Radio Netherlands Worldwide

Iedereen was slachtoffer van de oorlog. Niet alleen de joden. Ik vind het een heel erg integer gedicht en ik vind het dan ook heel erg jammer dat zijn gedicht niet wordt voorgelezen. Het is absoluut geen verheerlijking zoals sommige mensen denken. Het is een uitleg en wat oorlog doet met de mensen.
De slag om Stalingrad was een keerpunt in de oorlog en heeft vele duizenden levens gekost. Nu 70 jaar later na die slag mag er geen gedicht worden voorgelezen over iemand die zijn leven heeft gegeven, het maakt niet uit aan welke kant hij vocht. Dirk Siebe vocht voor een beter leven, mischien om het communisme tegen te houden, wij weten dat niet en mogen ook niet daarover oordelen.
Dodenherdenking is voor allen die hun leven hebben verloren in de oorlog, ongeacht aan welke kant ze stonden. Een leven is een leven en als we na al die jaren nog steeds kleinburgelijk denken dan hebben we niks geleerd van de oorlog.
Waar een klein land groot in kan zijn; het kleinburgelijk denken. De CIDI en het Auschwitz commitee zien veel meer in het gedicht dan wat Auke probeerde te laten zien, dat goede mensen ook foute beslissingen kunnen nemen. Het is helaam geen verheerlijking zoals de CIDI ons probeert te laten denken. Auke is een stuk volwassener dan de CIDI. Als ik Auke zou zijn dan zou ik ook trots zijn op mijn naam, omdat Dirk Siebe ook niet mag worden vergeten!
Een heel selectief geheugen hebben de mensen van CIDI en het Auschwitz commitee, als je zo vast blijft houden aan haat gevoelens dan kan je nooit vrede vinden in je leven. Ik vind het heel erg zwart wit van ze. En enorm jammer dat het gedicht niet wordt voorgelezen.
Ik was enorm ontroerd door het gedicht en ik ga proberen om dat te laten weten aan Siebe!