Veel te druk en te vol, dat vindt Riesje Hansen-Al van Nederland en daarom gaat ze met haar man en kinderen terug naar Australië. Twee jaar geleden besloot Riesje na 8 jaar uit Adelaide weg te gaan. Ze miste haar familie. Maar nu staat ze op het punt weer terug te gaan naar Australië: 'Het leven in Nederland past niet meer bij me'.
Riesje heeft ook een term voor wat ze is: een boemerang-emigrant. Dat is iemand die een tijd in het buitenland heeft gewoond, het weer in Nederland probeert, maar toch snel terug gaat naar dat buitenland.
Financieel is het voor het gezin niet zo'n goede zet geweest, maar emotioneel wel. Want bij veel emigranten blijft er altijd iets knagen van 'had ik niet naar Nederland terug moeten keren'. Daar heeft ze straks geen last van. Riesje weet zeker dat Nederland niet het land is waar ze kan wonen.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine! www.wereldexpat.nl
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Hoi Riesje,
Ik heb net je video gezien. Ik snap volledig wat je zegt. Door terug te keren naar je land zie je hoe veel jezelf bent veranderd.Ik heb dat net ervaren tijdens onze vakantie in Nederland (met Kerst notabene)! Het was heerlijk om familie en vrienden weer te zien. Eenmaal terug in Australie viel de ruimte, stilte als een warme deken om me heen. Ook vind ik het heerlijk dat je niet zoveel hoeft (te zijn) hier.
Ik hoop jullie snel te zien in Australie.
Groetjes Rogier uit een zonnig Scott Creek.
Hoi Riesje,
Ik wist niet wat ik hoorde! Nou jullie hebben het in ieder geval geprobeerd! Ik hoop dat jullie je huis vlug kunnen verkopen en wie weet, tot vlug ;-) Hier is niks veranderd.... deze maand Fringe en alle activiteiten. 4 maanden zomer gehad en het is nog steeds 30 graden. Stranden zijn nog even mooi en kangaroe's hoppen nog vrolijk rond.
Veel succes!
Nou ik heb alles gelezen en ik begin nu hevig te twijfelen of ik na 20 jaar noord-oost Italie wel terug zal gaan!!
Ik ben zeker 3/4 keer per jaar in Nederland en heb nu eindelijk besloten dat ik wel terug wil,Ik ben nog niet weg en nu heb ik al problemen met huisvesting!Als je geen baan hebt krijg je geen huis als je geen huis(inschrijving in een gemeente)hebt krijg je geen werk!!!!???? Rararara hoe los ik dit op????!!Ik heb geen optie om me bij iemand vriend of familie in te schrijven.
Wat heerlijk om te horen dat er meer mensen zijn die Nederland zien en aanvoelen zoals ik. Ook ik word hier gek van de drukte en de benauwende sfeer! Ik wil al jaren weg, maar ben laagopgeleid(MBO 3& 4 sociaal pedagogisch werk) en dan lijkt er niet veel kans te zijn op een baan in het buitenland. Klopt dat? of zijn er toch wel mogelijkheden waar ik niks vanaf weet? Het maakt me niet zoveel uit wat voor werk ik doe, als het maar vol te houden is en ik meer ruimte heb/kan ervaren. Het liefst woon ik in een ander westers land met heel veel rust,ruimte en natuur. Wie weet iets? Please help!
Wij zijn nu 8 jaar weg, Amerika en nu Azie. Onze kinderen zijn in het buitenland geboren. Tussendoor nog even in Nederland gewoond maar terugkeren is zowaar nog moeilijker dan vertrekken. We hebben op dit moment geen enkele intentie om terug te keren naar Nederland. Het trekt me gewoon niet. Ik kan heleboel goede dingen zien in Nederland maar ook een heleboel dingen en ontwikkelingen die me totaal niet aanstaan. Het is geen kwestie van dat het hier beter is, maar dit leven past meer bij ons. Ik voel me gelukkiger in het buitenland, ik voelde me gelukkiger in Amerika en voel me gelukkiger hier. Ik voel me thuis in het buitenland. Ik zeg soms wel 'ns dat ik het gevoel heb in het verkeerde land geboren te zijn. Ik heb niet zoveel meer met Nederland, ookal voel ik me nog wel Nederlandse. Het is een dubbel gevoel. Het buitenlandse leven zit me in het bloed, het bevalt goed, en van de gedachte dat ik terug naar Nederland moet, maakt me volkomen ongelukkig. Misschien komt ooit het moment nog, maar voorlopig niet. Het is goed zo. Geen land is perfect, maar dit past bij mij, en ons gezin.
Já, ik ken dat gevoel... Ik was na 20 jaar afwezigheid enige jaren weer terug voor acht maanden. Maar Nederland is té veel veranderd (ten slechte), om me daarnog echt thuis te voelen. Ik zit nu in Brazilië sinds twee jaar en ervaar dat nieuw beter is als een veranderd "bekend" land.
Wat een leuk interview! Kan het me zo goed voorstellen, geweldig hoe jullie er ook mee zijn omgegaan. Geen gezeur, gekreun of gemopper, gewoon daadkracht beide kanten op. Bedankt!
Wat een leuk interview! Kan het me zo goed voorstellen, geweldig hoe jullie er ook mee zijn omgegaan. Geen gezeur, gekreun of gemopper, gewoon daadkracht beide kanten op. Bedankt voor het interview!
