederlanders die jaarlijks in Thailand op vakantie gaan, zich na afloop moeten afmelden bij de Thaise ambassade in Den Haag!
Het levert vaak praktische problemen op. Een lezer schrijft mij dat zijn Balinese vriendin, enkel om die reden, via Jakarta terug moet reizen, terwijl er vanuit Europa directe vluchten zijn naar Bali.
Het is, volgens Buitenlandse Zaken, een eis van de IND, van Justitie dus. De IND eist inderdaad steeds meer garanties en dat heeft natuurlijk alles te maken met de toenemende weerzin, ook in de politiek, tegen het grote aantal illegalen in ons land.
Maar wie alle reacties doorleest, zoals ik dat altijd heel zorgvuldig doe, kan niet anders dan concluderen dat er daarbij ook héél wat misgaat. Veel schrijnende gevallen.
Zo is er bijvoorbeeld het verhaal van Carla van Hulle, die een half jaar vakantie nam om in Oeganda als vrijwilligster in een weeshuis met aidskinderen te werken. In het kader van de fondsenwerving nodigde zij een maatschappelijk werker van het weeshuis uit voor een bezoek aan ons land en zij maakte alle papieren en garantieverklaringen in orde.
Maar onze ambassade werkte tegen, kwam telkens met nieuwe eisen en ondanks vele protesten kwam er geen visum. De betreffende sociaal werker werd door onze visadienst in Kampaka als een hond behandeld.
Uiteindelijk schakelden de organisatoren de Belgische ambassade in en binnen twee weken was er een visum.
Anderhalve maand is de Oegandese fondsenwerver in Nederland geweest en met een enorm bedrag voor het weeshuis keerde hij terug, maar die eer komt de Nederlandse diplomaten in Kampala niet toe!
Zo kreeg ik vele tientallen schokkende reacties, ook van getergde lezers die hun beklag deden bij de Ombudsman en bij de marechaussee op Schiphol, want die blijkt nog altijd een staat binnen onze staat.
Want wie voor z’n vakantielief, buitenlandse familie of zakenrelatie eenmaal een visum heeft bemachtigd, die is er nog niet.
Dan wordt zo’n buitenlandse gast na een lange reis op Schiphol gerust nog een halve dag vastgehouden, zeg maar 8gedetineerd, en krijgt de afhaler opdracht om thuis nog eens 8allerlei bewijsstukken en documenten te gaan ophalen.
Wie erover klaagt bij Buitenlandse Zaken, wordt naar de IND verwezen. Die verwijst vervolgens naar de marechaussee en daar verwijzen ze je weer naar de ambassade.
Veel lezers suggereren, ook al in het kader van de eenwording én de benodigde bezuinigingen, één Europese ambassade, in elk geval één Europese visadienst. Maar ik moet bij Europa altijd denken aan de verkiezingsleus van Koot en Bie: Samen voor ons eigen!
jvnoord@telegraaf.nl
Het gaat inmiddels om een reeks van drie artikelen die op het forum van Mixed-Couples onder elkaar zijn geplaatst: http://www.mixed-couples.nl/forum/index.php/topic,20691.msg170985.html#m...
Ook veel reacties onder de stukjes zijn lezenswaardig en de verdediging van de ambassade is niet sterk.
http://www.telegraaf.nl/reiskrant/6485391/__Veel_Visa-verdriet__.html
Dat de goeden lijden onder de kwaden is altijd al zo geweest. Dat is geen reden de grenzen maar open te laten staan, niks te doenm en uit te gaan van de goedwillendheid van de potentiele binnenkomers. De feiten logenstraffen gewoon de naiviteit van al die Nederlanders die zeggen: 'zo erg is het niet'. Mijns inziens is Nederland vol genoeg. Er zijn schijnhuwelijken, er is sprake van mensenhandel enz.enz.
Wat me wel verbaast in alle kritieken hier: er klopt helemaal NIETS van Nederland, maar toch willen de mensen hier naar binnen. Vreemd.Hoe zou dat nou komen.
Regels zijn prima, maar de overheid zet deze wel vaak naar eigen hand. Freek de Jonge zei al in zijn Neerlands Hoop dagen: aangepaste spelregels, verzwaarde dobbelstenen, enfin ik win altijd.
