Vivien: 'De Chimarruts zijn acht mensen: Rafa, Tati (enige vrouw), Sander, Diego, Né, Vini, Jaca (Braziliaanse vrucht) en Alemão (Duitser). Brazilianen houden erg van bijnamen, Alemão is meestal voor een blond iemand. Ze kwamen elkaar tegen in het park van de stad Porto Alegre in de staat Rio Grande do Sul in het zuiden van Brazilië. Ze speelden gitaar en zongen samen en dronken samen chimarrão

Chimarrão is een soort thee gemaakt van erva-mate (yerba-mate in het Spaans). In een speciale kop, genaamd "cuia", wordt dit kruid gemengd met water en via een dik ijzeren rietje, genaamd "bomba" opgedronken. Het drankje is typisch voor het zuiden van Brazilië en omringende landen als Paraguay, Bolivia, Uruguay en Argentinië.

De drank wordt meestal warm geserveerd, ook al zijn er regio's waar men hem koud drinkt. Het heeft een bitterzoete smaak. Afhankelijk van de kwaliteit van de erva-mate kan het bittere of zoete overheersen. Erva-mate klaar voor gebruik komt in een mix van gehele en versnipperde groene blaadjes. Ze zijn dan al gedroogd en gezeefd. Verschillen in kwaliteit liggen vooral in de rijpheid en de fijnheid van de blaadjes.

Chimarrão wordt normaal gesproken in gezelschap gedronken, bijvoorbeeld bij bezoek. Bij het drinken van de chimarrão zijn er een aantal gebruiken. De man of vrouw des huizes zal de "cuia" met erva-mate vullen en vervolgens met de "bomba" een gat in het midden maken waar vervolgens het water in wordt gegoten. Het water mag niet koken, maar moet wel verwarmd zijn. Vervolgens laat men de chimarrão even tot rust komen zodat alles goed gemengd is, en wordt het drankje door de "bomba" opgedronken door de heer of vrouw des huizes.

Vervolgens vult de heer of vrouw des huizes de "cuia" opnieuw met water (hetzelfde kruid gebruikend) en laat de visite drinken, die op haar beurt de "cuia" zal moeten vullen zodra de chimarrão op is.
Ondanks dat dit proces een sociale hiërarchie impliceert, staat het gezamenlijk drinken van chimarrão voor vriendschap en gemoedelijkheid tussen de drinkers.

In de tweede helft van het jaar 2000 besloten de acht samen een band op te richten, Chimarruts. Ze spelen vooral (Afro)reggae-muziek, zingen over liefde en het leven en treden in heel Brazilië op. Het liedje was hier in 2010 continu op de radio!'