De 16-jarige Noah de Hoogh gaat al tien jaar niet meer naar school. Terwijl haar leeftijdgenoten in de klas zitten, rijdt Noah paard. Ze krijgt thuisonderwijs. In de meeste landen van Europa is dat strafbaar.
Daarom verhuisde ze met haar Nederlandse ouders en broer via Frankrijk en Zweden naar Engeland.
In Engeland is thuisonderwijs toegestaan. Ouders mogen zelf weten hoe ze dat doen: van schooltje spelen aan de keukentafel met boeken en schriften, tot je kind totaal vrijlaten en afwachten wat het zelf wil leren. Je kunt je aanmelden bij een soort onderwijsinspectie als je ondersteuning wilt, maar dat hoeft niet.
Simone de Hoogh, Noah’s moeder, meldde zich aan bij een thuisonderwijsgroep in de regio Devon. Er bleken allerlei clubs te zijn waar je je kind kon aanmelden: van pottenbakken tot voorbereiding voor examens. Een walhalla voor thuisonderwijzers. Een dreigend verbod op thuisonderwijs in Engeland werd deze maand nog voorkomen door de protesten van de vele ‘home education groups’.
België
Ook in België bestaat er geen schoolplicht. Wel een leerplicht. Kinderen die thuisgehouden worden, krijgen bezoek van een inspecteur voor onderwijs. Maar België en Engeland zijn uitzonderingen. De afgelopen jaren zijn de regels in veel Europese landen strenger geworden.
Duitsland
In Duitsland is thuisonderwijs illegaal. Eerder dit jaar kreeg een Duits echtpaar dat hun kinderen thuis wilde onderwijzen, politiek asiel in de Verenigde Staten. De evangelische ouders hadden hun vijf kinderen van school gehaald, omdat ze vonden dat de lesstof op school ‘tegen de christelijke waarden inging’.
Uiteindelijk moesten de kinderen onder politiedwang terug wegens leerplicht ontduiking. Toen de hoogste rechter in Duitsland ook nog oordeelde dat de kinderen in uiterste instantie uit de ouderlijke macht mochten worden gezet, vertrok de familie naar Amerika, waar ze asiel kregen. Volgens een Amerikaanse rechter had Duitsland 'grondrechten geschonden die geen land mag schenden'.
Zweden
Die redenering klopt niet, vindt Bertil Östberg, de staatssecretaris van Onderwijs in Zweden, waar thuisonderwijs onlangs strafbaar werd. Ouders hebben niet het recht om zelf een onderwijsmethode uit te zoeken voor hun kind, vindt hij. ‘Ieder kind heeft recht op onderwijs, gegeven door een gediplomeerde onderwijzer. En dat recht gaat boven het recht van de ouders.’
Nederland
Zo wordt er in Nederland ook over gedacht. Het is strafbaar om je kind van 4 tot en met 16 jaar thuis te houden, al is het maar een dag. En daar wordt streng op gecontroleerd door leerplichtambtenaren. Maar Nederland zou Nederland niet zijn als er uitzonderingen waren en gedoogsituaties. Een kind mag thuis onderwezen worden als het psychisch of lichamelijk niet in staat is naar een school te gaan, of als de ouders geen school in de buurt kunnen vinden die overeenkomt met hun levensbeschouwing. In die gevallen komt de onderwijsinspectie langs om toe te zien op de kwaliteit van het onderwijs.
Stiekum
In de landen waar thuisonderwijs verboden is, zijn er mensen die hun kinderen toch illegaal thuis onderwijzen. Ondanks de verboden die er gelden. In Nederland kiezen veel ouders ervoor om zich holistisch te noemen om daarmee vrijstelling te kunnen krijgen op basis van religieuze gronden. Anderen verhuizen naar het buitenland of blijven en gaan de strijd aan met de overheid.
Hechte gemeenschap
De thuisonderwijsgemeenschap is hecht, ondervond Simone de Hoogh toen ze in Zweden woonde. Toen de regels in Zweden werden aangescherpt, werd ze onder druk gezet om haar kinderen toch naar school te sturen. Via contacten met thuisonderwijzers werd er een baan voor haar man gevonden in Engeland. Ze gingen er graag op in.
