"Het is fantastisch om bondscoach te zijn van het organiserende land. Reken maar dat ook ik met een Canadees vlaggetje met de Maple Leaf sta te zwaaien als een van mijn schaatsers een medaille verovert." De Nederlandse schaatscoach Ingrid Paul heeft haar hart verpand aan Canada en ze voelt zich er thuis. Over haar voorlopig nieuwe vaderland, over het sportieve klimaat daar en over de verwachte successen vertelt ze zaterdag 20 februari in Expat On Air.
Ingrid Paul is sinds 2008 bondscoach van de Canadese schaatsploeg. Van 1992 tot aan de Spelen in Nagano in 1998 werkte ze ook al in Canada, nadat ze na een stage als geneeskundestudent in Calgary bleef hangen. Ze heeft ook nog als coach gewerkt in Noorwegen en in Nederland heeft ze Jong Oranje begeleidt.
olympische spelen
Tussen 12 en 28 februari zijn die Olympische Spelen in Vancouver. Veertien dagen topprestaties op het gebied van langlaufen, skiën, snowboarden, curling en schaatsen. Veel ogen gericht dus op Canada en dus stellen we dit land centraal in Expat On Air. Dat doen we met enkele Nederlanderse sporters die daar wonen en werken. Met Tonny de Jong, Beorn Nijenhuis en Ingrid Paul dus.
klapschaats
Tonny de Jong is inmiddels een echte Canadese geworden. In 1997 was ze de eerste schaatster die op de klapschaats Europees kampioene allround werd. En die Europese titel veroverde ze opnieuw in Heerenveen in 1999. In 2002 nam De Jong op de Olympische Spelen in Salt Lake City afscheid. Het jaar daarop trouwde Tonny in Heerenveen met de Canadese schaatser Mark Knoll. En nu woont ze al bijna tien jaar in Calgary. Heeft samen met Mark drie kinderen en is makelaar. "Ik heb het hier volledig naar mijn zin en zie Canada als mijn nieuwe vaderland."
both worlds
De Nederlandse schaatser/sprinter Beorn Nijenhuis werd in 1984 geboren in Rocky Mountain House en groeide op in Canada. Al van jongs aan was hij een groot schaatstalent in zijn moederland. Uiteindelijk koos hij ervoor om voor Nederland uit te komen, zijn tweede vaderland. In 2006 maakt hij op de 500 meter zijn debuut op de Olympische Winterspelen van Turijn. Tot zijn grote teleurstelling miste hij op een haar na deze Winterspelen in zijn geboorteland. "Ik woon in Nederland, maar ben vaak in Canada, waar ook mijn broer woont. En mijn ouders hebben nog een huis in Canada." Beorn beschouwt zowel Nederland als Canada als zijn vaderland: "I've got the best of both worlds."
Expat On Air
Expat On Air is tussen 09.00 en 10.00 uur in heel Europa te beluisteren en wordt om 05.00 uur UTC herhaald op satelliet. De uitzendingen zijn als podcast beschikbaar en zijn terug te lezen en luisteren via internet. Meer van en over Nederlanders in het buitenland: neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine
Luister hier naar de uitzending:












ik kan me gek genoeg goed verplaatsen in de gedachtegang van ingrid motshagen. wij zijn op een lange camper reis door canada getrokken en wij kwamen al gauw tot de zelfde conclusie. ondanks dat het een prachtig land is, hadden ook wij het gevoel dat de mensen zelf niet genoeg waardering hebben voor hetgeen wat allemaal zo mooi is daar.
zeker 80 procent van alle voertuigen die wij tegen kwamen zat een benzine V8 motor. niet te zuinig dus.
wij kwamen wat canadese mensen tegen die duidelijk te kennen gaven niet van touristen gecharmeerd te zijn, b.v de taxichauffeur vond dat nederland nderland 'zo rijk'was omdat ze bijvoorbeeld sadam hadden geleerd om bommen te maken..........dus........
nu heb je natuurlijk overal rare figuren, maar toch.
wij voelde ons er niet echt meteen welkom.
verder vonden wij dat het land exelleerd in het uitwringen van touristen.
veel dingen zijn onnodig absurd duur. (voor touristen dan, de locals krijgen hun eigen prijzen!)
ook vonden wij het onbegrijpelijk dat er (tegen betaling uiteraard!) gejaagd mag worden op bijvoorbeeld beren en andere wildlife.
veel regeltjes voor allerlei dingen B.V vaarbewijs wat je (tegen betaling uiteraard!) dezelfde dag nog kunt halen via internet door een minimale cursus gevolgd door een tiental van multiple c vragen (met hulp van iemand die je als zogenaamde 'spiek' wacht kunt opgeven). dus waar gaat het nu om? de veiligheid? nou lijkt ons meer om de 50 dollar die je vooraf moet betalen. je mag het namenlijk net zovaak kostenloos overdoen tot je een keer goed gegokt hebt!
zo zijn er nog wel 10 voorbeelden.
jammer, want het is zo'n prachtig land.
maar voor ons was dit de eerste en laatste keer dat we het bezochten. het was niet wat wij ervan verwachtte.
Als reactie op het beeld dat Ingrid Motshagen geeft, is het tegenovergestelde voor ons. Wij leven sinds 1996 in Alberta en het bevalt ons prima. Het ligt er helemaal aan hoe je jezelf opstelt.
Wij maakten makkelijk contact met de Canadezen. Ze waren erg behulpzaam. Wachtend op de caontainer met inboedel hadden we geen meubelen. De buren leenden ons een tafel, stoelen en TV. Moeders bij de school hielpen op te passen wanneer we bijvoorbeeld een doktors afspraak hadden. De eerste kerst werden we uitgenodigd bij mensen omdat we geen familie hier hadden.
Canada is een land met ruimte, mogelijkheden om je te ontwikkelen. Als je aanpakt, kan je bereiken wat je wil. Het is minder als in Nederland gestructureerd dat je alleen kan doen waar je je papiertje voor hebt. Je kan een eigen business opzetten, wat bijvoorbeeld gestimuleerd wordt door de overheid. Het onderwijs stelsel werkt goed. In het basis en middelbaar onderwijs, misschien iets minder gericht op puur acedemish, maar meer sport en andere algemene levensvakken. Daarna kan je alle kanten op en scoort Canada internationaal erg goed. Er zijn ook goede baan vooruitzichten voor de kinderen. Canadezen zijn trots op hun land, net als nederlanders trots op Nederland zijn, vooral met olympische spelen. Jammer te horen voor Ingrid dat haar droom niet is uitgekomen. Voor ons heeft het veel mogelijkheden gebracht.
Ik woon sinds een aantal jaren in Canada, maar het blijft wennen. Vooral het klimaat ( behalve dan deze winter) valt me erg zwaar. De winters zijn lang , de zomers kort en er is eigenlijk geen voor-en najaar. In het voorjaar kan je de deur bijna niet uit vanwege het aantal muggen!
Ook de mentaliteit van de Canadezen valt erg tegen, ze zijn vaak oppervlakkig, zeggen ja, wanneer ze nee bedoelen, geven geen " shit" om het milieu, en het systeem van alle overheidsinstanties is nog uit de oude doos van het communisme.
Voor de rest vind ik ze lui en totaal ongeinteresseerd in de rest van de wereld, daarbij komt nog dat ze vinden dat ze in het mooiste en beste land ter wereld wonen, en dat ze overdreven chauvinistisch zijn! Dat zie je op de t.v met de Oympische Spelen zo duidelijk.
Qua natuurschoon hebben ze daarin wel gelijk, maar ze doen er weinig aan om bijvoorbeeld de Wildlife te beschermen. Zoals de jacht op wolven is onbeperkt, het kost een aantal tientjes om b.v. een grizzly een zwarte beer of een eland te mogen afschieten en de jacht op coyotes is ook vrij.
Ook zijn ze totaal niet milieu bewust, bijv van afval- scheiding hebben ze nog nooit gehoord, en als je hier ( in British Columbia) de afval stort ziet, lopen de tranen over je wangen.
Hun eigen tuin gebruiken ze vaak als junk yard en je ziet daar dan ook autowrakken liggen.
Toen wij onze ranch kochten, lagen er 20 autowrakken, een aantal andere grote machines op het terrein. Ze hebben duidelijk geen boodschap aan een schoner milieu, ook niet qua autos, want ze rijden allemaal in grote pick up trucks, die schadelijk zijn voor het milieu.
En dan praat ik nog niet eens over discriminatie tegenover de emigranten....
Nee, Canada is niet het droom en vooruitstrevende land wat iedereen denkt....Heel vaak is het het land, wat zich niet altijd even open en hulpvaardig opstelt tegenover de mensen die het binnen haalt.
Wij krijgen de indruk, dat je goed bent zolang je geld uitgeeft , maar wanneer je geld op is , kan je op weinig steun rekenen.
Ik denk ook niet dat wij hier nog lang zullen blijven, helaas is onze droom niet uitgekomen.
Hoewel ik nu in Nederland woon, blijft Canada voor mij een tweede vaderland.
Als ik "Oh Canada" hoor wordt ik altijd emotioneel.
*groetjes*, Marian
Nieuwe reactie inzenden