Sinds vrijdag in de winkel, nu een recensie: de nieuwe Nintendo 3DS is een leuke nieuwe gadget, maar wel aan de prijs. Casper Meijer probeert hem uit.

Driedimensionaal beeld, zónder bril. Dat effect wordt bereikt door middel van een 'parallax barrier'. In het begin is het even wennen, maar al gauw zie je je virtuele hondje rondrennen door zijn kamer. Nadeel is wel dat het 3D effect alleen werkt als je recht in het schermpje kijkt, zodra je het apparaat enigzins draait of kantelt is het 3D effect weg. Ik kan me voorstellen dat dit bij lange speelsessies een beetje krampachtig en ongemakkelijk wordt, ook omdat het apparaat niet zo heel lekker in de hand ligt.

Augmented Reality
Qua spellen borduren de eerste generatie 3DS games voornamelijk voort op bestaande genres, met als verschil natuurlijk het 3D effect. Echt innovatief is de augmented reality functie, waarmee je met behulp van meegeleverde kaartjes en de ingebouwde 3D camera, spelkarakters in de echte omgeving kunt zien. Leg het kaartje op tafel en op je beeldscherm zie je jouw virtuele hondje opeens in de woonkamer staan.

De 3DS beschikt over een draadloze (internet)verbinding waarmee tegen andere spelers gespeeld kan worden, en waarmee in de toekomst demo's, spelletjes en 3d speelfilms (al dan niet tegen betaling) gedownload kunnen worden. Leuke vondst is de zogenaamde 'streetpass' functie, waarmee je 3DS ook als je hem niet actief gebruikt, automatisch informatie (highscores, spelkarakters etc) met andere 3DS'en in de buurt uitwisselt.

Aan al deze innovatieve techniek hangt wel een flink prijskaartje. Met een prijs rond de 250 euro zullen kinderen flink moeten sparen (of natuurlijk hun ouders lief aan moeten kijken) om met hun felbegeerde 3DS te kunnen spelen. Sommige mensen zullen liever even de kat uit de boom kijken, fanatieke gamers zullen het geld er zeker voor over hebben.