Van 28 t/m 30 mei is er een thuisonderwijsfestival in Nederland. Kijk op www.hetof.nl voor meer informatie.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik vind de strekking van dit artikel bevooroordeeld en slecht geïnformeerd.
"In de meeste landen van Europa is dat strafbaar." Is niet waar.
"In die gevallen komt de onderwijsinspectie langs om toe te zien op de kwaliteit van het onderwijs." Is niet waar.
"In Nederland kiezen veel ouders ervoor om zich holistisch te noemen om daarmee vrijstelling te kunnen krijgen op basis van religieuze gronden." Is een domme opmerking. Het gaat niet om religie, maar om 'levensovertuiging' wat veel meer omvat dan alleen maar religieuze overtuigingen. Het gaat om levensopvattingen die de hele mens in beschouwing nemen.
De opmerking van de Zweedse woordvoerder is belachelijk en getuigt van uiterste onwetendheid of tenminste een zeer indringende Staats-ideologie.
Dat Duitsland zo star is op het gebied van Thuisonderwijs is verklaarbaar uit het feit dat het in de recente geschiedenis een dictatuur is geweest, maar ook daar zijn er dringend veranderingen nodig op dit gebied in het voordeel van Thuisonderwijs.
Niemand -zeker geen staat/overheid- heeft het recht een ander iets op te leggen dat zijn levensbeschouwelijke opvattingen structureel beïnvloed. Dit is precies wat scholen doen en wat een autoritaire Staat beoogt.
Toegewijde, betrokken ouders zijn de beste privé-pedagogen die een jong mens ooit kan krijgen.
Ik vind dat de moeder in het filmpje groot gelijk heeft. Het reguliere onderwijs past niet bij ieder kind en als het gedwongen word om het vol te houden terwijl het zich op school heel naar voelt, is er kans op ontwikkeling van fysieke en psychische klachten. Ik voelde me op school nooit vrij maar opgesloten, beklemt en gestrest, toch werd ik natuurlijk altijd gedwongen om te gaan. Ik was (vooral op de middelbare school) doodongelukkig ookal werd ik niet gepest. De leerstof werd me door de strot geduwd op een manier die niet bij me paste en ik had het gevoel dat je inderdaad je individualiteit werd afgenomen. De lessen in de klas vond ik ronduit waardeloos. Als ik had gespijbeld en uit mijn lesboeken had geleerd, had ik een goed cijfer. Als ik lessen volgde omdat het moest vaak een onvoldoende. Er was totaal geen begrip voor leerlingen die op een andere manier leerden dan via de reguliere manier en als je het anders probeerde te doen dan werd je gestraft(nablijven en dergelijke). Na jarenlange chronische stress op school heb ik chronische vermoeidheid en ernstige faalangst ontwikkeld. Ik had er alles voor gegeven om thuisonderwijs te krijgen!!! dan had ik nu waarschijnlijk een stuk beter en minder angstig in mijn vel gezeten. Mijn tip is kijk naar een kind zelf en kijk dan wat het beste is om te doen, niet ieder kind past in het reguliere onderwijs!!!! Moeten we iedereen dwingen omdat het nu eenmaal zo 'hoort' of houden we rekening met individuele verschillen en kunnen we zo chronische faalangst,stress e.d bij bepaalde kinderen voorkomen.
As kind werd ik vreselijk getreiterd, ik ging bijna iedere dag huilend naar bed. Toen ik 18 was kon ik het niet meer opbrengen om nog een opleiding te volgen, heb een jaartje een cursus gedaan en daarna gauw aan het werk.
Op mijn 19e ben ik al gaan werken, eerst ver onder mijn intelligentie niveau want eind jaren '80, begin jaren '90 was er een zwaar werkeloosheidsproblem, en hadden bedrijven de luxe om alleen mensen met de hoogste opleiding aan te nemen. Maar ik heb daarna via avondcursussen verder geleerd, om rond mijn 26e een luxe te hebben die niet veel hebben: jong, hoog opgeleid én ervaren.
Ik denk dus dat die nare schooljaren me sterker hebben gemaakt, daardoor sta ik met twee benen op de grond en in de maatschappij. Als mijn ouders me hadden thuisgehouden en zelf lesgegeven, was ik misschien opgegroeid als kluizenaar, bang voor alles en iedereen. Omdat ik er elke dag voor heb moeten knokken, heb ik nu doorzettingsvermogen en redelijk menselijk inzicht van al die jaren mijn klasgenoten van een afstandje observeren.