Wij wonen inmiddels al de helft van ons leven buiten Nederland en inmiddels in derde vreemde land. Nederland blijft speciaal vanwege de familie en we genieten iedere keer weer wanneer we even terug zijn, maar zijn Nederland ontgroeit en kijken verder. Onze kinderen hebben er nog nooit gewoond en voor hen leeft het minder. Ik kraak Nederland niet af, maar er moet heel wat gebeuren voordat wij weer terug zullen keren.
Ik ben op 17 jarige leeftijd met ouders en familie naar Vancouver geemigreerd. In Nederland had ik niet veel megelijkheden voor een goeie baan omdat ik op de MAVO zat. In Canada studeerde ik 6 maanden later af van highschool en mocht ik wat ik ook maar wilde studeren. Toen kwam mijn droom waar om piloot en engineer te worden plus een tijdje als vlieger in de Canadese luchtmacht. Dat was in Nederland nooit gelukt met MAVO. We zijn zo gewend aan alle mogelijkheden zoals studies, zelf een groot huis kopen met minimaal inkomen, veel reizen, weinig regels vergeleken met Nederland dat ik nooit meer terug zou willen verhuizen. De laatste drie jaar hebben we geen inkomstenbelasting hoven te betalen, zelfs met een behoorlijk inkomen en mijn vader is net overleden en we hebben geen cent hoeven te betalen aan de regering om zijn nalatenschap te erven. Af en toe op vakantie naar Nederland is nog steeds ontzettend leuk. Maar om er te wonen zou ons iets te klein zijn.
"De laatste drie jaar hebben we geen inkomstenbelasting hoven te betalen, zelfs met een behoorlijk inkomen."
Hoe doe je dat? Behoorlijk inkomen, en geen inkomstenbelasting? Lucky you!
Ik ben op 17 jarige leeftijd met ouders en familie naar Vancouver geemigreerd. In Nederland had ik niet veel megelijkheden voor een goeie baan omdat ik op de MAVO zat. In Canada studeerde ik 6 maanden later af van highschool en mocht ik wat ik ook maar wilde studeren. Toen kwam mijn droom waar om piloot en engineer te worden plus een tijdje als vlieger in de Canadese luchtmacht. Dat was in Nederland nooit gelukt met MAVO. We zijn zo gewend aan alle mogelijkheden zoals studies, zelf een groot huis kopen met minimaal inkomen, veel reizen, weinig regels vergeleken met Nederland dat ik nooit meer terug zou willen verhuizen. De laatste drie jaar hebben we geen inkomstenbelasting hoven te betalen, zelfs met een behoorlijk inkomen en mijn vader is net overleden en we hebben geen cent hoeven te betalen aan de regering om zijn nalatenschap te erven. Af en toe op vakantie naar Nederland is nog steeds ontzettend leuk. Maar om er te wonen zou ons iets te klein zijn.
Zelf heb ik 6 jaar in het buitenland gewoond. Nog geen 2 jaar geleden ben ik met mijn kind teruggekeerd uit het geboorteland van vader. Het is geen gemakkelijke beslissing geweest om te vertrekken, ondanks alles dat daar gebeurd is. Ik woonde in een prachtig land, met ruimte, rust, hard werken, veel lieve vrienden. Ik mis het nog steeds. Maar ik heb, voor mijn kind, de juiste beslissing genomen. Het is niet gemakkelijk geweest in Nederland. Ik moest weer enorm wennen aan de mentaliteit, maar voor mij was het een veraderming. Ik had in de 6 jaar buitenland te veel te maken gehad met achterbakse en liegende mensen. Mijn kind heeft hier een toekomst! Het begin was moeilijk. Wennen aan Nederland, het oude vergeten, en weer helemaal opnieuw beginnen. Mijn kind is helemaal gewend, kon al meteen de eerste maand van aankomst naar school. Hij vind het hier geweldig. Hij heeft hier in NL meer kansen dan hij ooit van te voren gehad zou hebben. Na bijna 2 jaar zijn we nog aan het opbouwen, maar het gaat steeds beter. En niet alle Nederlanders moeten over één kam geschoren worden, net zo min als alle buitenlanders. Ik waardeer NL meer juist omdat ik in het buitenland heb gewoond. Ik deel de Nederlandse 'hebben hebben hebben'- mentaliteit niet, maar ik stoor me er ook niet aan. Ik doe wat ik goed acht voor mijn kind en mij en kijk niet naar wat de ander doet. Ik ben trots op ons, op wat we bereikt hebben. En is de rest van Nederland dat niet.....zal ik daar niet wakker van liggen!!
Vergeleken met ? (land) en ? (wat je daar hebt meegemaakt) zal NL gerust een paradijs zijn!
In dit land voel ik me een stuk vrijer dan in Nl en dan heb ik het vooral over de bemoeienis van de overheid in Nl en de duizelingwekkende hoeveelheid aan instanties waar je allemaal voor moet betalen als werkende en natuurlijk de tijd die e er mee kwijt bent. Natuurlijk mis je altijd wel heelveel uit je eigen land, familie en dingen die je in NL wel hebt en hier niet (fietstochtjes). Ik voel me hier prima en gerespecteerd. Alleen als ik bij de Nl ambassade kom laten ze je buiten wachten in de hitte en als ze dan open gaan is er het eerste kwarter niemand te bekennen. NL overhiedvergeet dat expats en emigranten de economische motor zijn in het buitenland. Ik moet lachen om die verhaaltjes waarin ik lees dat de nadruk van buitenlandse zaken op het NL bedrijfsleven zal komen te liggen. Ik had en heb er nog nooit iets van gemerkt in mijn lange carriere in de vele landen waar ik werkte.
Ik woon inmiddels 9 jaar in Zuid-Afrika. Ben destijds alleen hier naartoe gekomen omdat ik Nederland zat was. Heb vrij snel mijn lieve man ontmoet en we hebben een leuke vriendenkring. Natuurlijk mis ik wel af en toe mijn familie(moeder, zus en haar gezin) en ik heb nog een goeie vriendin in Utrecht waar ik nog steeds kontakt mee heb, maar ik zou daar niet meer willen wonen. Mijn man en ik hebben een mooi huis met een grote tuin en een zwembad. Als we ooit naar Nederland zouden verhuizen zouden we hoogstwaarschijnlijk in een flatje 3-hoog achter terecht komen. Hier hebben we de ruimte en de vrijheid en prachtige natuur. Ik mis wel bepaalde dingen van Nederland zoals een terrasje pikken in Utrecht in de zomer, fietsen, een patatje op de markt, dat soort dingen. En Zuid-Afrika is natuurlijk ook niet perfect, zeker niet als het op veiligheid aankomt. Hier heb je tralies voor de ramen, een alarmsysteem en ga je alleen maar de weg op met je deuren op slot. Maar toch, ik zou het niet willen ruilen met Nederland. Ik zal altijd Nederlandse blijven en zal ook nooit mijn burgerschap opgeven maar ik zal alleen terugkeren als het hier echt onhoudbaar wordt.
Het valt mij zo op dat een boel mensen in dit forum zo hard en onaardig zijn over Nederland en de mensen die er wonen. Zo veroordelend, zo iedereen over 1 kam scherend... Hoezo, Nederlanders zijn gestresst? Echt niet iedereen hoor! Hoezo, geen vriendelijke mensen achter de balie of bij de kassa's? Als ik glimlach en aardig ben, krijg ik echt heel veel fijne reacties terug hoor! Hoezo vol en geen natuur en ruimte? Ik loop mijn achtertuin uit en ik loop zo het bos in, stap ik op mijn fiets, dan ben ik binnen 10 minuten in een prachtig vennen-gebied. Stap ik in de auto, dan ben ik binnen een half uur op de Veluwe... Heerlijk, prachtig, en heel gezellig als ik een andere wandelaar en/of gezin tegenkom. En op zondag file-wandelen in het bos? Klopt! Dat komt wel eens voor! Allemaal gelijkgezinde mensen die ervan genieten een boswandeling te maken, en ja... ook dat kan best heel grappig én gezellig zijn! Het is maar net hoe je er tegenaan kijkt. Als je nu juist heel sociaal bent en juist graag mensen om je heen hebt, dan is die 'drukte' helemaal niet zo erg hoor! Wil je geen mensen tegenkomen, dan probeer je toch door de week naar het bos te gaan?! Geen mens die je dan tegenkomt... óók heerlijk! Geen geuren? Dan weet ik niet waar u geroken heeft! Wat kan het zalig ruiken in het bos en in mijn bloemrijke tuin in de zomer. En al die voorjaarbolletjes... prachtig, zó mooi! Om gelukkig van te worden :-) Oppervlakkig? De gesprekken en intensiteit van vriendschappen zijn zo oppervlakkig of diep als je jezelf opzoekt en toelaat, toch? En druk? Ja, Oké de snelwegen zijn ellendig, en dat zal - als het echt niet anders kan - inderdaad geaccepteerd moeten worden als nadeel. Als je dat niet wilt, en als je het echt zo verschrikkelijk en niet-te-accepteren vindt, dan zul je een oplossing moeten verzinnen om ervoor te zorgen dat je niet in de file komt te staan... Er wordt veel gesproken over iedereen/ikke/nooit/altijd, maar dat klopt natuurlijk niet! Probeer aub te praten in de 'ik-vorm', want dan spreek je meer vanuit jezelf, hoe jíj het ervaart en vindt. Zonder dat je een ander (die het wellicht wel heel fijn en prettig vindt om hier te wonen) daarmee in de grond boort. Volgens mij gaat het er bovenal om dat je dáár gaat wonen waar je je het fijnst, het prettigst en gelukkigst voelt. Maar bedenk ook, dat geluk vooral in jezelf zit, en dat je dat altijd mee kunt nemen naar daar waar je bent. En blijk je dat niet te zijn in Nederland? Prima, dan zoek je een land waar je je wel gelukkig voelt. Even goede vrienden, toch? Maar mag 'ik' dan nog wel 'je vriendje' zijn? Want Nederland is niet persee slechter of beter, alleen misschien wat beter passend bij de één dan bij de ander. En ik pas hier - als opgewekt, vrolijk, relaxed, aardig, fatsoenlijk, gezellig, sociaal en positief mens (al zeg ik het zelf ;-) - prima!
Ik wens iedereen veel geluk met zichzelf!
Waar dat dan ook is :-)
Groetjes Sylvia
Hallo Sylvia,
Ik heb toch 41 jaar in NL gewoond in het druk bevolkte Limburg (smalste stukje van Nederland). Ik herken niet veel van jouw verhaal. Groen was bij ons heel ver te zoeken. Maar groen heeft ook niet veel met mentaliteit te maken en ik denk dat die "over het algemeen" behoorlijk veranderd is. Natuurlijk geldt dat niet voor elke Nederlander. Wij ontmoeten hier ook Nederlanders van de wat oudere generaties en zij merken het ook, terwijl ze er middenin wonen. Dus het is echt niet zo dat alleen expats het merken.