In het strafrecht geldt: beter negen schuldigen vrij dan één onschuldige veroordeeld.
Bovendien kloppen je vooroordelen over mensenhandel en schijnhuwelijken niet, zeker niet in de relaties waar het inleidende artikel over gaat.
Waarom die regels als je zelf als Nederlander in het buitenland woonachtig bent geweest en al meer als 7 jaar bent getrouwd net als ik? Is dat ook een schijnhuwelijk? Voor ons is alleen een Belgie of Duitsland route optie! En meneer Theo Douma, Russisch is eenvoudiger als u denkt hoor!
het meest kromme van de hele NL wetgeving is dat als je als Nederlander samenwoont of getrouwd bent met een niet EU partner en woont in haar land, de partner dan NOOIT het nederlanderschap kan aanvragen!!! Ze moeten dan eerst samen naar een ander (derde) land verhuizen en daar tenminste 3 jaar (in geval van gehuwd zijn) of 5 jaar (in geval van officieel samenwonen) verblijven.
Ze doen net alsof NL zo';n paradijs is.....nou ik heb nieuws voor jullie: NIET DUS!!
VEEL GEKKER MOETEN ZE HET NIET MAKEN!!!!!!!!!!
PETER.
Dat klopt niet Peter.
Je moet wel drie jaar gehuwd zijn en samenwonen, maar dat mag ook in het eigen land van de partner zijn. Als je verhuist naar een ander land, dan tellen de in het land van de partner doorgebrachte jaren gewoon mee en kan direct het naturalisatieverzoek worden ingediend.
Buitenlandse naturalisaties duren echter langer dan die in NL, zodat je moet rekenen op verblijf elders gedurende zeker een jaar.
Ongehuwden kunnen alleen in Nederland naturaliseren en dan geldt ook de termijn van drie jaar samenwonen, volledig in NL.
Dat een vreemdeling in eigen land niet kan naturaliseren is al sinds jaar en dag zo, heeft te maken met buitenlandse politie en geld voor veel landen.
Geachte mevrouw, mijnheer, bij het horen van uw vraag "vind u dat het een buitenlandse partner......" vlieg ik al meteen overeind. Mijn naam is Han Baas, ben in 1942 in Amsterdam geboren en ben tot mijn 62e ongehuwd geweest. In 1957 ben ik gaan werken, heb al mijn scholing (tot mijn 30e) in de avonduren gedaan, heb 23 maanden (crisis in Berlijn en specialist 2 mqqnden er bij gehad) militaire dienstplicht vervult voor 1 gulden per dag en kwam in 97, op mijn 55e, bij de privatisering van de spoorwegen zonder werk. In tegenstelling tot wat tussen ns, de ministeries van sociale zaken en waterstaat en de vakbonden afgesproken was en ik zwart op wit op papier had staan vond de minister van sociale zaken het nodig (na 40 jaar werken!) om de vakantie tot 2 weken per jaar te beperken (pesten is dat). Op mijn 57e werd de vakantie 13 weken per kalenderjaar en ben ik de wereld gaan verkennen. In 2000 ben ik per trein via Stokholm naar Narvilk gereisd en van daar met de bus naar de Noordkaap in Noorwegen. Daar kwam ik mijn vrouw tegen die in Honduras geboren is en toen al 20 jaar in Noorwegen woonde, de Noorse nationaliteit heeft en gescheiden was. De liefde was dik aan maar toch, om elkaar goed te leren kennen, hebben wij de trouwdag exact drie na de ontmoeting bepaald. Een jaar voor ons trouwen ben ik naar het stadhuis op het Amsterdamse Waterlooplein gegaan. Ruim de tijd om alle papieren in orde te kunnen maken. Toen ik op de eerst mogelijke gelegenheid naar het stadhuis ging om het trouwen af te spreken kreeg ik te horen dat het geboortebewijs, dat mijn vrouw in Noorwegen gebruikt had, niet geaccepteerd werd. Er moest er een uit Tela Atlantica in Honduras komen die gewaarmerkt was. Ik heb met een ambasade medewerker gebeld die mij vertelde dat het, om voor zo een