Dus... het is niet altijd 100% zwart-wit, wat voor de één werkt, is voor een ander misschien heel anders.
Je hebt wel een erg negatief beeld van een klaslokaal. Ikzelf heb meer ervaring met het middelbaar onderwijs en daar zitten leerlingen niet de hele dag in dezelfde klas, maar zij hebben per vak een andere samenstelling.
Zij zitten met leerlingen in een groep uit allerlei milieus, met verschillende achtergronden en met verschillende interesses. Zij zitten niet in een klas, zij zitten op school.
En ja ze leren veel van en over die andere leerlingen en ja helaas ook minder goede dingen, maar daar is dan de thuissituatie weer voor om dat goed te begeleiden.
Kinderen , die thuisonderwijs krijgen trekken de wijde wereld in.....
Ja helaas veel leerlingen, die op school zitten kunnen dat niet, omdat zij nu eenmaal in een minder bevoorrechte situatie zitten .
Ik ben het helemaal met anonymous eens.
Is het niet zo dat wij moeten proberen met iedereen om te gaan., met verschillende rassen, met verschillende geloofsovertuigingen etc.
Hoe kunnen de kinderen, die thuisonderwijs krijgen dit ooit leren?Hoe houden zij zich later staande in de maatschappij??
Waarom wil je dat je kinderen alleen kennisnemen van jouw overtuiging??
Als kind heb ik thuis onderwijs gehad gedurende enkele jaren (wegens het ontbreken van een intl school) EN ik heb op school gezeten, ik kan dus heel goed vergelijken. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik 'achtergesteld' was of niet sociaal en dat thuisonderwijs mij beperkte. Ik was, toen ik terug naar school ging, bijna een jaar! verder dan mijn klasgenoten qua onderwijs en denkwijze.
Kinderen die thuis onderwijs krijgen hebben juist MEER sociale vaardigheden omdat ze met verschillende mensen, verschillende leeftijden, en verschillende omstandigheden in contact worden gebracht.
Als ik het schoolsysteem in Nederland en Belgie bekijk (waar mijn twee oudste kinderen nu beide op school zitten) vind ik dat ze beide in een 'hokje' worden gestoken, 'opgevoed' worden om allemaal hetzelfde te denken, en geen individualiteit meer hebben.
Voor deze redenen heb ik ook besloten om buiten Europa te verhuizen zodat mijn jongste kind WEL de mogelijkheid krijgt om zich te ontplooien tot een open minded, intellectuele, individuele meisje en vrouw ipv twee 'zombies' die, al verschillen ze 5 jaar in leeftijd, beide hetzelfde denken.
Ik vind het erg dat leraars en het onderwijs systeem de kinderen 'structureren' dat ze geen individuele persoon meer zijn.
En dat landen/ministerie kan bepalen hoe kinderen les krijgen is gewoon belachelijk. Alsof wij als ouders niet in staat zijn om het beste voor onze kinderen te kunnen bepalen! Ze zijn nog niet eens in staat om een goede en stevige regering te kunnen blijven houden, dus moeten ze zich zeker niet bemoeien met prive zaken!!!!!
"Ik ben het helemaal met anonymous eens.
Is het niet zo dat wij moeten proberen met iedereen om te gaan., met verschillende rassen, met verschillende geloofsovertuigingen etc."
Ja, en doen wij dat in een klas met 25 andere kindjes van exact onze leeftijd, waar wij iedere dag naast hetzelfde kind moeten zitten en vooral eigenlijk niet mogen praten. Sja, dan is er natuurlijk altijd het speelkwartier!
Een thuisonderwezen kint komt overal, een kind op het reguliere onderwijs komt in de klas. Waar is de echte wereld dan?
"Hoe kunnen de kinderen, die thuisonderwijs krijgen dit ooit leren? Hoe houden zij zich later staande in de maatschappij??"
Zijn al uw collega's precies uw leeftijd? Doen en leren zij exact het zelfde, iedere dag? Zitten jullie allemaal op exact hetzelfde intellectuele niveau? Of zijn zij van verscheidene leeftijden en met verscheidene niveaus en interesses. Weerspiegelen zij een kalslokaal, of de omgeving van een thuisonderwezen leerling, waar mensen van allerlei leeftijden, achtergronden en niveaus een van de dagelijks terugkerende dingen zijn?