Wat betreft vriendelijke mensen aan de balie, hier valt het op als iemand niet vriendelijk is, in NL valt het me op als iemand wél vriendelijk is, terwijl ik zelf altijd vriendelijk zal zijn.
Persoonlijk kan ik niet tegen de Nederlandse manier van leven, het moeten, het altijd maar druk, druk. Ik ging er letterlijk aan kapot. Nu ben ik weer gelukkig. En zeker als ik, zoals gisteravond, weer een hert in mijn tuin zie. Geweldig!
Hallo Renee,
Fijn dat je je gelukkig voelt in Frankrijk. Wat ik bedoelde met mijn stukje, is dat niet 'heel Nederland' en 'alle nederlanders' 'fout' zijn. En soms lijkt het alsof 'de expats' (en die wil ik ook zeker niet over 1 kam scheren hoor!) dat wel denken of vinden. Als het echt waar is wat zij schrijven, dan zou ik me bijna moeten schamen dat ik een nederlandse ben die hier woont. Maar dat doe ik niet. Maar ja, ik kan me goed indenken dat mensen Nederland 'vol' vinden en dat sommige mensen gestresst en nukkig zijn. Klopt. Ik denk ook dat 'de mentaliteit' in het algemeen achteruit gaat. En dat is ook heel jammer. Maar als je je aandacht richt op de positievere dingen, dan zie je dat Nederland ook heel veel moois te bieden heeft! Ik kan echt heel erg genieten van kleine dingetjes, zoals sneeuwklokjes, de tuinvogeltelling (in een half uurtje tijd maar liefst 10 verschillende vogeltjes in m'n tuin!), 2 eekhoorntjes die met elkaar aant spelen zijn, met mijn blote kont in een sauna rondhobbelen :-) Voor mij zijn die dingen positief genoeg om met de minder leuke kanten op te gaan. Maar dat dat voor een ander niet geldt, dat is dan ook prima. Gelukkig zijn er veel verschillende landen, elk land weer anders met zijn eigen positieve punten (maar vast ook minder fijne dingen). Ben blij dat je 'jouw land waar je gelukkig bent' hebt gevonden!
Veel plezier daar verder!
Groetjes Sylvia
Hallo Sylv!@ Het klinkt mij allemaal iets te fantabulous. Dit mede vanwege het feit dat je je klaarblijkelijk wel aangesproken voelt. Je maakt mij dan ook niet wijs dat je ten alle tijden 100% geniet van NL. Zoals jij leeft, met auto en groen naast je deur, is lang niet voor iedere NL'er weggelegd. Wij moesten ervoor naar het buitenland. Als je denkt dat NL lekker ruikt, moet je eens uit het vliegtuig stappen in NZ. Groen zoals ik het nog nooit geroken heb in NL. Groetjes van je vriendje.
Hallo Chrysalis,
Wat een grappige reactie van jou, ik moet er een beetje om lachen. Het gaat mij er namelijk helemaal niet om dat ik wil beweren dat ik 100% geniet van Nederland. Laatst stond ook ik in de file en daar kwam ik doodmoe uit! Ik kan me goed voorstellen je dat leegslurpt als je daar dagelijks in staat! Maar dat stukje is niet 'heel Nederland'. En als ik hier dan sommige beweringen over 'de Nederlanders' lees, dan komt dat inderdaad vervelend op mij over. Maar ik weet ook dat dat vast ook veel zegt over de mensen die dat zo keihard zeggen. En (gelukkig voor mij dat ik de schoonheid zie en daar zo van kan genieten) het bos, de zee, het pasgemaaide gras, de regen, etc, ik vind het allemaal heerlijk ruiken en ik word daar blij van! En ja, Nieuw Zeeland ruikt OOK heerlijk! Ik ben daar ook geweest (net als in vele andere prachtige en heerlijke landen, met een schitterende natuur, rust, ruimte, zalig eten en heerlijke layback-mentaliteit) en ik heb daar genóten. Ook ik voelde me meteen 'thuis' toen ik uit het vliegtuig stapte in Christchurch. Dat was ook wel een plek waar ik (een paar jaar) zou willen wonen. Net als op Sumatra en in Maleisie, wat zou dát fantastisch zijn! Maar toch heb ik niet de drang om uit Nederland weg te willen. Ik zie ook hier in Nederland de mooie dingen en de vele voordelen en ik ben hier gelukkig (met af en toe een dip). Voor mij is Nederland mijn basisland, en probeer ik zoveel mogelijk tijdens de vakanties te genieten van andere landen. Om vervolgens weer terug te keren naar dit kikkerlandje (waar ik dan ook inderdaad ook steeds weer even moet wennen).
Voor ieder wat wils, toch?
Veel woon plezier verder in NieuwZeeland! Wie weet kom ik je daar ooit nog eens tegen ;-)
Hoi Riesje,
Ik wens je alle geluk, liefde en rust toe die je zo zoekt. Hoop dat je die straks in Australie, maar zeker ook (en dat is wellicht het allerbelangrijkste) in jezelf en in en met je gezin terugvindt.
Toitoitoi met alles!
