Hallo Tilly, zelf zijn wij ook in 1975 naar Britisch Columbia geëmigreerd. Wij hadden direct al een emigratiestatus dmv een roze briefje in ons paspoort. Mijn man kon werken bij een Nederlander in de bouw, dit duurde ook niet zo lang maar hij pakte het goed aan en ging met zijn gereedschap alle bouwen af en vond zo weer werk. Na 10 jaar weer terug naar Nederland gegaan met drie kinderen en daar verder gewerkt. Wij hebben niet de ervaringen zoals jullie gehad. Het was prima daar, de mensen waren hartelijk maar erg op zichzelf. Geen Nederlandse gezelligheid, die maak je dan zelf maar met je buren en zo. Nu wonen we weer in Frankrijk en dat doen we hier nu ook.
Je moet geen spijt hebben van je avontuur, je leeft je leven en de ervaring maakt je rijk. Wij gingen met helemaal niets terug naar Nederland, maar ik zou ons Canadese avontuur nooit hebben willen missen. Het heeft ons veel mensenkennis gegeven en we spreken/lezen nu vloeiend Engels, EN een schat aan ervaringen op de koop toe!
Hallo Tilly, zelf zijn wij ook in 1975 naar Britisch Columbia geëmigreerd. Wij hadden direct al een emigratiestatus dmv een roze briefje in ons paspoort. Mijn man kon werken bij een Nederlander in de bouw, dit duurde ook niet zo lang maar hij pakte het goed aan en ging met zijn gereedschap alle bouwen af en vond zo weer werk. Na 10 jaar weer terug naar Nederland gegaan met drie kinderen en daar verder gewerkt. Wij hebben niet de ervaringen zoals jullie gehad. Het was prima daar, de mensen waren hartelijk maar erg op zichzelf. Geen Nederlandse gezelligheid, die maak je dan zelf maar met je buren en zo. Nu wonen we weer in Frankrijk en dat doen we hier nu ook.
Je moet geen spijt hebben van je avontuur, je leeft je leven en de ervaring maakt je rijk. Wij gingen met helemaal niets terug naar Nederland, maar ik zou ons Canadese avontuur nooit hebben willen missen. Het heeft ons veel mensenkennis gegeven en we spreken/lezen nu vloeiend Engels, EN een schat aan ervaringen op de koop toe!