Het leven van Comfort Azelima is veranderd door een microkrediet. Eerst roosterde ze mais op een markt in de Ghanese stad Kumasi. Maar het was zwaar werk en ze verdiende weinig. Ze besloot daarom kleding te gaan verven.

Twee jaar lang volgde Comfort samen met haar zus een praktijkopleiding in Accra. Daarna keerde ze terug naar Kumasi om er een eigen bedrijfje op te zetten. Vier jaar later bedacht ze dat ze meer geld nodig had om te kunnen uitbreiden en stapte ze naar de christelijke ngo Sinapi Aba Trust voor een microkrediet. Sinapi vraagt jaarlijks 18 tot 25 procent rente, en dat is minder dan commerciële banken.

Comfort leende in 2006 zo’n 100 euro als microkrediet. Met dit geld kocht ze basismaterialen, zoals poeder en chemicaliën. Binnen een half jaar had ze dit bedrag terugbetaald en inmiddels heeft ze nog eens vijf leningen gekregen. De laatste was ter waarde van zo’n 200 euro.

Net als de meeste klanten van Sinapi duurt het tien jaar voordat Comfort helemaal uit de schulden is. Maar ze denkt dat ze nu wel klaar is om een grotere lening aan te vragen bij een commerciële bank. Daarmee zou ze extra land willen kopen om haar bedrijf te kunnen uitbreiden.

• Dit video-portret is onderdeel van een serie over kleine ondernemers die een microkrediet hebben gekregen. De acht reportages zijn gemaakt voor het Wereldomroep-project 'Microfinanciering: Wie profiteert?' dat op 25 januari werd gelanceerd met een discussiebijeenkomst  in het Haagse Vredespaleis.

• Bekijk ook: The making of.

Camera: Roland Kremer