Radio Netherlands Worldwide

Ik ben sinds 1972 weg uit Nederland, kwam voor een periode van 6 jaren weer terug, om daarna weer naar het buitenland te vertrekken en vandaaruit naar weer een ander europees land. Ik lees sinds een paar jaar de Wereldkrant en stel dikwijls vast, dat de woordkeus en schrijfwijze voor mij meer en meer vreemd geworden zijn! Welke taal spreekt men daar?, vraag ik me dan af. Ik geloof, dat ik zeggen moet, dat ik Nederland ontvreemd ben en het gevoel heb, zou ik ooit terug willen of moeten, ik niet meer aarden kon. Dat stoort me buitengewoon.
Ik ben goed geintrgreerd in dit land, maak echter ervaring met Nederlanders die ik hier, in Duitsland, leer kennen en ben van hen erg teleurgesteld. Er is geen behoefte aan een nadere kennismaking, ik vind, dat ze tamelijk doen alsof ze het allemaal wel weten (beter weten), en dat "natuurlijk alles gelukt wat ze aanpakken willen", overzien daarbij dat we hier een arbeidsloosheid en ecomomische druk hebben. Mijn (duitse) man en ik waren naar een Nederlandse club gegaan, maar we voelden ons daar als vreemde eenden in de bijt. Nederlanders staan erg gauw klaar met hun opinie en oordeel, in plaats van bescheidenheid aan de dag te leggen en zich af te vragen waarom doen en zeggen die mensen hier zo en zo?? Tenslotte zijn we gasten in een vreemd land en worden meestal gastvrij opgenomen! Het gekke is, dat vele Nederlandewrs daaruit de conclusie trekken, dat ze graag gemogen worden.
Met hartelijke groeten en een zwaai naar Nederland, Fokkolina D. Volckmann-Bolt