Ik begrijp echt niet dat TT Tanja terrorist überhaupt een podium krijgt in de media, Of je het met de farc wel of niet eens bent doet er niet toe , volgens de WETTEN van dat land zijn het terroristen punt. OOK,, ze vraagt er zelf niet eens om , dus wie is er toch steeds bezig dat op te warmen en vooral waarom ?
Gaan we straks alle terroristen een podium geven ?

op 7:20 zegt Tanja: If guerillas were so bad then why were there so many?

uhmm zeg je dat ook over de Nazi's Tanja? of over de communisten die oost Europa in een ijzeren greep hielden?

triljarden vliegen eten elke dag stront.etc etc

Tanja Nijmeijer heeft gestudeerd aan de Rijks Universiteit Groningen (RUG). De faculteit is mij zeer bekend, zelf afgestudeerd een paar jaar voor haar, obv dezelfde professor (scriptie, Hub Hermans), docenten ed..
Mijn herinneringen aan Groningen concentreren zich rondom hetzelfde 'onderbuik gevoel' wat uitstekend omschreven wordt in de eerste reactie. Echter, mijn onderbuik gevoel, oftwel intuitie, leidde tot een verwijdering van de faculteit, in de zin dat ik het 'gevoel' had dat niemand ook maar iets te vertellen had over Latijns Amerika, behalve een vaag idealistisch idee referent 'Chile'... Hoe meer ik las en vertrouwd raakte met de Latijns Amerikaanse literatuur, hoe duidelijker het werd dat er in Groningen een romantisch beeld aangeleerd werd... een vreemd soort intellectualiteit eerlijk gezegd. Er was een Franse docente die wauwelde colleges lang door over 'De staaaad (stad of staat is me nooit duidelijk geworden) die was gezet bij de steen van de slang'. In stacato ging dat dan verder, 2 uren lang. Vaak viel er geen touw aan vast te knopen, terwijl het ging over een thema wat, inmiddels 22 jaar later, centraal staat in mijn leven: de rechten en de cosmovisie van de indigenas. Er was weinig echte inspiratie: Geen wonder dat een studente als Tanja Nijmeijer, romantisch, naief, via een oproep in het 'krantje' van de RUG naar 'Colombia' vertrekt (wauw.. opeens veel interesse van omgeving en docenten, want nieuwe stageplaats) en aangenomen wordt, blind, op een prive school. De duurste, met zwembad en Engelse les.. een prive school die op zoek zijn naar goedkope 'Engelse les gevers'. Ze komt aan in een stad als Bogota. Let op... voor de email tijd.. de fax was net uitgevonden. Zij komt in aanraking met de sloppenwijken en 'armoede' en 'ongelijkheid', en let op: Wel degelijk via een docent 'rekenen', want we het betreft een lagere school, (Tanja heeft het over 'Matematica' en heeft ontzag voor 'Wiskunde' een veel gemaakte vertalings fout, maar dat is weer een ander thema..) Dus.. ze voelt zich serieus genomen, ze 'begrijpt' de sociale ongelijkheid'. Het is 'schandalig' dat er malls zijn voor de 'ricos' en sloppenwijken waar de 'pobres' wonen. Ze 'leert de magische realiteit van Latijns Amerika' kennen.
Ze gaat bij de club horen die het 'meegemaakt' heeft. Begin jaren negentig was het heel gedurfd om naar die 'enge landen' te gaan en als je dan ook nog min of meer in redelijk Spaans kunt communiceren, dan voel je je al gauw een pioneer. (Wauw... ik drink borrels met een serieuze Colombiaan die me vraagt of ik weleens nagedacht heb over de rol van Europa in dit alles..).
