Ze was een heel klein kind. Ze was heel fijntjes, heel mager, heel dun.

Ze was zo nieuwsgierig, zo enorm nieuwsgierig, naar alles in het leven.
 

Ik zie Anne nog op straat staan. En eindeloos aan het woord. Kwekken, kwekken, kwekken. Er was geen speld tussen te krijgen. Dat is wat ik me van Anne herinner.

Ze maakte ook mensen aan het lachen. Ze was ook geestig en met zichzelf ingenomen, vond ik.

Ze was vrolijk, ze was een spring-in-het-veld. Ze lachte altijd. Ze was grappig.

Ze was onrustig, heel onrustig. Heel moeilijk voor haar moeder. Een leuke meid.
 

Copyright / met dank aan: Anne Frank Fonds / Anne Frank Stichting / NOS