Ze wonen in het paradijs, vinden ze zelf. Iris Kokkelmans en Steffan Vos bezitten een stuk grond met mango-, bananen- en citroenbomen, ze zwemmen in hun eigen riviertje en genieten iedere ochtend en avond op hun veranda van het gekwetter van de vogels. Om de hoek ligt het toeristische hippiedorp Nimbin, waar ze af en toe pizza kunnen halen.
Iris (34) en Steffan (38) bezoeken Australië voor het eerst in 1996 als backpackers. Ze zijn direct verkocht. Ze weten zelfs zo zeker dat ze in Australië willen wonen, dat Iris bij terugkomst in Nederland haar studiekeuze erop aanpast. Ze wordt lerares Aardrijkskunde, want als docent kun je een verblijfsvergunning krijgen voor Australië.
Tien jaar later is het zover: Iris heeft haar studie en het verplichte aantal uren werkervaring erop zitten. Ze krijgen direct een Australische verblijfsvergunning voor onbeperkte tijd.
Ook weten ze al waar ze in Australië willen wonen. Iris: 'We wilden per se op een plek zitten waar we echt de ruimte zouden hebben. De Australische outback is veel te redneck voor ons. Tussen die conservatieve Australiërs voelen wij ons niet thuis. Nimbin is een hippiedorp. Zeventig procent van de mensen hier is import. Je kunt hier zijn zoals je bent. En de natuur is prachtig.'
Inmiddels heeft het stel een dochter van twee en is een tweede kind op komst. 'Je moet veel opgeven als je emigreert, zoals je vrienden en familie. Maar wat we ervoor terug krijgen is het dubbel en dwars waard.'
Meer artikelen lezen en video's bekijken voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine. www.wereldexpat.nl
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik ben de buurvrouw van Peter en Karin, Susan
ik heb net jullie filmpje gezien geweldig
wij vinden al dat we in een paradijs wonen maar dat van jullie is het helemaal.
veel geluk daar
groet Susan
Inderdaad Jaren geleden deed ik een tour door Australia.
Daarbij kwam ik ook door jullie paradijsje.
Nou ja. het was niet van jullie maar van iemand anders.
rivier en bananen. De vogels. niet te gloven.
In mijn paradise woon ik op 250 meter hogte boven de stad Wellingon in New Zealand Grote baai alles groen.
Will
Mooi om jullie nou ook eens te horen! Wat wonen jullie daar toch mooi, zo groen!
Raar dat het zo anders wordt ervaren. Ik ben geemigreerd maar heb nooit het gevoel gehad iets 'op te geven', familie is nog steeds familie en ook de vrienden zijn nog steeds vrienden. Het wordt anders, dat is zeker maar in mijn geval is van 'opgeven' absoluut geen sprake.
Geweldig Karin, eindelijk een positieve uitspraak. Wij voelen dit ook zo.
Ja, dit kan nog echt. Je moet dan wel de negatiefjes op de koop toenemen. Maar met internet en bol.com wordt het isolement steeds minder.
Henk - Brisbane
Nieuwe reactie inzenden