Lieve groet, Sylvia
Graag wil ik reageren op uw vraag "Wat vindt u van Nederland? Wilt u ooit terugkeren?"
Wij wonen dit jaar inmiddels 9 jaar in Karinthiē, Oostenrijk vlakbij de grens met Italiē. Het verhaal van Mw. Riesje Hansen is heel herkenbaar.
Zo'n één keer per jaar reizen wij voor een kort bezoek naar Nederland. En inderdaad, het eerste wat ons opvalt zijn de files die al direct bij de Duits-Nederlandse grens beginnen. En dan de drukte, echt overvol. Opvallend is het snel geïrriteerde gedrag van de Nederlanders. Niemand lijkt meer tijd te hebben. Het leunt af en toe tegen agressie aan.
Natuurlijk zijn wij in de afgelopen jaren veranderd, maar dat komt omdat het leven hier in ons piepkleine gemeenschapje ons past als een maatkostuum. Iedereen kent elkaar en het overgrote deel van de bewoners is hier met elkaar opgegroeid. Er heerst een enorm gevoel van saamhorigheid wat op ons overkomt als een 60-er jaren sfeertje. Dat lijkt oubollig maar is in de praktijk echt heel aangenaam.
Teruggaan naar Nederland is voor ons beslist geen optie. Zelfs niet in een urn.
Het leven in Karinthiē kabbelt aangenaam voort. De spreekwoordelijke lat ligt hier niet zo hoog. Lekker leven en een ieder in zijn waarde laten is hier het motto. Daar komt natuurlijk bij dat Nederlanders een graag gezien volkje zijn en naadloos worden opgenomen in de Oostenrijkse gemeenschap. En dan natuurlijk de natuur. Hier kunnen we een hele dag wandelen zonder ook maar een mens tegen te komen.
Samenvattend komt Nederland op ons over als een open inrichting met 17 miljoen patiënten en Oostenrijk als een kuuroord waar je gewoon niet meer weg wil. Nederland is prima voor een korte vakantie en af en toe een zoute haring maar verder niet echt aan te bevelen als woonland. Vooral de belerende, schoolmeesterachtig, maar ook achterdochtige opstelling van de Nederlandse overheden is iets wat echt niet gemist wordt en zelfs nu nog af en toe irritatie oproept.
De Twee Pinten zongen het al: "Geef ons de liefde en de gein, pak jij (jullie) de poen en het chagrijn"
Met vriendelijke groeten,
Carl F Mollee
Oostenrijk
Ik kom graag af en toe in Nederland maar zou er niet meer willen wonen.
Het is te gejaagd, Ik ben amsterdammer maar vond bv in Amsterdam geen Amsterdam terug. Dus niet terug naar Holland. Maar missen doe ik het nog steeds
Ik kom graag af en toe in Nederland maar zou er niet meer willen wonen.
Het is te gejaagd, Ik ben amsterdammer maar vond bv in Amsterdam geen Amsterdam terug. Dus niet terug naar Holland
groet
Han Stuster
Omdat mijn persoonlijkheid; interesses, manier van leven en communiceren, dingen vinden, aangeboren dag indeling, saamhorigheidsbehoefte, aanraakwensen, flamboyant zijn versus me terugtrekken in de stilte van mijn eigen terrein en daar soms weken niet vanaf komen etc. erg Mediterraan is, vanaf mijn allerjongste jeugd, ben ik vele jaren geleden zeer bewust en definitief weggegaan uit = geemigreerd naar 'thuis', het echte Spaanse Spanje in Andalucia. Ben er goed geintegreerd in de Spaanse samenleving en moet er niet aan denken ooit terug te moeten, naar gehaast, betweterig, arrogant,ikkeikke, materialistisch en groeiend griezelig racistisch Nederland vol korte lontjes, terwijl ik er -voor mijn man, na mijn overlijden- toch nog steeds bewoning heb en eens per jaar met heel veel plezier voor een verrukkelijke vakantie in groen Nederland doorbreng. Take the best and leave the rest, noem ik het. Mijn graf ligt hier in ons gehucht in de Sierra tussen alle mensen met wie ik gelachen en geruziet heb, die me blij-boos-verdrietig en gelukkig hebben gemaakt tijdens hun levens, kortom met wie ik het leven beleefd heb, zoals lang niet alle! maar wel te veel Nederlanders het niet meer schijnen te kunnen in hun wedren naar meer en meer eenzaam individualisme, vol rechten en met een minimum aan plichten.
Wij zijn in 2004 naar de Vendée (Frankrijk) geëmigreerd. In die 7 jaar hebben wij de mentaliteit van veel Nederlanders zien veranderen en niet in positieve zin. Het is een echte "ikke" cultuur geworden en iedereen doet de ander na. Buurman een nieuwe auto, dan ik ook. Alles lijkt om uiterlijkheden te draaien. Iedereen ziet er ook hetzelfde uit qua kleding. Als we de Nederlandse toeristen hier zien lopen dan weten we precies wat in de mode is in NL.
En iedereen moet zijn zin krijgen. Waarom is dat?
Frankrijk is natuurlijk groot, maar hier in de Vendée is het gemoedelijker, vriendelijker, beleefder. Rust, ruimte, geen files, goede medische voorzieningen (en goedkoper ook) en gratis goed onderwijs. Wij zouden ook niet meer kunnen aarden in Nederland en geen haar op ons hoofd wat terug zou willen. Ik merk na 7 jaar dat ik me steeds minder Nederlands voel, gewoonweg omdat ik me niet meer verbonden voel met dat land. Hoe komt dat toch?