Een thuisonderwezen kind zit niet heel de dag in zijn eentje in zijn slaapkamer, maar trekt veelal juist de wereld in. Zij zitten niet de gehele dag in dezelfde georganiseerde omgeving met dezelfde mensen en leren dus omgaan met allerlei verschillen. Kinderen leren sociaale vaardigheden door te kijken naar hun ouders en andere betrokken volwassenen, niet van hun klasgenootjes.
Kirsten je hebt wel een erg negatief beeld van een klaslokaal. ikzelf heb meer ervaring met het middelbaaronderwijs en daar zitten kinderen niet in een klaslokaal, maar zij hebben voor elk vak een andere klas met andere leerlingen. Zij zitten niet in een klas, maar zitten op een school( behalve de brugjaren).
Juist daar ontmoeten zij leerlingen uit allerlei milieus en met allerlei interesses en met verschillende achtergronden.
Thuisonderwezen leerlingen trekken de wereld in, ja inderdaad leerlingen op school hebben helaas niet allemaal de middelen om dat te doen.
Hoe kan er nu gedacht worden dat kinderne niet leren omgaan met andere rassen en culturen?
Er zit ook een aanname in dat dit op scholen wel het geval zou zijn. Hoeveel kinderen (en volwassenen) zijn er niet geschaad door pestgedrag op scholen? Het is een soort centrale basale assumtie dat kinderen sociaal gedrag leren van andere kinderen en met name op school. Waarom wordt dat gedacht? Onderzoeken wijzen uit dat kinderen sociaal gedrag leren van volwassenen.
Waarom neem jij aan moskou dat kinderen alleen kennisnemen van jouw overtuiging als ze thuisgeschoold worden.
Pedagogische onderzoeken mbt thuisonderwijs hebben niets van alles wat hier wordt gesuggereerd uitgewezen.
Om met wedervragen te eindigen. Waarom wil je je kinderen blootstellen aan agressie. Hoe moeten zij zich ontwikkelen tot goed gehechte volwassenen.
Ja, waarom zou je kinderen wél naar (de basis)school sturen?
Ik heb toch moeite met dit artikel. Waarom kiezen mensen voor thuisonderwijs? (los van de mensen in dit filmpje uiteraard) Waar geen goede scholing voorhanden is begrijp ik het maar in europa kunnen alle kinderen goed onderwijs krijgen binnen redelijke afstand van hun huis. En naast kennis doet je kind ook sociale vaardigheden op binnen een school. Het leert spelen met andere kinderen, samenwerken, krijgt de kans vriendjes te maken. Waarom zou je dat je kind niet gunnen? Zijn dit ouders die wereldvreemd zijn en hun kinderen een wereldvreemde opvoeding mee willen geven? Zijn dit zeer perfectionistische ouders die menen dat ze het beter weten dan een leraar? Wat maakt dat mensen deze keus aan hun kind opdringen? En hoe gaat het met deze kinderen als ze als volwassene moeten fungeren in een baan? Zijn ze dan in staat om te gaan met regels en gezag of moeten ze dat alsnog leren? Van mij mag de wereldomroep hier wel dieper op ingaan.
@ Anonymous 27 april 2010 - 11:44 am
Wat jammer dat u zich niet eerst zelf verdiept hebt in de "setting" van thuisonderwijs alvorens uw mening (of onderbuikgevoelens) te ventileren. Mijn echtgenoot heeft de lerarenopleiding gedaan en stage gelopen op verscheidene VO scholen en is tot de conclusie gekomen dat betrokken en gemotiveerde ouders inderdaad beter les kunnen geven dan de gemiddelde leerkracht. En dan het punt van vrienden maken. Ik ben blij dat onze kinderen een grotere wereld hebben om vrienden te kiezen en niet afhankelijk zijn van die paar kinderen die toevallig bij ze in de klas zitten, wat nu resulteert in vrienden in binnen- en buitenland in verscheidene talen en verscheidene leetijden (wat dus een grotere rijkdom is dan enkel wat vriendjes van je eigen leeftijd van je eigen school) Hoezo wereldvreemd.......
