Voor deze aflevering genoeg stof om bij stil te staan. Amsterdam staat helemaal bol van Sail 2010. 

Acda en de Munnik zingen als eerste het lied 'de stad Amsterdam'van Jacques Brel in een vertaling van Ernst van Altena. De stad waar de zeelui aan wal gaan. Bijzonder is ook dat deze opname gemaakt is tijdens het Lowlands festival wat ook dit weekend plaats vindt. George Groot van Don Quishocking schreef een tekst voor Jenny Arean over 'Matrozen' met de vraag: waarheen gaan de matrozen?

Shantykoren met zeemansliederen zijn ook te horen tijden Sail. Ik draai het fraaie verhaal van 'De Sleepbootbalade' van De 4Tuoze Matroze, een uitstekende groep uit Amsterdam en Weesp. Brigitte Kaandorp is weer helemaal op dreef in het lied 'Zeilboot' waarna de cabaretgroep Purper dit blok besluit met de raad 'Zeilen op de wind van vandaag'.

Pensioenen
Er is veel onrust ontstaan over de pensioenen. Vooral ouderen maken zich zorgen. Eind jaren negentig vond men ook dat de politiek wel erg makkelijk over de nog altijd bestaande armoede heen stapte. Er is toen ook de Ouderenpartij ontstaan. 

Willem Wilmink maakte samen met Herman van Veen het lied 'Oudje' waarin beschreven wordt dat ouderen hard gewerkt hebben voor hun pensioen en het wellicht gedaan is met de welvaartsstaat. Het nummer is niet zo oud, maar is meer dan ooit actueel.

Jasperina de Jong zingt 'Je laat ze echt niet in de steek' over de aandacht voor je ouders in deze tijd waarin vrouw en man beiden werken en er dus weinig tijd overblijft voor sociale contacten. Robert Long schreef voor Leen Jongewaard het nummer 'Als je oud bent'. Dit gaat over een vrouw die na een lang huwelijk alleen overblijft.

Vrede
Het is 65 jaar geleden dat de vrede kwam in Nederlands-Indië en daarmee officieel de Tweede Wereldoorlog eindigde. Veel cabaretiers blijken banden te hebben met dit Indische verleden. Boudewijn de Groot, Ernst Jansz, Liesbeth List, Wieteke van Dort, Willem Nijholt en natuurlijk Wim Kan. 

Tijdens de koninklijke ontvangst die keizer Hirohito van Japan zou krijgen bij zijn bezoek in 1971 aan ons land, schoot alles wat hij meegemaakt had in de Jappenkampen in het verkeerde keelgat. Hij ging actie voeren en schreef het lied 'Er leven haast geen mensen meer'. Het leek hem aardig om daarvan een plaatje te maken, maar Philips durfde het niet aan uit angst voor de Japanse vestiging. 'De schijtlaarzen' schreef Wim Kan in zijn dagboek.

Kurhuis
Tot slot een unieke opname van een reunie in het Kurhaus in Scheveningen van oud kampgevangenen met Wim Kan(niet in de handel)  en Willem Nijholt in duet met Wieteke van Dort met een liedje over de regen 'Het Betjaklied'. 

De wegwezer is van Pater Moeskroen met een vaarliedje 'Diddelidee'.