Nee hoor.
Dank je wel
Vakantie leuk maar daar wonen in kleinen huisjes of erger in een flatje
met overal mensen om je heen.
En dan Nederlanders ze denken dat ze alles weten, eigenzinning, Krities by het leven en
kankeren op alles.
Ja gezellig winkelen dat wel maar iets kopen: een onsje van dit en een onsje van dat.
Zuinigheid in overgroten stappen.
Nee niks voor mij. Veral niet naar 30 jaar in Zuid-Afrika
Groeten
sinds 15 jaar als pensionado 6 mndn azie en 6 mndn nwsweland. (kinderen en kleinkinderen)
na enkele mndn in het land van verwende mensen nederland dus, volledig gestresst.
Ontmoet hier in Vietnam veel australiers en nieuwzwwlanders.
merkwaardig vietnam is communistisch maar geen aow, ziekengeld, sociale dienst, maar de mensen lachen en helpen elkaar.
het leven in nederland is materieel geweldig, zelfs een bystandstrekker heeft een salaris waar hier een ingebieur de hele mnd hard voor noet werken.
Nederland is bevolkt Door slACHTOFFERS EN HULPVERLENERS
Probeer wat meer vanuit je eigen ervaring te spreken, zonder een stempel op andere mensen te drukken. Want kennelijk heeft U er last van, maar heeft u er ook behoefte aan de boel te baggataliseren. Hoezo Nederland is bevolkt door slachtoffers en hulpverleners...? Je bent zoveel slachtoffer als je jezelf voelt, en van hulpverlenen is nog nooit iemand dood gegaan. Blijf lekker waar je bent, want Nederland heeft zeker geen behoefte aan mensen die op zo'n manier iedereen over 1 kam scheren. Goh, is dat trouwens niet iets wat ik vaker op dit forum lees? Nederland en de mensen die er wonen veroordelen en bestempelen, terwijl ze net hebben zitten verkondigen dat dat zo erg is aan Nederland? Doei dan! :-)
Over 2 jaar ga ik met vervroegd pensioen. Woon dan 36 jaar in de USA. Ben van plan om terug te gaan naar Nederland. Hoe ouder ik wordt, hoe meer de familie trekt. Hier heb ik geen familie, wel veel vrienden en kennissen. Gelukkig heb ik dubbele nationaliteit en hoop dus dat me dat tegen die tijd niet afgepakt is. Ik zal wel eerst een half jaar of zo een proefverhuizing doen met het huren van een zomerhuisje. Dat geeft de kans om te zien of ik wel weer aan Nederland kan wennen en om een vaste woonplaats te zoeken. Wel een bewijs dat met het ouder worden de spontaniteit van de jeugd voorbij is helaas; 34 jaar geleden zonder voor- of achteruit te kijken geemigreerd.
Mijn vader bindt me met Nederland. Ik voel me soms net een gespleten persoonlijkheid: Ben ik in Duitsland dan wil ik naar Nederland en andersom. Ik heb heimwee, ja. maar naar een tijd die voorbij is. Toen ik een keer mijn oude dorp, het dorp van mijn vader uitreed, kwam dit liedje op de radio http://www.youtube.com/watch?v=C8Ff5OEUzd8 Ik heb tot de grens gehuild. Op dat moment drong het tot me door dat het definitief voorbij is.
Heel leuk al deze reakties te lezen.
Hoogstwaarschijnlijk gaan de meeste mensen die emigreren wel door een tijd van vragen - terug of niet. Toen mijn man en ik na zo'n 10 jaar heel serieus keken of we misschien toch wel terug wil en, heb ik mijn vader een briefje geschreven om hem te vragen wat hij daarvan dacht, omdat ik wist dat hij objektief antwoord zou geven. (ja in de '70-80 was we nog geen skype of email). En zijn antwoord was het volgende: hoewel ik heel graag zou willen dat jullie wat dichterbij zouden komen wonen, raad ik je aan nu een definitief besluit te nemen: wordt geen Ping Pong bal!
En dat is mij altijd bij gebleven. We gaan allemaal wel eens door een tijd dat we terug zouden willen, ja de Nederlandse gezelligheid, de broers en zussen, de echte Nederlandse lekkerheden. Maar elk land heeft zijn voor en tegen, zijn positieve en negative kanten. Ik ben blij met dat advies, ga elke 2 tot 3 jaar voor een paar dagen terug om de oudjes en rest van de familie op te zoeken en ben dan weer terug naar mijn eigen stegje hier in het mooie Zuid Afrika.
Ons gezin woont inmiddels 12 jaar in Florida. Onze kinderen zijn nu 22, 20 en 18 jaar. Gedurende deze tijd heb ik me geregeld, zeker in de begin jaren, afgevraagd of het niet beter was om terug te keren naar Nederland. Dit hoofdstuk heb ik inmiddels afgesloten en ben nu volop bezig met het opzetten van een eigen bedrijf en het behalen van een diploma om (high school) studenten te begeleiden naar college/universiteit in de US. Voor deze studie heb ik een zeer interessant boek gelezen, dat voor mij een "eye-opener" was t.a.v. het onderwerp dat hier besproken wordt. Gevoelens, stages waar je doorheen gaat wanneer je opgroeit in verschillende culturen, worden hierin uitgediept. Titel van het boek is: "Third Culture Kids - Growing Up Among Worlds", geschreven door David C. Pollock en Ruth E. Van Reken. Een aanrader!