Onze jongste (12) heeft op dit moment een baantje bij de molenaar (1 dag per week), en als je daar werkt zul je je toch aan de regels moeten houden anders gebeuren er ongelukken....
Ik vindt het dan ook jammer dat u de gebruikelijke vooroordelen meent te moeten spuien, die nergens op gebasseerd zijn, behalve op onwetendheid (en bij een deel van de mensen jalouzie).
Even over de zg sociale vaardigheden die je op school zou opdoen.... het is een mythe dat dat alleen op school gebeurt en het is bewezen (en ook dagelijks in de krant te lezen) dat men niet alleen goede dingen opdoet als je (veel) kinderen bijelkaar zet van dezelfde leeftijd. Deze kinderen bedenken en doen meer rottigheid dan thuisonderwezen kinderen. In de VS is een onderzoek geweest in gevangenissen en van alle gevangen was er geeneen thuisonderwezen..........., ze zijn dus allemaal naar school geweest..... hoe sociaal....
Uit weer een ander onderzoek blijkt dat thuisonderwezen kinderen socialer en maatschappelijk betrokkener zijn dan schoolonderwezen kinderen (so much for socialization in schools).
Als zeer tevreden thuisonderwijsmoeder (met een zeer tevreden thuisonderwijszoon) zie ik dit allemaal net andersom.
Waarom kiezen mensen ervoor om hun kinderen naar school te sturen? OK, als je echt niet in staat bent om zelf je kind te begeleiden dan begrijp ik het, maar voor de meeste Europese ouders zou dat toch geen probleem moeten zijn.
Het is tenslotte niet alleen maar belangrijk om kennis te vergaren, maar ook om je sociaal goed te ontwikkelen. Thuisonderwijskinderen kunnen in vrijheid en naar eigen behoefte contacten aangaan met anderen (van de eigen leeftijd, jonger, ouder), ipv gedwongen met zo'n 25 jaargenoten vele uren te moeten doorbrengen in een setting waar nauwelijks ruimte is voor een meer dan oppervlakkig contact.
Waarom zou je dat je kind niet gunnen?
Zijn dit ouders die te lui zijn om moeite te doen voor hun kind? Zijn dit ouders die geloven in een eenheidsworst opvoeding? Denken ze dat de school hun kind beter kent en begrijpt dan zijzelf? En wat maakt dat deze mensen hun keuze opdringen aan hun kind? (wat maakt dat de overheid ouders deze keuze opdringt!)
En hoe gaat het met al die schoolkinderen als ze volwassen zijn en voor zichzelf moeten zorgen? Hebben ze voldoende emotionele stabiliteit ontwikkeld om hun eigen weg te gaan, hebben ze hun unieke talenten ontwikkeld, kunnen ze iets waardevols betekenen voor anderen? Of zien ze geen andere mogelijkheid dan terug te grijpen op dat wat ze kennen: een veilige baan in loondienst, met beperkt nut, die ze misschien wel niet zo leuk vinden, maar waarbij ze niet al teveel hoeven na te denken omdat anderen hun vertellen wat ze moeten doen en hoe.
Misschien zou het goed zijn als we in onze maatschappij hier wat meer bij stil zouden staan.
Mijn reactie op ouders, die te lui zijn moeite te doen voor hun kind.
Ik geloof niet dat ouders te lui zijn moeite te doen voor hun kind, maar tegenwoordig is het wel zo dat beide ouders ( moeten) werken en dus overdag niet veel tijd hebben om hun kind zelf onderwijs te geven.
Ouders , die wel hun kind thuisonderwijs kunnen geven , werken niet neem ik aan en zitten wat dat betreft dus in een bevoorrechte situatie.
Natuurlijk hebben we in nederland klassen met veel te veel leerlingen. het zou goed zijn als we als land eens wat meer geld aan het onderwijs zouden besteden.
je zou eens moeten zien hoe het onderwijs met sprongen vooruit zou gaan als er tien kinderen minder in een klas zouden zitten.
Alle kinderen zouden dan voldoende aandacht krijgen en meer op hun eigen manier les kunnen krijgen, waardoor er ook minder gelegenheid zou zijn voor vervelende situaties als pesten, agressie etc.
en ook de leraren zouden dan meer plezier in hun vak hebben.
