‘Muziek verbroedert’, weet Saskia Laroo. De Nederlandse jazztrompettiste krijgt een vredesprijs in India. Ze krijgt de prijs omdat ze twee jaar geleden -ondanks terroristische aanslagen in die week- haar concerten in India toch liet doorgaan. ‘De emoties liepen hoog op.’

‘Ik vind het een heel grote eer en ik vind het ook spannend,’ vertelt Saskia Laroo thuis in Amsterdam, vlak voordat ze weer naar India afreist voor een nieuwe tournee. ‘En het past ook wel bij me, op een of andere manier.’ Laroo heeft het over de vredesprijs die haar in India is toegekend.

Helaas kan ze hem zelf niet in ontvangst nemen op 26 november, omdat ze die avond elders in India een concert geeft. Het optreden is onderdeel van een tournee van 19 tot en met 27 november met haar Salsabop Kwintet.

Negatief reisadvies
Waarom krijgt een Nederlandse musicus een prijs in India? En waarom een vredesprijs? In december 2008 had Laroo een tournee gepland door India. Na verschillende terroristische aanslagen in Mumbai eind november met tientallen doden, hadden veel buitenlanders hun bezoek aan het land afgezegd. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken gaf een officieel negatief reisadvies. 

Vanuit het buitenland leek het net of heel India aangevallen werd,’ herinnert Laroo zich, maar ze besloot toch te gaan. Alleen haar concert in Mumbai werd afgeblazen. ‘We zijn toen doorgegaan onder het motto van Concert for Peace. De mensen vonden dat toen fantastisch. Je merkte dat de emoties hoog opliepen.’

Gandhi
Laroo krijgt een Karmaveer Puraskaar-onderscheiding, afkomstig van iCONGO. Dat is een federatie van allerlei non-gouvernementele organisaties, variërend van milieu- en mensenrechtenclubs, tot organisaties die zich bezighouden met educatie en gezondheidszorg. Jaarlijks op 26 november reikt iCONGO tientallen verschillende awards uit, meestal aan Indische burgers. De motto’s van de organisatie zijn ontleend aan het gedachtegoed van Mahatma Gandhi: BE THE CHANGE, RIGHT EVERY WRONG en I CAN DO. Met de prijs wil iCONGO burgers inspireren tot ‘action for social justice’. 

Muziekstijlen
Saskia Laroo vindt dat de prijs wel bij haar past. Dat heeft te maken met de manier waarop zij met muziek omgaat en waarop ze dit uitdraagt. Dat gaat al terug naar haar beginjaren als musicus, toen ze zowel free jazz als dixieland speelde, en later ook salsa. Collegamusici hadden daar vaak moeite mee. ‘Ik vind het altijd zo vervelend dat mensen elkaars muziekstijlen niet leuk vinden. Ik heb gemerkt dat muzikanten in hun stijltje blijven hangen en dat vond ik altijd wel jammer.’ 

Aan de CD’s die Laroo de afgelopen twintig jaar heeft uitgebracht, is duidelijk te zien dat zij zich niet beperkt tot één jazzstijl, maar dat haar smaak breed ontwikkeld is. Soms werkt ze met popmusici, dan weer met niet-westerse collega’s. ‘Ik vind het heel leuk om een goede sfeer te brengen met muziek en mensen met verschillende nationaliteiten en culturele activiteiten met elkaar te verbinden.’

Lokale musici
Behalve de concerten geeft Laroo komende week in India ook workshops aan lokale musici. Met enkele van hen treedt ze zelfs op. Dat doet ze vaker tijdens de vele reizen die ze jaarlijks maakt. ‘Jazz is universeel, jazz is improvisatie,’ betoogt ze. ‘Overal ter wereld wordt geïmproviseerd, maar in andere stijlen. En dat vind ik heel leuk om op te pikken en te verwerken in mijn eigen muziek.’

Dat musici van verschillende culturen goed samengaan, ervaart Saskia Laroo aan den lijve. Maar ook in het publiek merkt ze dat muziek verbroedert en verschillen overbrugt. ‘Ja, ik denk dat je dat door muziek heel gemakkelijk kunt doen. Je brengt een goede sfeer, een bepaalde emotie, die door iedereen –van welke afkomst ook- gezamenlijk wordt beleefd. Die sfeer blijft hangen.’ 

Verder in Nieuwslijn Supplement:

• Asielzoeker tegen wil en dank: Ranjit in het detentiecentrum Schiphol-Oost,
• Gescheiden inzamelen van plastic wél nuttig.