Ik woon sinds 1968 in de VS en sinds 1977 in Florida. Ik gaf les op een Middelbare school (Middle School en High School). Vorig jaar ging ik met pensioen. Ik ben twee maanden naar Nederland geweest om familie te bezoeken en om wat onderzoek te doen voor een boek dat ik hoop te schrijven. Ik heb er nooit over gedacht om weer voor goed naar Nederland terug te gaan, maar toch lees ik dagelijks een Nederlandse krant en kijk vaak naar BVN. Nederland is te veel veranderd om er weer te wonen.
Ik woon in Sarasota. Je kunt me adres en telefoon nummer op het internet vinden.
Ik zie hier weinig over de kinderen, die zullen vriendjes gemaakt hebben, die ze opgeven moesten,weer naar een andere school, opnieuw vriendjes maken, dan er weer uit, er zijn genoeg verhalen over kinderen van ouders die in de army waren, en veel verhuizden en nooit een veilig gevoel hadden vrienden te maken, want morgen gaan we misschien weer verhuizen..............?!dat kan een effect hebben op de rest van hun leven.
Ik woon hier nu al bijna 61 jaar en was met een Australier getrouwd (3 jaar geleden overleden). In die tijd ben ik vier keer in Nederland geweest, twee maal alleen.
Ik kom er dolgraag met vacantie, mijd de grote steden, en vind het fijn in dorpjes zoals op de prachtige Veluwe. Weer in Nederland wonen? Hartelijk bedankt, maar ik blijf in Australia, met meer vrijheid en bovenal meer klantvriendelijkheid in banken, postkantoren, enz. enz.
Waarom moet het allemaal zo definitief? Ik ben net terug in Nederland na 7 jaar Australie. We hadden zin in Hollandse gezelligheid, ik wilde eens rustig bijkletsen met vrienden en familie ipv die bliksembezoeken ieder jaar, ik wilde het koud hebben, carnaval vieren, in strandtenten zitten de hele zomer en roseetjes drinken op het terras. Dus dat zijn mijn man en ik nu aan het doen, en over een jaar (of twee, we zien wel) gaan we weer terug naar Australie. En daarna komen we zeker weer een keer terug naar Nederlan. Dat moet wel kunnen inderdaad - ik heb 2 nationalitieten (mijn man is Aussie), we hebben geen kinderen en onze banen zijn makkelijk te verplaasten (wij werken allebei voor grote internationale bedrijven). Ik ben niet van plan ooit een definitieve keuze te maken: alebei de landen zijn leuk en het leven is zo verschillend - fantatstisch on dat te kunnen afwisselen!
Dit is precies wat mijn man en ik ook aan het doen zijn, omdat we zowel Nederland als Australië erg waarderen maar ook vooral omdat al onze familie in Nederland woont. Als het kan, is het fantastisch (paar jaar hier, paar jaar daar), maar ook wij hebben geen kinderen en een eigen bedrijf waar we alleen computers en internet voor nodig hebben. Als je wel kinderen hebt is dat natuurlijk heel anders, dan verhuis je niet continue heen en weer lijkt me.
Hoe krijg jij jouw Ozzie man NL in, als alleen jij twee nationaliteiten hebt?
Wat een perfect moment om dit artikel (en de reacties) te lezen! Op het moment twijfel ik namelijk heel sterk of ik terug zal gaan naar NL, met name vanwege de kinderen. Maar opeens realiseer ik me dat ik dat land zit te idealiseren! Hier is het arm, maar vriendelijk, rustig, mooi weer en we eten uit eigen tuin. Om maar iets te noemen! We wonen op het platteland in de Algarve, ver van de toeristen maar kunnen de drukte vrijwillig opzoeken. Scholen zijn prima, kortom: ik blijf! Bedankt!
Wij hebben 4 jaar in Spanje gewoond, en zijn met een goede reden 2 jaar geleden weer naar Nederland gegaan. Ik dacht eerst dat is een makkie, het is moeilijker om weg te gaan dan om terug te komen. Maar dat valt tegen, in die 4 jaar is nederland zo veranderd, wat een vreselijk land is het eigenlijk! Die nederlanders denken dat ze alles weten, er wordt bij wijze van spreke alleen maar gekeken naar wat je verdient een in wat voor auto je rijdt! Nederland lijkt steeds meer op Amerika. Is oppervlakkig geworden en keihard. Jammer, nederland een leuk land voor toeristen, maar niet om te wonen.
Ik woon hier bijna 12 jaar en ga regelmatig op bezoek naar NL. Dat NL steeds meer lijkt op de VS wil ik zeer heftig bestrijden. Gelukkig niet. Op zeer veel gebieden lopen ze hier achter. De VS kan niet tippen aan de nederlandse organisatie en efficiency. Ik vind NL druk, gehaast en soms bedreigend, maar ze kunnen hier in de VS nog wat leren van ons nederlanders.
Heerlijk om al die reacties te zien!
Ben - met de kids - 10 jaar geleden naar Australie vertrokken. De eerste drie jaren in twijfel of dat de juiste beslissing was. De zaak erg gemist. Drie keer teruggeweest naar NL.