Toch meen ik dat het beter is voor kinderen om naar school tegaan. Zeker in de puberteit hebben ze leeftijdsgenoten nodig om bv gesprekken mee te voeren en zich op een gezonde manier tegen de volwassenen te kunnen afzetten.
Ik reageer op...
...maar in europa kunnen alle kinderen goed onderwijs krijgen binnen redelijke afstand van hun huis. En naast kennis doet je kind ook sociale vaardigheden op binnen een school. Het leert spelen met andere kinderen, samenwerken, krijgt de kans vriendjes te maken.
Wat is goed onderwijs? Wie de laatste tijd het nieuws bijhoud leest dat men in Nederland helemaal niet zo tevreden is over het onderwijs, we presteren zelfs slecht als het gaat om taal en rekenen op basisniveau. In het voortgezetonderwijs zijn op de hogere opleidingen haast geen jongens meer te vinden, het systeem lijkt te falen als het gaat om met name jongens goed op te leiden. Dus wat versta jij dan onder goed onderwijs?
Het opdoen van sociale vaardigheden op school wordt ook erg overgewaardeerd. Uit onderzoek blijkt dat kinderen op school zich sociaal emotioneel minder goed ontwikkelen dan kinderen die thuisonderwijs krijgen. Op school leren kinderen hun sociale vaardigheden van andere kinderen die nog sociale vaardigheden moeten leren. Thuis leren ze hun sociale vaardigheden van volwassenen die hierin een heel wat beter voorbeeld zijn dan kinderen. Daarnaast nemen ze veel meer deel aan de maatschappij doordat ze niet hele dagen op school zitten en leren ze dus ook sociaal om te gaan met veel andere volwassenen. En vriendjes zijn er ook op clubjes en niet te vergeten andere thuisonderwijskinderen waarmee ze heel veel kunnen optrekken omdat ze alle tijd hebben om elkaar te ontmoeten.
Misschien is het goed je eerst wat verder te verdiepen in thuisonderwijs voor je een (voor)oordeel geeft.
Als je kind graag naar school gaat, dan geen probleem. Maar niet alle kinderen doen dat. School mag dan ook geen verplichting zijn. Waarom hebben zovele mensen er een probleem mee als er een kind niet naar school gaat?
Dit had ik wel gedaan toen wij in Bandarlampung, zuid sumatra- indonesia woonden. Mijn man moest toen in Indonesia werken, en daar was geen Internationale school. Dus 5 jaar lang (group 2 t/m 6)hadden wij zelf les gegeven aan onze dochter met IVIO pakket. 1998 gingen wij terug naar Nederland omdat begon te moelijk voor mij om les te geven (ik ben indisch- en mijn nederlands was niet goed). Onze dochter ging wel terug naar de basisschool waar ze op group 1 hd gezeten. Gelukking kon ze wel goed volgen met de lessen alleen maar socialisatie was beetje moelijk omdat ze was geweens alleen, geen concurentie etc. Gelukkig ze hoeft niet blijvzitten..en ging verder naar group 7. En ze zit nu op RUN in Nijmegen .
"‘Ieder kind heeft recht op onderwijs, gegeven door een gediplomeerde onderwijzer. En dat recht gaat boven het recht van de ouders.’"
Dan is het geen recht meer, maar een plicht..
Sorry, ik begrijp je niet. Jij zegt dat ieder kind recht heeft om te leren met twintig tot dertig kinderen met allemaal hetzelfde standaard pakket en allemaal op dezelfde manier? En dan door de 'gediplomeerde" onderwijzer... Ik heb vaak leerkrachten in opleiding begeleid, ik schrok iedere keer weer van de algemene ontwikkeling, het inlevingsvermogen en de bereidheid om op een reflecterende manier naar zichzelf te kijken. Nee, dat diploma stelt niet zoveel meer voor. Wist je overigens dat het aantal onbevoegde docenten in nederland schrikbarend is? Bijna éénvijfde van de de lessen wordt gegeven door een onbevoegde docent... (die het met meer passie kunnen geven dan de bevoegde docent, het zegt dus niets van de kwaliteit van deze lessen)
Ik ben zelf werkzaam geweest in de leerlingenzorg, een 'probleem' wordt vaak ten onrechte bij de leerling gelegd ipv ook eens kritisch naar de omgeving, de gebruikte methode of de docent te kijken.