bewijs zorgen, geen probleem was maar dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken hiervoor toestemming moest geven. Wel ik had toen al een heel leven belasting betaald dus ben ik daags daar op naar Den Haag gegaan maar kreeg daar te horen dat GEEN toestemming werd verleend omdat mijn vrouw geen Nederlandse was. Iemand moest dus naar Tela en vandaar naar Tecucicalpa (dagreis met de auto) om het papier te verkrijgen en het in de hoofdstad te laten waarmerken. Helaas vergde dat zoveel tijd dat onze trouwdag in het water viel. Het glas liep toen over en ik heb besloten dat ik niet meer van de Nederlandse Overheidsdiensten gebruik wil maken en ben uit Nederland vertrokken. Tot mijn ergenis kom ik niet van de Nederlandse bemoeienis af. Nu gaat de ziektenkosten verzekering ook weer per 1 mei naar Nederland terug. Ik woon in Spanje, maak hier gebruik van de diensten, betaal hier mijn belasting en heb het hier naar mijn zin. Waarom kan IK niet hier de premie voor de ziektenkostenverzekering betalen? Waarom moet men zich daar in Nederland er mee bemoeien. Nederland heeft een hele grote mond over vrij markt werking maar de ambtenaren houden alle werk in eigen handen. Mijn ergenis naar de Nederlandse Overheid groeit met de dag. Met vriendelijk groeten daar in dat mooie landje met al die vriendelijke mensen.
Laten we nu maar stellen zoals het is. Als je als Nederlander, in mijn geval met bekende voorouders tot 1542, een partner in het buitenland vindt, ben je de dupe van al die "nieuwe Nederlanders", "vluchtelingen" en wat dies meer zij, die in het (recente) verleden met hulp van kuddes advocaten en hordes aktiegroepen de regels uitgeknepen en verkracht hebben.
Mijn partner is 50, en een vreemde taal leren zonder hulp wordt dan toch wel erg moeilijk. Een vreemde taal leren met behulp van de partner is makkelijk, zegt men. Lijkt me ook, vooral als de partner in Nederland woont.
Het examen op de ambassade is een onding, via een telefoonverbinding....
Wie verzint het, en dat voor die prijs?
Ik heb het idee dat deze regels diegenen treffen die vaak van goede wil zijn en heel legitiem bezig zijn.
De beoogde doelgroepen vinden wel weer een advocaat, een actiegroep, zodat gesubsidieerd de regels weer verder ontdoken kunnen worden.
Ik ben geenszins van plan om nog naar Nederland terug te keren, maar enkelen in mijn kennissenkring worden geconfronteerd met deze strenge regels, een uiterst droevige zaak, vaak hartverscheurend.
Zoals een kennis, gehuwd met een Thaise, hij 60, zij 51, doet haar stinkende best, al reeds ruim 1000 euro besteed aan Nederlandse les, examen lukt niet, ze slaat gewoon dicht.
Ook het leren gaat uiterst moeizaam.
De oplossing zou wellicht zijn om naar Thailand te emigreren, maar dat is niet haalbaar vanwege zijn gezondheid en dus de onmogelijkheid om in Thailand een ziektekostenverzekering te krijgen.
Hoe nu verder?
En zo zijn er honderden gevallen dat de Nederlander gewoon de dupe is van al die gelukszoekers die al jaren Nederland verknallen.
Uw kennis kunt u de zogenaamde België-route adviseren.
Mijn 20 tips al gelezen? http://www.rnw.nl/nederlands/article/met-je-buitenlandse-partner-naar-ne...
Ik vind het verhaal van Theo erg herkenbaar. Ik woon zelf al 14 jaar samen met een Indonesier in de VS. Iedere keer als ik naar Nederland ga, is dat visum weer een struikelblok. Nu met de sluiting van consulaten wordt het alleen maar erger, want je moet er weer in persoon (lees: vrije dag nemen) naartoe. Meestal betekent dat dus dat ik alleen reis.
