Radio Netherlands Worldwide

Robert Schultink (1934)

In de jaren zestig van de vorige eeuw maakten wij kennis met de Wereldomroep. In de vakantie trokken we met tentjes en later met de caravan met het gezin door Europa. Om op de hoogte te blijven, maar vooral voor het weerbericht luisterden we dagelijks naar de Nederlandse uitzendingen met een kortegolfontvangertje dat je met de zegeltjes van de Shell kon aanschaffen. Het werd een echt ritueel en als de ontvangst te wensen overliet werd de stemming er niet beter op.
Later, ik was toen projectmanager bij de Jaarbeurs in Utrecht mocht ik een interview geven over de beurs Techniek in Vrije Tijd. Een beurs geheel gericht op technische hobby’s. Eén van de deelnemers was de Stoomstichting Nederland. Deze club had een spoorbaantje met een spoorbreedte van circa 30 cm en een echte mini stoomlocomotief aangelegd in één van de Jaarbeurshallen. Samen met jullie verslaggever reden we rondjes en met het gepuf en gefluit op de achtergrond praatten we over de beurs. Eén van de leukste interviews die ik ooit heb gegeven.
Maar jullie trouwste luisteraar werd ik in de jaren direct na mijn VUT/pensioen toen ik nog tien jaar voor het PUM (programma uitzending managers) in circa 25 ontwikkelingslanden werkte. In Afrika, Azië, Midden- en Zuidamerika, en de voormalige Oostbloklanden. Zo kon ik dagelijks het nieuws en de andere programma’s volgen en daarbij zal ik nooit de dood van Prinses Diana vergeten in 1997. Rustig aan het ontbijt in Botswana. Het was alsof de wereld veranderde in dit voormalige Britse protectoraat. Iedereen was verslagen.
De Wereldomroep heeft een vaste plaats in mijn herinneringen ingenomen.