Alle Nederlandse scholen in binnen- en buitenland beginnen deze week met de CITO eindtoets. Hoe klein de Nederlandse school in het buitenland ook is en hoe ver weg het ook staat van Nederland, zij moeten voldoen aan dezelfde kwaliteitseisen als scholen in Nederland. Om die kwaliteitsnorm te bewaken, bezoekt de Nederlandse onderwijsinspectie om de vier jaar alle Nederlandse (taal)scholen in het buitenland.

Om acht uur staat inspecteur Rob Roozenburg aan de poort van de Vlaams-Nederlandse school in Brussel. Niet echt heel erg ver in het buitenland, maar volgens Roozenburg zie je ook op deze school dat ze te maken hebben met de situatie die je op veel buitenlandse scholen tegenkomt: “Ruim 50 procent van de kinderen wordt meertalig opgevoed. En ook hier heeft de school te maken met een sneller verloop van personeel en kinderen, omdat de ouders naar een ander land worden overgeplaatst. Al is het team op deze school redelijk constant.”

Op bezoek
Sinds 2006 heeft de onderwijsinspectie het beleid voor scholen in het buitenland drastisch veranderd. Niet langer één inspecteur, maar een heel team is verantwoordelijk voor het toezicht op deze scholen. Alle scholen worden eens in de vier jaar geïnspecteerd. Roozenburg neemt als teamleider het leeuwendeel voor zijn rekening:”Ik reis ongeveer  drie maanden per jaar, en bezoek dan 35 scholen.” Geen saaie baan dus. 

“Van de scholen die in 2006 en 2007 nog tekorten vertoonden scoort verreweg het merendeel na twee jaar voldoende. Slechts één school is gesloten, omdat deze vanwege ernstige tekortkomingen in de kwaliteit van het onderwijs geen subsidie meer heeft ontvangen.” Ook de school in Brussel krijgt voor de tweede keer de inspectie op bezoek.

“Gewoon een herhalingsbezoek hoor”, zegt Roozenburg, die zeer te spreken is over de school. Met zijn rode map onder de arm wandelt hij van klaslokaal naar klaslokaal en noteert alles wat hij tegenkomt. “Het ziet er goed uit. De leerpunten van mijn vorige rapport drieënhalf jaar geleden zijn uitstekend aangepakt.”

De school was toen net overgestapt op een andere lesmethode in de onderbouw, het stappenonderwijs. "Dat liep toen nog niet helemaal soepel", vertelt Roozenburg.  "Ouders wisten niet precies wat het Stappenonderwijs betekende, en de overgang naar de 'gewone' groep 5 verliep moeizaam. Je ziet dat ze nu hun meer ervaren leerkracht op die groep hebben gezet, dat het team is gegroeid en hun methodiek heeft onderbouwd. De hele school weet nu heel goed wat het stappenonderwijs inhoudt."

Toegevoegde waarde  
Tijdens een oudergesprek vertellen ook de ouders dat zij tevreden zijn met de school. “Het is net een familie, heel gezellig,” zegt moeder Jaqueline Mailly. Zij is blij dat de onderwijsinspectie de scholen in het buitenland serieus onder de loep neemt. “Het is natuurlijk belangrijk dat er aan kwaliteitsbewaking wordt gedaan. Je weet maar nooit wanneer je weer terug naar Nederland gaat. Ik wil wel dat mijn kinderen dan gewoon kunnen instromen op een Nederlandse school.”

Inspecteur Roozenburg merkt dat zijn bezoek aan scholen in het buitenland van toegevoegde waarde zijn. “De scholen liggen verder weg van andere Nederlandse scholen en missen de aansluiting bij wat er in Nederland gebeurt. Wij kunnen ze op de ontwikkelingen wijzen.”

Eindoordeel
Als de kinderen om kwart over drie naar huis gaan, verzamelen de juffen en meesters zich in de lerarenkamer. Dit onderdeel is anders dan bezoeken aan scholen in Nederland: niet alleen het bestuur en de directie, maar ook het team krijgt direct te horen wat de eerste indruk is van de inspecteur. Volgens Roozenburg noodzakelijk: “Het team moet direct weten hoe de vlag erbij hangt. Zij moeten de kans krijgen om vragen te stellen. Wij zijn daarna weer ver weg.”

De Brusselse Julianaschool kan opgelucht adem halen. “Een ruime voldoende,” luidt het eindoordeel van Roozenburg. De school kan zich de komende vier jaar doorontwikkelen. Dan volgt een nieuw inspectieonderzoek. Het concept-rapport krijgt de school een week later, maar die heeft volgens Roozenburg niets te vrezen. “Ik heb nog hier en daar wat aandachtspunten. Maar ga vooral zo door.” Hij slaat zijn rode map dicht en wenst iedereen een fijne avond. Dan zegt hij met enige teleurstelling in zijn stem: “Ik kom hier helaas pas weer over 4 jaar langs.”
 

Externe links:

* Onderwijsinspectie in het buitenland

* Julianaschool, Vlaams-Nederlandse school in Brussel

* Scholengids Stichting NOB

Meer video's bekijken voor en door Nederlanders in het buitenland? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine