Om te beginnen draaide ik een nummer  “Alles kan, alles mag “. Een vette cabaretknipoog naar Mark Rutte, de leider van de VVD. Er ontstond nogal wat rumoer omtrent zijn uitspraken over de vrijheid van meningsuiting. In dit lied wordt eigenlijk alles toegestaan, wat je vroeger niet zo gauw zou doen. Paul van Wely zong het. Hij was destijds lid van het Utrechtse Studenten Cabaret. Na zijn studie vestigde hij zich als arts in Eindhoven, maar bleef regelmatig optreden. Bij een reunie in de jaren negentig was ook Seth Gaaikema aanwezig die hem inspireerde om alsnog een cd te maken.

Omdat het de volgende dag Pinksteren is, komt  “Op een mooie Pinksterdag“ natuurlijk voorbij. Iedereen kent de oerversie van Leen Jongewaard en André van den Heuvel, maar er zijn ook andere vertolkingen. Ik vertelde ook dat dit programma geen Kassa of Radar is, maar een zogenaamd warenonderzoek leek mij leuk. Achtereenvolgend Jan Rot met Rick de Leeuw, Paul de Leeuw met Marnix Kappers en tot slot Leen Jongewaard met André van den Heuvel. Iedereen maakt maar zijn eigen voorkeur.

Persoonlijk vind ik Jan Rot met Rick de Leeuw het minst geslaagd. Ook de opname is niet bijzonder. De stemmen zitten veel te dicht op de microfoon, terwijl het orkest is weggedrukt.  Paul met Marnix kappers  krijgen een ruime voldoende, maar de balans tussen voordracht, arrangement en combo hebben mijn voorkeur. Voor alle duidelijkheid: niet omdat het ouderwets zou zijn. Sfeer is namelijk heel bepalend bij  een nummer.

Herman van Veen kreeg van de week een onderscheiding van de gemeente Utrecht.  Burgemeester Aleid Wolfsen reikte de zilveren Stadsmedaille uit in de Stadsschouwburg van Utrecht. In het eremetaal is de volgende inscriptie opgenomen “Herman van Veen, Wereldburger met Utrecht in zijn hart “. Ik draaide een van zijn bekendste nummers  “Liefde van later“.

Er was nogal wat te doen over de scheidingen van de zogenaamde bekende Nederlanders. Gedachtig aan Wim Kan zeg ik “Nee, nee wij noemen geen namen“, maar een verstandig mens weet genoeg. De bladen hadden stof genoeg, dus het leuke lied “De Leesmap“ lijkt mij toepasselijk. Gezongen door Nelleke Burg, die helaas niet meer actief is. Jammer.

Donderdag was het gehaktdag in Den Haag. De regering legt verantwoording af over haar daden. Zij gaven zich zelf een acht, Publiek niet meer dan een vijfje. “Niks aan de hand" zong Willem Nijholt refererend onder meer aan premier Colijn. Bovendien is er van de week een prachtig boek verschenen over zijn carriere waar ik later op terug kom.

Ook was er een proces tegen onder andere Jomanda en dacht ik, misschien wat ver gezocht, aan “Sta op en wandel“ van Adèle Bloemendaal, Gerard Cox en Frans Halsema. Altijd goed voor een vette lach. Daarna twee minder bekende nummers:  “De Wedstrijd “door Bram Vermeulen en  “Verlangen brandt “ van Marijke Boon. Bram had na de breuk met Freek de Jonge  aanvankelijk meer succes in Vlaanderen dan in Nederland, maar later is dat helemaal goed gekomen. Hij heeft zelfs “de Nationale Scheveningen Cabaret  Prijs" gekregen. Marijke Boon maakte gebruik van de belangstelling die nu ook in de betere kringen bestaat voor het levenslied. Denk maar aan de grachtengordel, die André van Duin en André Hazes adoreren. Zij brengt smartlappen met cabareteske  inbreng. Tot slot een waarheid als een koe “Vandaag is alweer gisteren" door Sietze Dolstra.