DIT PROBLEEM LIGT MIJ NA AAN HET HART --- Voor die twee is het nu misschien te laat maar die oudste... Wat ik ga zeggen is vrij algemeeen bekend en aanvaard als "hoe het is". 1. kinderen willen niet opvallen dus spreken die 'andere' taal (in dit geval het NL) niet. MAAR 2. kinderen hebben sterke identificatiedrang met de ouders ook, dus geven juist grote waarde aan die 'geheimtaal' (het NL dus) die ze met de ouder delen. DUS 3. Het is normaal dat ze wel alles verstaan als ze er altijd in toegesproken worden maar dat ze zelf niets zeggen. In het taalonderwijs heet dit trouwens 'de stille periode' en is een belangrijk begrip. Daarom zeg ik deze twee dingen: spreek altijd NL met ze, MAAR tegelijkertijd: dwing ze nooit om het terug te doen, dan maak je het ze tegen. Mijn zoontjes, geboren 2000 en 2001, zijn in de VS geboren, moeder Amerikaanse en ik NL. Ik sprak altijd alleen maar NL met ze, ik werkte niet buitenshuis, mijn vrouw wel, dus dat ging lekker. Ze spraken echter nooit NL. want waar wij woonden kenden we geen enkele Nederlander, al die jaren. In 2005 verhuisden we naar Vietnam. Daar waren zoveel expats dat mijn zoontjes NEderands als een normale taal gingen zien en vrij begonnen te spreken. Mijn bril viel van mijn neus. (van verbazing). Dus: als ze wel verstaan maar niet spreken hebben ze de hele taal in zich, zijn alleen verlegen, wellicht ook bang om vergissingen te maken. Het zit er in en haast je niet om het er uit te DWINGEN.