Waarom zou een betrokken ouder niet net zo goed (of niet beter) een kind kunnen begeleiden? Hij/zij is tenslotte de specialist als het om dit kind gaat.
Als de ene EU lidstaat thuisonderwijs wel toestaat en de andere niet, dan worden de ouders belemmerd in hun vrij verkeer omdat ze niet zouden kunnen verhuizen naar (of terugkeren in) een lidstaat die thuisonderwijs niet toestaat.
Dit lijkt me een interessante optie om eens de mening te vragen van Europe Direct: http://ec.europa.eu/europedirect/index_nl.htm (gebruik hun antwoord alleen als het je bevalt!) en uit te procederen door een nationale rechter prejudiciële te laten stellen bij het Europese Hof in Luxemburg.
Het vrije verkeer van personen lijkt me inderdaad een interessante optie. Het gaat m.i. wel om arbeid, je bent dus niet zo maar vrij om ergens in Europa te gaan wonen, je bent echter wel vrij om in andere landen te gaan werken. Het is dus mogelijk dat een Europese rechter oordeelt dat het recht op arbeid niet is geschonden. Anderzijds kan gesteld worden dat de omstandigheden van verbod op huisonderwijs een emotionele belasting zou kunnen betekenen waardoor de werknemer arbeidsongeschikt zou kunnen zijn. Kortom het kan nog steeds alle kanten uit, maar het lijkt een zeer interessante piste voor het recht op huisonderwijs. Een of ander arrest ten gunste van huisonderwijs zou een belangrijk precedent zijn en verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor de nationale wetgevingen.
Er is bij jou en vele anderen helaas sprake van een hartnekkig misverstand.
Het recht op vrij verkeer gaat om veel meer dan arbeid, hoewel arbeid wel het beginpunt was vorige eeuw.
Inmiddels ben je volledig vrij jezelf naar iedere gewenste lidstaat van de EU te begeven als je er wilt werken, studeren dan wel voldoende middelen van bestaan hebt.
Verder heb je nog de rechten van de mens.
In hoeverre wordt het recht op privéleven geschonden door het verbieden van thuisonderwijs en in hoeverre is deze schending in een democratische samenleving dan noodzakelijk gegeven het feit dat niet alle westerse samenlevingen daar hetzelfde over denken.
Nog even een aanvulling: het is in Nederland niet zo dat de leerplichtambtenaar toezicht houdt op het thuisonderwijs. De leerplichtambtenaar houdt zich in principe alleen bezig met de administratieve en juridische kanten van de vrijstelling.
Leuk om hier iets tegen te komen over thuisonderwijs.
Het filmpje heb ik nog niet bekeken, wel het artikel gelezen, en helaas klopt de informatie niet helemaal. Voor zover ik ervan op de hoogte ben vul ik het zelf even aan.
Allereerst is (voor zover ik weet) in de meeste Europese landen thuisonderwijs wel toegestaan. In elk geval in Engeland, België, Frankrijk en Spanje voor zover ik weet, van andere landen ben ik niet zo exact op de hoogte. En in Amerika (maar dat is natuurlijk niet Europees) is het ook toegestaan.
In Nederland kun je niet kiezen voor thuisonderwijs, wel (zoals in het artikel staat) kun je vrijstelling krijgen vanwege ongeschiktheid (maar dat geldt maar voor weinig kinderen) en heb je van rechtswege vrijstelling wanneer je op de juiste wijze kennisgeving doet van een richtingbezwaar.
In Nederland ken ik inderdaad de nodige mensen die vrijstelling hebben vanwege een holistische levensovertuiging (en ook vanwege allerlei andere levensovertuigingen/geloven). Zelf heb ik ook op die grond vrijstelling. Ik kan daar nog wel op aanvullen dat ik zo niet weet of er mensen zijn die zich alleen maar holistisch noemen voor de vrijstelling. Als contactpersoon van de NVvTO (Nederlandse Vereniging voor Thuisonderwijs) merk ik dat mensen over het algemeen dat idee van levensovertuiging erg serieus nemen en er weinig voor voelen om iets te 'verzinnen' alleen maar voor de vrijstelling.
Nieuwe reactie inzenden