Radio Netherlands Worldwide

De jeugdige grensbewaker op Schiphol, die mijn in Zwitserland afgegeven Nederlandse paspoort bekijkt en me toesnauwt dat de foto niet recent genoeg is en eist te weten hoe lang ik denk te blijven. De bijna dagelijkse aanhouding op de snelweg in Nederland door rondzwervende douanebeambten, die meedelen dat "we die buitenlanders hier goed in de gaten moeten houden" en bij het zien van mijn paspoort onmiddellijk aannemen dat ik probeer de wegenbelasting te ontduiken, ondanks het duidelijk zichtbare vignet van de Verenigde Naties op mijn auto. De marechaussee op Schiphol die mijn Chinese echtgenote (maar Zwitsers staatsburger) urenlang vasthouden om te zien of haar Zwitserse paspoort wel echt is, terwijl ik gedwongen wordt buiten de luchthaven te wachten. De wielklem die buitenlandse auto's ruim voor het verstrijken van de parkeertijd aangemeten krijgen, omdat "die buitenlanders toch altijd verdwalen en te laat komen" en de dame in het gemeentekantoor waar ik me vervolgens meldde (in gezelschap van Franse en Duitse lotgenoten) zeer verontwaardigd deed dat ik Nederlands sprak. De opgestoken middelvingers in passerende auto's op de Nederlandse wegen, wanneer je je netjes aan de verkeersregels houdt. De grove en beledigende opmerkingen aan het adres van "buitenlanders" door menigeen die denkt dat je ze toch niet verstaat. De totale desinteresse van familie en vrienden van die familie voor je leven "elders" en hun onbegrip voor het feit dat je weinig weet van ontwikkelingen in Nederland en vooral dat je geen van de populaire tv-artiesten kent. Het stuitende gebrek aan wellevendheid en dienstverlening in winkels en restaurants. Ik kan nog wel een poosje doorgaan, maar daar word ik alleen maar depressief van. Al zou ik ooit terug moeten of willen naar Nederland, het zal niet meer lukken; het is mijn land niet meer.