Hoe belangrijk is het dat het gewone leven voor kinderen van ernstig zieke mensen doorgaat? Moet het business as usual zijn of moet je juist extra aandacht besteden aan de ziekte en de mogelijke gevolgen? Die vragen dringen zich op nu we al dagenlang wachten op nieuws rond de gezondheid van prins Friso, die nog altijd in slaap wordt gehouden na zijn ski-ongeluk in Oostenrijk.

Pedagoge Riet Fiddelaers-Jaspers is gespecialiseerd in het omgaan met verlies, ze is ook verbonden aan een expertisecentrum daarover. In Nieuwslijn Magazine zegt ze: “Het moet er allebei zijn. Het gewone leven en het informeren over de ziekte. Kinderen zoeken vooral veiligheid in die situaties. Als de structuur van alledag zoveel mogelijk gehandhaafd kan blijven, is dat heel fijn”.

Serieus
“Daarnaast moeten ze niet helemaal afgehouden worden van wat er aan de hand is met pappa. Je moet hun vragen zo eerlijk mogelijk beantwoorden. Ze hebben er behoefte aan om serieus genomen te worden. Niet bagatelliseren wat er gebeurd is. Kinderen krijgen veel meer mee dan volwassenen in de gaten hebben”.

“Ze hebben echt antennes, ze zien het als mensen om hen heen verdrietig zijn. Ze ruiken het als het ware. En als je ze er dan niet bij betrekt voelen ze zich heel angstig en in de steek gelaten. Ze goed inlichten maak het voor kinderen gewoon makkelijker”, meent de pedagoge.

En verder is gewoon skieen voor de kinderen heel belangrijk. “Het zou net hetzelfde zijn als dat oma is overleden en dat ze dan ineens hun verjaardag niet meer mogen vieren. Dat is niet te hanteren”. Mogelijk komt er pas eind deze week meer duidelijkheid over de gezondheidssituatie van prins Friso.

Verder in NL Magazine
Rotterdam telt 55.000 werklozen. Door de crisis neemt het aantal beschikbare banen in de havenstad alleen maar af. Om aan het werk te komen moeten werklozen zich melden bij een zogeheten Werkplein. Daar telt Rotterdam er vijf van. Het Werkplein heeft alle loketten in huis van de gemeente en het UWV. "Werk loont" is een speciaal project van de gemeente Rotterdam om mensen uit de bijstand te krijgen. Wekelijks zijn er 750 deelnemers, 20 uur per week gaan ze aan de slag, gedeeltelijk bij de reinigingsdienst Roteb. Verplicht, want anders raken ze hun uitkering kwijt.

Doven van muziek laten genieten, dat kan natuurlijk niet. Of wel? Vorige week kwamen een paar honderd dove en slechthorende kinderen naar Nijmegen om te genieten van een uniek concert van het Nederlands Studentenorkest. De meeste kinderen hebben van de muziek niets gehoord. Maar gezien,gevoeld en geroken des te meer.