'Niet zeiken, maar doen.' Dat is het devies van Vincent Bijlo. Hij doet dan ook van alles: boeken schrijven, theatershows opvoeren, stukjes maken voor BNR Nieuwsradio en driemaal per week een column vullen voor het AD. Maar in een interview dat ik met Bijlo had voor Nieuwslijn Supplement vertelt hij me dat het hem vorig jaar allemaal iets teveel werd. Hij zat tegen een burn out aan. Een ervaring die de blinde cabaretier verwerkte in zijn laatste theatershow Verlicht.

Het was niet de eerste keer dat ik Vincent Bijlo ontmoette. Dat was op het Boekenbal 2007. Terwijl alle BN’ers al teveel hadden gedronken om nog een verstaanbare ‘quote’ te produceren, maakte Bijlo nog enkele steekhoudende opmerkingen voor de microfoon. Toegegeven, het thema ‘De Lof der Zotheid’, kortweg humor, was en is Bijlo op het lijf geschreven, maar toch…

EO
Een verslaggever die braaf zijn huiswerk doet voor een langer gesprek leest interviews van voorgangers. Bij Vincent Bijlo gaat dat archief terug tot 1988 toen hij het Leids Cabaretfestival won. Uit bijna al die stukjes van de afgelopen 22 jaar komt het beeld naar voren van een workaholic met een positieve inslag.

‘Een oeroptimist met een EO-achtige tevredenheid’ noemde Bijlo het zelf ooit en hij hoopte tegelijkertijd dat er ooit een ‘blijderemmer’ zou worden uitgevonden.

Toen ik hem thuis in Bunnik opzocht, was ik daarom licht ongerust overspoeld te worden door een niet-aflatende woordenstroom. Subtiele non-verbale signalen – gapen, wegkijken, alvast volgende vraag lezen – zouden niet worden opgemerkt, kostbare minuten zouden wegtikken en de echte vragen zouden zo niet aan bod komen.

Wilders
Daarvan was geen sprake. Vincent Bijlo is niet alleen een goede prater, maar ook een aandachtig luisteraar die lenig inspeelt op het volgende onderwerp dat de interviewer te berde brengt. Zodoende kwam er veel aan bod: werkverslaving, politiek, Wilders, authenticiteit in de kunst, kritiek van recensenten…en ja, ook zijn blindheid passeerde de revue. Niet te lang gelukkig, want daar zijn de afgelopen 22 jaar al pagina’s over vol gepend.