We hebben er wel eens over nagedacht, wat te doen als we ons in Nederland willen vestigen? Met de huidige regelgeving zie ik dat niet gebeuren. Sterker nog, ik richt me veel meer op een verhuizing naar Indonesie, hetgeen veel gemakkelijker zal gaan. (In de VS willen we beide niet blijven.)
Na bijna twintig jaar weg uit Nederland begin ik toch ernstig te twijfelen aan wat dat verwegistan (Nederland) eigenlijk nog betekent voor mij. In cultureel opzicht ben ik zeker Hollander - maar afgezien daarvan ben ik er nu wel aan toe mijn paspoort in te leveren.
...om nog verliefd te worden op een buitenlander.Het lijkt allemaal zooooo demokratisch maar de bittere werkelijkheid is meer dan krankzinnig en ik weet waarover ik het heb.
Holland LIJKT zo gastvrij maar het begint meer en meer een soort van Berlijnse muur te worden met als enige verschil dat je met die muur wist waar je aan toe was.Schengen is een schier onneembaar bolwerk geworden met een sausje van ,, ach., het valt wel mee " En..qwe zijn zoooo demokratisch.
De werkelijkheid is valser dan vals.
Even een voorbeeld uit de dagelijkse praktijk?
Ik ben met een Philipijnse getrouwd.Beiden geen strafblad en bijna nog roomser dan de Paus. ( nou kan dat geloof ik tegenwoordig al heeellll snel gezegd worden )
Mijn vrouw kan pas een MVV aanvragen (lees naar Holland komen ) wanneer ze die inburgerings cursus heeft gedaan.In haar geval betekend dat dus dat ze in haar uppie moet zwoegen.Volgens lui als verdonk en alle andere politieke gekken kan je zo'n inburgeringscursus op je gemakje halen en ze roepen er zelfs bij dat het in 250 > 350 uur zou kunnen.
Ooohhhh ??
Probeer dat zelf maar eens verdonk : ga voor de lol maar even russisch leren.Neeee., niet in classicaal verband maar echt in je uppie.
Het lukt je in nog geen 1350 uur !!!!
En dan 2 examens doen : eentje via een telefoongesprek met een computer.Hahahahaa : dat hebben ze grappig bedacht.Een ongestoord telefoongesprek via een landline in de Phils. is al vrijwel onmogelijk.
Kortom : als je geen kans hebt om op een school nederlands te leren dan verzuip je vrolijk .En dan ben je meteen allemachtig veel geld kwijt...
Maar dat kan die gristenen geen malle moer schelen.Sterker nog : ze hebben geen flauw idee waarover ze het hebben .Of zouden ze denken dat de schepper ( hun voorbeeld ? ) ooit zou hebben bedacht dat we ons niet vrijelijk waar dan ook ter wereld zouden mogen vestigen?
ZIJN naam wordt simpelweg te pas en te onpas misbruikt.
Ik pleit voor een wereld zonder grenzen maar ook een wereld waar we fatsoenlijk en met respect met elkaar omgaan.
( nee., ik pleit NIET voor het afschaffen van normale spelregels en ben ook van mening dat hier geen plaats is voor criminelen in welke soort en vorm dan ook )
Maar nu zijn we aan het doorslaan.De wetgever heeft werkelijk geen flauw benul van de ,,grenzenloze" ellende en drama's welke ze aanrichten.
Het is te ziek voor woorden.Ik kan ze in ieder geval niet vinden.
Maar weet ook niet hoe we de politiek moeten ,,bekeren"
Zullen we het er maar op houden dat de kloof tussen bestuurders en het volk per seconde minder overbrugbaar aan het worden is en langzaam plaats maakt voor machteloze woede en frustatie.
