Bart van Bockstaele in Toronto wil zijn geld terug. Hij is niet voor niks naar Canada verkast, de man wil gewoon een beetje een knappe winter. Maar inplaats daarvan heeft Bart de eerste beerrupsen alweer gesignaleerd.
Terwijl we in Nederland de afgelopen weken zo ongeveer wegvroren, is de Canadese winter volgens Wereldnetter Bart van Bockstaele 'ronduit bizar' geweest. Normaal ploegt Toronto door een centimetertje of dertig sneeuw, nu mag de prut geen naam hebben.
Winterslaap
En echt lekker doorvriezen doet het ook al niet. Sterker nog: vorige week toog Bart in een t-shirt bij 10 graden boven nul naar zijn geliefde Tommy Thompson park om eens te polsen of enkele dieren van verwarring niet al uit hun winterslaap zouden zijn ontwaakt.
En ja hoor: daar kropen een paar beerrupsen lustig over de grond. Normaal gesproken zouden deze harige beestjes stijf bevroren moeten zijn. 'Je kunt ze bij wijze van spreken gewoon in je vriesvak leggen.' Bart gebruikt de rupsen als een weersvoorspeller.
Mottenballen
'De beerrupsen zijn de vroegste indicatie die ik ken voor een op komst zijnde lente. Ik hou een slag om de arm trouwens, want het is nu weer wat kouder geworden, maar volgens mij kunnen mijn warme Mart Smeets truien weer in de mottenballen.'
Overigens is Bart op zijn tochten door het Tommy Thompsonpark nog een paar leuke beestjes tegengekomen (zie onder) zoals een sneeuwuil en een bever.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine!





















Erg jammer voor Bart, maar ik vind het helemaal niet erg voor een keer.Dit is dan ook wel de eerste keer in de bijna 50 jaar dat ik hier woon, dat ik zo'n winter heb mee gemaakt.Verleden jaar hadden we b.v. een winter, dat toen ik een keer 200 km. terug moest rijden naar huis, ik wel 5 keer heb moeten stoppen om mijn voorruit en ruitenwissers schoon te maken, want ze konden het sneeuw niet bij houden. En,oh ja,ik heb vele miljoenen km. gereden hier en altijd op all-season banden. Nog nooit met winter banden.
Tja, alles is relatief. Ik ben nog een groentje, ik woon hier amper 16 jaar en echt strenge winters heb ik eigenlijk niet meegemaakt. Mijn hoofd stak vol met romantische ideeën over de verschrikkelijke koude, maar die zijn geen van allen werkelijkheid geworden.
Bovendien moet ik er aan toevoegen dat ik in het centrum van Toronto woon, in een appartementsgebouw met 34 verdiepingen. Ik rijd niet met de auto. Ik heb met andere woorden maar heel weinig last wanneer het sneeuwt...
Ja, en Canada is groot. Ik woon in dezelfde provincie maar dan 20 uur rijden van Toronto en daar is er wel een redelijk normale hoeveelheid sneeuw (genoeg om in vast te zitten met een sneeuwscooter). Het enige verschil met normale winters is dat de temperatuur erg schommelt. De komende dagen zal het hier rond het vriespunt zijn en daarna zal het wel weer richting de -25 gaan. Zo is het al de hele winter geweest.
Sterk schommelende temperaturen kennen we in Toronto ook. Dat is behoorlijk lastig, omdat je eigenlijk nooit kunt voorspellen of het een koude dag wordt, of niet.
20 uur rijden van Toronto? Waauw. Ik ben nooit zo ver geweest. Zoals alle inwoners van Toronto denk ik dat de wereld stopt op Steeles Avenue. Daarvoorbij zitten de monsters en de afgrond waar je van de wereld afvalt ^_^
Mijn job laat het momenteel niet toe, maar ik kijk echt wel uit naar een noordelijke trip. Als ik het goed heb, moet je vanuit Toronto de trein nemen naar Cochrane, daar slapen, en dan de trein nemen naar Moosonee, waar je kunt overnachten, enkele dagen rondlopen aan James Bay en dan weer terugkeren in twee dagen.
Gelukkig hier wel een goede winter gehad. Maar het begint nu toch ook hier (veel te vroeg) al lentetekenen te vertonen. Maar het is hier altijd dusdanig onvoorspelbaar dat het kan morgen wel weer gaan sneeuwen en of vriezen.
IJsland is altijd een droom geweest voor mij. Ik hoop dat ik het ooit eens tot daar kan brengen!
Nieuwe reactie inzenden