Dus... na Tanja's eerste verblijf in Colombia, komt ze terug in Nederland. En komt ze terecht in een proces van wat wij hier inmiddels noemen: 'het besef dat Nederland vlak is'. Vlak in alle betekenissen. Vlak in emotionele zin, vlak van 'opppervalkkig'.. Kijk, aan deze kant van de oceaan wordt gevoeld, geleefd, geknokt, en alles is simpelweg relatief. De armoede is relatief en niet elke 'pobrecito' is een goed mens, net zoals niet elke 'ricachon' ene vuile smerige kapitalist is. In plaats van een broodnodige goede analyse of verslag van de stage, (want we hebben het over een stage), een een daadwerkelijke steun bij de interpretatie van de 'belevenis', werd ze waarschijnlijk destijds ontvangen in Nederland op de RUG als een 'ervaringsdeskundige'.. God Tanja, vertel... leuk, en hoe was het, en wauw, nu weet je ook hoe armoede zich kleedt.. je bent al bijna een van de onzen... (sorry voor negatief ironisch ondertoontje)
Dus.. na alle emoties in Colombia, en het besef dat er in Nederland veel 'oppervlakkige' relaties ed zijn, begint een meisje als Tanje te denken en te voelen dat ze 'terug moet naar Colombia', want daar heeft ze voor het eerst kennis gemaakt met heuse levensconcepten. Ze wordt door de RUG bovendien voor het eerst serieus genomen.
En denkt terug... in Colombia.. daar leeft men pas. Men bemint, men haat, men strijdt, men lacht, men leert, enfin.. men 'leeft'. Een meisje als Tanja gaat dan denken dat ze 'veel meer weet dan de rest', want 'ik heb gevoelens gehad die jullie nooit zullen begrijpen.. 'ik ben op plaatsen gewest en heb dingen gezien, heb geneukt, gedronken, gelachen, gevoeld.. enfin.. die niemand van jullie hier in dit vlakke land zullen begrijpen....ik ik ik ik.....
Ze voelt feitelijk precies hetzelfde als de toerist eind jaren tachtig die via de eerste Nederlandse Reis Organisaties in een gorganiseerde vorm 30 dagen naar Latijns Amerika ging. Ze kwamen terug met hun dias, en verplichtten al hun vrienden om de 'dias' te zien.. (sorry voor iedereen die dit leest en jonger is dan 40 zo ongeveer) en vertelden hoe 'zij hadden meegemaakt wat vrienden nooit zouden begrijpen'.. en vervolgens begonnen te leven en te sparen voor de volgende 'expeditie'.. hopende op de ultieme ervaring, de 'first encounter'... en natuurlijk, na een paar maanden is iedereen flauw van de verhalen, en vertrekt ze als een heuse jungle toeriste naar Colombia om de wereld te redden.
Ijdelheid en niets anders. Een zoektocht naar 'gevoel' naar 'het echte', naar 'ik weet nu wat het voelt als ik arme mensen zie', 'ik weet wat het is om met een eenvoudig iemand onder een volle maan op een strand te liggen, terijl hij me vertelt over het heelal'... Sorry Nederland, sorry RUG, sorry allemaal, but guess what: Tanje is een product van de vlakheid, de ijdelheid die, hoe beschamend ook, nooit op deze manier geetaleerd zou zijn als er inhoud zou worden gegeven aan een Faculteit zoals de 'Romaanse Talen' in Groningen. Welja, versterk het beeld aan jonge, naieve studenten dat Latijns Amerika 'rood' is, 'romantisch' is, 'ruig' is... en vertel vooral niet over de overeenkomsten. Want IK ken Latijns Amerika, IK weet wat gevoel is, IK heb sloppenwijken gezien. Tanja en haar trieste aansluiting bij het inmiddels 'farc clubje' leeft lekker verder in haar droom zonder, uitstekend verwoord in de eerste reactie, verdere intellectuele ontwikkeling. En dat is het resultaat van de 'ik' cultuur. Uiteindelijk is het grootste slachtoffer van het kapitalisme een meisje als Tanja Nijmeijer. Saludos!!