Teejoo
Heel herkenbaar Theo. Ik ben zelf ook met een Philippijnse getrouwd en we hebben samen twee kinderen. Twee jaar geleden wilden we Nederland bezoeken omdat mijn moeder (84 jaar) mijn vrouw nog nooit had ontmoet. We hadden besloten om onze zoon (ons tweede kind was nog niet geboren) hier te laten omdat hij nog te klein was voor zo'n lange reis. We hadden alle papieren die nodig waren verzorgt, zoals ziektekosten verzekering en noem maar op. Toen we op de ambassade in Manila het visum aanvroegen moest mijn vrouw een "interview" staande aan de balie ondergaan terwijl ik niet eens in de buurt mocht staan! Uiteindelijk is het visum afgewezen met als reden dat er onvoldoende bewijs was dat mijn vrouw naar de Filippijnen terug zou gaan. En dat terwijl onze zoon hier achter bleef!! De afwijzing moesten we zelf op de ambassade afhalen en werd simpelweg onder het loket doorgeschoven zonder enige vorm van uitleg. Zelf of mijn vraag om uitleg werd simpelweg geantwoordt dat ik maar een schriftelijk beroep in moest dienen. Intussen is mijn moeder of haar leeftijd hier op de Filippijnen geweest om mijn vrouw en onze kinderen te ontmoeten. Ook mijn Nederlandse kinderen komen regelmatig hierheen want voor mij simpelweg niet meer nodig om naar Nederland te gaan. Ik heb er gewoon geen zin meer in. Om ooit nog eens naar Nederland terug te keren en er te gaan wonen.... Geen haar op mijn hoofd dat daar nog aan denkt. Men ziet landen als de Filippijnen als een derde wereld land maar Nederland kan een hoop leren van de vriendelijkheid en acceptatie van de Filippijnse bevolking. Nederland WAS ooit een mooi land om te leven en was een land van tolerantie, maar dat lijkt wel een ver verleden.....
Mocht je vrouw toch nog ooit op bezoek naar Nederland willen en weer een afwijzing krijgen (ongehoord dat ze die toen kreeg!) ga dan wel gewoon in bezwaar bij de Visadienst. Dat gaat zeker goed.
ik citeer letterlijk uit het verkiezingsprogramma van Groen-Links (hoofdstuk 7, pagina 36):
12. Voor huwelijksmigranten komt er een inburgerings- en
opleidingseis in Nederland. Toegelaten partners gaan naar
school om een startkwalificatie voor de arbeidsmarkt te
behalen, als zij die nog niet hebben. Voor de opleidingskosten
kan een vorm van studiefinanciering worden aangevraagd.
Als de opleiding voortijdig en zonder diploma
wordt beëindigd komen de studiekosten voor rekening van
de partner van de huwelijksmigrant.
Hoe dit te rijmen is met wat vermeld staat op http://standpunten.groenlinks.nl/Huwelijksmigratie of met de geciteerde uitspraken van Mariko Peters ontgaat mij volledig.
In het citaat gaat het om de inburgeringsexamen buitenland dat je moet afleggen voordat je naar Nederland mag komen (een eis die overigens niet geldt voor Amerikanen, Canadezen, Nieuw-Zeelanders, Australiërs, Japanners en Zuid-Koreanen)
Het programma heeft het over inburgering voor iemand die al toegang heeft gekregen tot Nederland en is toegelaten (wat voor iedereen geldt).
Dat zijn twee verschillende vereisten.
Nou, het is niet juist dat Groen Links de regels wil versoepelen. De heer Dibi heeft in de Tweede Kamer een opleidingseis van MBO-2 niveau voorgesteld. Dit staat ook in het concept verkiezingsprogramma. Binnen Groen Links bestaat hier veel wrevel over. Velen met een buitenlandse partner hebben Groen Links hierom al de rug toegekeerd.
Zie ook mijn reactie hierboven, het gaat om twee verschillende eisen.
Bedenk dat het stellen van een inburgeringseis aan iemand die al tot Nederland is toegelaten ook in Europees verband mag. Kijk naar de Richtlijn voor langdurig ingezetenen.
Wat het verblijfsrechtelijk gevolg moet zijn als iemand niet kan of wil inburgeren (verblijfsbeëindiging?) is een andere kwestie.
Naar welke partij gaan diegenen die Groen Links de rug toe keerden dan nu heen?
Dat neemt niet weg dat Groen Links wel meer eisen stelt aan buitenlandse partners dan voorheen en dus hun mening heeft veranderd. Als mensen een partij de rug toe keren hoeft dat nog niet te betekenen dat zij al voor een andere partij hebben gekozen.
Nieuwe reactie inzenden