Daar werd me duidelijk hoe vol het was, hoe iedereen je steeds wilde vertellen 'hoe het moest'. Het wijzende vingertje. Doet me denken aan die belerende stem van dat Poligoon journaal vroeger.
Ook duidelijk werd een ander verschil: Vrijwel geen natuur, geen geuren en vooral geen zon(!). Veel teveel mensen op een kluitje.
Dus: Als je niet bang bent om gewoon jezelf te zijn, als je flink wat wilskracht hebt, dan is Australie een geweldig land.
Ondanks dat het klimaat een klimaat van extremen is, ondanks dat je here veel harder moet aanpakken die 'de Hollanders' gewoon zijn...
In antwoord op een aantal mensen die hier wat over vroegen in de reacties: als je als Nederlander in Australië woont met een Permanent Residency (PR) visa, en je vertrekt uit Australië, dan mag je gewoon terugkomen en weer in Australië gaan wonen zolang je 2 jaar van de afgelopen 5 jaar in Australië hebt gewoond. Dus je kunt inderdaad tot 3 jaar in Nederland gaan wonen als je daarvoor minimaal 2 jaar in Australië hebt gewoond en dan is je PR nog geldig.
Wij zijn 4 jaar geleden naar Polen vertrokken, af en toe ga ik terug naar NL om mijn ouders te bezoeken, zij binden me nog met Nederland.
elk land heeft zijn voor en nadelen, Nederland heeft t kwa papierwerk gemakkelijk vergeleken met hier, maar hier de rust en ruimte , ja dat vind je in Nederland niet.
1 van Onze ergernissen om weg te gaan waren vooral dat ze in NL altijd vooraan staan met nieuwe wetjes en regeltjes,alles word materialistisch, altijd gehaast en kijk hier es, rokende fabrieken, vrachtauto's met een zwarte rookpluim uit de uitlaat enz, laat eerst de rest van de EU maar es volgen in al die regeltjes.
dus volg je hart, je bent thuis waar je hart ligt.
Na 23 jaar in Australie te hebben gewoond als permanente residente (ben nooit genaturaliseerd want dan raakte ik mijn Nldse paspoort kwijt) besloot ik na verschrikkelijke branden waar veel bekenden in zijn omgekomen, om naar Nld terug te keren. Ik zat meteen in 2 maanden sneeuw, heerlijk! Ik hoefde niet te werken, mijn australische invaliden uitkering werd door betaald. Het eerste probleem wat ik tegen kwam was woonruimte voor mezelf te vinden. Dit was zo goed als onmogelijk. Bij familie inwonen was niet goed voor mij dus ik ben op huizen en huisdieren gaan passen via een organisatie. Ik kan dit iedereen aanraden, erg leuk om te doen en geen huur en rekeningen. Maar al die regeltjes in Nld, daar had ik met mijn post traumatische stress symptomen erg veel last van. Ook de OV chipkaart gaf veel problemen voor mij, ik had wel 5 formulieren lopen op het internet met allerlei vervoers maatschappijen om mijn instap tarief terug te krijgen omdat ik vergeten had uit te checken in trein, bus of tram. Wat ik het moeilijkste vond in Nld. was de kommercie, de schreeuwende reklames, het over-konsumeren, overal gratis iets krijgen als je iets koopt. Afschuwelijk wat een dekadent land is het geworden. Hebben hebben hebben en al die tierelantijntjes in huizen. Iedere euro die ik uitgaf, daar had ik het gevoel bij dat de helft bij iemand in de zak verdween. Afperserij noem ik het. Maar ook het aanbod van eten overal, er moet gegeten worden. Je kon je kop niet keren of er was weer een AH to go winkel. Ik noem dit over-konsumeren en de Hollanders schijnen dit heel normaal te vinden. Ook op electronisch gebied en auto's. Na 10 maanden was ik dood ziek van alles en ben naar Portugal vertrokken. In een klein dorpje in de Algarve vond ik een prachtig huisje en heb daar met volle teugen genoten van het portugese leven, de rust, de natuur en de plaatselijke produkten en kultuur. Daar kwam ik pas over mijn pts heen. Ik ben weer terug in Australie en denk niet dat ik snel naar Nld terug keer. Wat is het een afschuwelijk land geworden. Ook politiek met die PVV in de regering, ik kon daar geen dag langer meer mee leven. Er zitten te veel racisten die nu macht proberen uit te oefenen. Afgelopen uit voor mij!
Wat ik niet zo goed begrijp is dat men zo eenvoudig maar kan terugkeren. Zoals we weten dubbele nationaliteit wordt niet toegestaan, dus ik ga ervan uit dat Riesje en anderen de Nederlandse nationaliteit hebben. Als ik terugkeer is mijn groene kaart na één jaar verlopen en zal het niet zo eenvoudig weer naar de VS terug te keren. Ik neem aan dat e.e.a. ook voor Australie en andere landen geldt.Kan iemand mij dat uitleggen?
na tien jaar in suriname, heb ik besloten terug te gaan naar nederland, terwijl ik weet dat ik daar ook niet meer op mijn plek ben, ik zou zo graag ergens in europa willen wonen waar rust , en nog orde en netheid gelden, en geen drukte heerst van toeterend auto;s de hele dag keiharde music,, en noem het maar op , als er iemand is die een tip heeft voor mij zou ik heel dankbaar zijn.
Same here, dus vertel me als je een goed idee hebt! Anders kunnen we er een keer over brainstormen onder het genot van een djogo...
Nieuwe reactie inzenden