Meneer Woodman, even voor de duidelijkheid: deze reportage is gemaakt door een buitenlandse journalist en als u goed had opgelet heeft de wereldomroep er aan het einde het volgende aan toegevoegd: "Dit was het verhaal van Tanja Nijmeijer zelf. Sommige beelden lijken speciaal voor de cameraploeg gearrangeerd te zijn. Een veel gebruikte methode van guerillia organisaties om goodwill te kweken." Oftewel, we hebben hier van doen met een reportage waarin Tanja duidelijk geïnstrueerd is om een zo goed mogelijk beeld te geven van haar leven: strijdbaar en dapper vecht ze voor een rechtvaardig Colombia. Het tegendeel is het geval, dat snapt de wereldomroep zelf ook. Maar dat maakt deze beelden niet minder interessant!
Of Tanja haar uitspraken met hart en ziel heeft gedaan, dat is natuurlijk de vraag. Dat kan haar mooie glimlach ook aardig verbloemen. Ik zie daarachter ook een vermoeide, trieste vrouw. Maar vooral, een vrouw die geen weg terug heeft. Ze kan maar beter in haar missie geloven want een andere zin kan zij niet meer aan haar leven geven. Ze is ondertussen waarschijnlijk ook flink gebrainwasht. Langzamerhand zal ze zelf wel in deze grote onzin geloven. Een vreselijk naïef kind is mevrouw Nijmeijer. Dat was ze toen ze naar Colombia vertrok en is ze nu nog steeds: sluit je op in de jungle en je sluit je ogen. Haar intellectuele ontwikkeling staat al jaren stil en haar keuze voor Colombia is gebaseerd op haar onderbuik en niet op een contemplatie. Voor een daadwerkelijk rechtvaardige wereld had Nijmeijer haar competenties heel anders kunnen inzetten. Want haar terrorisme is niet de weg naar vrede, veiligheid en rechtvaardigheid. Wat ik nog het meest idiote vindt: hebben Nijmeijer en de haren enig idee hoe ze hun maatschappij willen inrichten wanneer Columbia eindelijk in hun handen is? Wat voor contract willen zij dan met elkaar sluiten? Hoe denken zij het welzijn van al hun landgenoten te kunnen garanderen temidden van een kapitalistische wereld? Maar goed, laat ze maar lekker doormodderen in de jungle in hun kleine, overzichtelijke jungle-maatschappij. Het spijt me voor alle slachtoffers die worden gemaakt en vind het alles een schandalige zaak.

Meneer Woodman, even voor de duidelijkheid: deze reportage is gemaakt door een buitenlandse journalist en als u goed had opgelet heeft de wereldomroep er aan het einde het volgende aan toegevoegd: "Dit was het verhaal van Tanja Nijmeijer zelf. Sommige beelden lijken speciaal voor de cameraploeg gearrangeerd te zijn. Een veel gebruikte methode van guerillia organisaties om goodwill te kweken." Oftewel, we hebben hier van doen met een reportage waarin Tanja duidelijk geïnstrueerd is om een zo goed mogelijk beeld te geven van haar leven: strijdbaar en dapper vecht ze voor een rechtvaardig Colombia. Het tegendeel is het geval, dat snapt de wereldomroep zelf ook. Maar dat maakt deze beelden niet minder interessant!
Of Tanja haar uitspraken met hart en ziel heeft gedaan, dat is natuurlijk de vraag. Dat kan haar mooie glimlach ook aardig verbloemen. Ik zie daarachter ook een vermoeide, trieste vrouw. Maar vooral, een vrouw die geen weg terug heeft. Ze kan maar beter in haar missie geloven want een andere zin kan zij niet meer aan haar leven geven. Ze is ondertussen waarschijnlijk ook flink gebrainwasht. Langzamerhand zal ze zelf wel in deze grote onzin geloven. Een vreselijk naïef kind is mevrouw Nijmeijer. Dat was ze toen ze naar Colombia vertrok en is ze nu nog steeds: sluit je op in de jungle en je sluit je ogen. Haar intellectuele ontwikkeling staat al jaren stil en haar keuze voor Colombia is gebaseerd op haar onderbuik en niet op een contemplatie. Voor een daadwerkelijk rechtvaardige wereld had Nijmeijer haar competenties heel anders kunnen inzetten. Want haar terrorisme is niet de weg naar vrede, veiligheid en rechtvaardigheid. Wat ik nog het meest idiote vindt: hebben Nijmeijer en de haren enig idee hoe ze hun maatschappij willen inrichten wanneer Columbia eindelijk in hun handen is? Wat voor contract willen zij dan met elkaar sluiten? Hoe denken zij het welzijn van al hun landgenoten te kunnen garanderen temidden van een kapitalistische wereld? Maar goed, laat ze maar lekker doormodderen in de jungle in hun kleine, overzichtelijke jungle-maatschappij. Het spijt me voor alle slachtoffers die worden gemaakt en vind het alles een schandalige zaak.

