Radio Netherlands Worldwide

Ik vond het artikel over expatvrouwen best interesant. Op negen jaar na, ben ik mijn hele leven een expat-iets geweest. Eerst kind en toen vrouw. Mijn kinderen zijn in het buitenland geboren, ik ben met een buitenlander getrouwd. Alhoewel ik voor mijn trouwen full-time werkte heb ik daarna nooit het leven gelijd van een bij hetzwembad zittende expatvrouw. Ook heb ik nooit gewerkt, tenminste niet betaald gewerkt. Het huishouden moet gedaan worden, kinderen moeten opgevoed worden, boodschappen moet gedaan worden en een algehele afgerond leven moet gelijd worden. Wat niet besproken wordt is de expatvrouw van een man die ook nog veel reisd. Hoe voed je dan je kinderen op als je zelf ook nog full-time zou werken. Niet overal is kinderopvang. Als je kinderen tussen de middag thuis komen om te eten? Ik denk niet dat er een globale expatvrouw is meer. Mijn moeder was ook expatvrouw en ook zij hield zich veel met het huishouden en de kinderen bezig, zelfs als er bediende in huis waren. Het idee van een levenslange vakantie is niet de realiteit. Er zijn veel leuke dingen, maar aan de andere kant zijn er ook veel minder leuke dingen. Geen familie om je heen bijv. die af en toe op de kinderen kunnen letten. Naar vier verschillende plaatsen moeten, of in de rij moeten staan voor je boodschappen. Geen water or electriciteit als het je uitkomt - om maar wat voorbeelden te noemen. In bepaalde landen als vrouw niet alleen over straat te kunnen of autorijden. Het is een keuze die je maakt, maar niet altijd voor de luxe of het gemak.