Ontluisterend....Je moet wel totaal knettergek zijn om zelf te geloven dat je een ideaal nastreeft wanneer je je met een stel terroristen in de jungle opsluit. Mensen ontvoeren, bommen plaatsen, mijnen leggen en maar denken dat je daarmee het arme deel van de bevolking dient. Als het niet zo triest was zou je erom kunnen lachen. Het leidt ook nergens toe; wanneer zij of haar kameraden overhoop geschoten worden, is er geen mèns die daar om zal treuren. Afgezien van haar familie zal iedereen de schouders ophalen. Zowel in Colombia als hier.

Wat is dit voor ongelooflijke propaganda. Een paar jaar geleden kwam het bericht dat ze haar dagboek gevonden hebben en dat ze daarvoor wel eens ernstig gestraft zo kunnen worden. Ik krijg het idee dat het allemaal met voorbedachte raden is gedaan. Iedere maand komt er nu wel een bericht, het eten is niet lekker, ik mis Nederland, ik moest huilen tijdens mijn training tot soldaat. Dit zou zomaar een nieuw programma kunnen zijn van John de Mol... "O o Gherso: in de rimboe!" Flauwekul natuurlijk maar wanneer ik hier lees dat ze over 10 jaar misschien wel eens aan het langste eind zouden kunnen trekken en hun gelijk zouden kunnen halen. "De rijkdom van Colombia heeft linksom of rechtsom iets met drugshandel te maken!".
Dat de FARC dus tegen de overheid en rijken van Colombia strijd die vuile handen hebben van de drugshandel is daarmee dus gerechtvaardigd? Wat een flauwekul. Als je daar tegen bent is er in een beschaving politiek en een andere weg naar verandering. Vanuit de jungle onschuldige onderdrukken en aanslagen plegen heet volgens mij nog altijd tirannie of terrorisme. Dat daar ons o zo lieve Nederlandse Tanjatje aan meedoet is jammer maar zij is net zo schuldig. Stel je voor dat er mensen zijn in Nederland die vinden dat ze het land moeten veranderen en dan maar aan het terroriseren slaan om op die manier iets te veranderen. Dat is toch echt verleden tijd.
Het verbaast mij dat de wereldomroep zich zo profileert als een spreekbuis voor deze linkse propaganda. Als ik me niet vergis zijn er meer mensen geweest die geprobeerd hebben dicht bij haar te komen voor een interview, deze Botero lukt dat waar meerdere andere falen. Dit betekent voor mij heel duidelijk een in scene gezet en volledig geregisseerd interview. Jammer dat er zo veel aandacht aan gegeven word naar mijn idee is doodzwijgen een betere oplossing en maar hopen dat er binnenkort een laatste headline komt: "Nederlandse FARC opgepakt en levenslang vastgezet"

Het ergste van alles is dat zij een onderdeel van 'het probleem vormt op de manier waarop zij haar steentje bij wil dragen aan een rechtvaardiger samenleving.Colombia heeft al veels teveel geleden onder het geweld .Teveel mensen schieten elkaar om weinig tot niks dood.Dat land heeft geen Tanja Nijmeijer nodig die met een geweer 'haar rechtvaardigheid'komt brengen.Die mensen hebben vrede nodig,geen idioten uit Europa die hun steentje aan het geweld willen bijdragen.

Telkens als Tanja weer in het nieuws is moet ik aan haar ouders denken. Na haar doctoraal gaat dit mooie, intelligente, welbespraakte meisje zich niet verder ontplooien in Nederland, welnee ze wordt guerrilllastrijdster in Colombia. Haar ouders in verbijstering met hun verdriet achterlatend.
Ik heb ook een begaafde eigenwijze dochter die er een puinhoop van gemaakt heeft. Maar wat Tanja doet slaat alles. Ze kan ook nog mooi zingen ook. Eeuwig zonde.