De Chileense mijnwerkers die onder de grond vastzitten krijgen nog tot eind van deze maand salaris. Wat er daarna gebeurt, is erg ongewis. Dat zegt Javier Castillo, vakbondsleider van de Chileense mijnwerkers in een gesprek met de Wereldomroep.

Volgens de vakbondsman zijn de familieleden van de kompels erg ongerust over de financiële onzekerheid, zeker nu het nog wel tot kerst kan duren voordat de mijnwerkers uit hun benarde positie zijn gered. Bovendien is de mijn erg armlastig. Zegslieden in Chili hebben tegenover de Wereldomroep verklaard dat procedures zijn gestart om de onderneming failliet te verklaren.

'Redding kan sneller'
Ondertussen eisen de bewoners van de stad Noord-Chileense stad Copiapó, op ongeveer 60 km van de mijn, dat er gekeken wordt naar alternatieven voor de reddingswerkzaamheden. De onderneming boort nu een tunnel. Dat zou de snelste manier zijn om de kompels te bereiken, maar die operatie zal 2 tot 4 maanden duren. Familieleden van de mijnwerkers denken dat er snellere methodes bestaan.
Een van die methodes is een idee van de mijnwerkers zelf, die voorstellen om bij de ingang waar al boorwerkzaamheden zijn verricht, toegang te zoeken naar andere bodemlagen, en vandaar een snellere weg naar beneden te zoeken. Maar ex-mijnwerkers uit de streek zeggen dat degenen die belast zijn met de reddingswerkzaamheden niet naar hun suggesties willen luisteren.

Veilig werken
Vakbondsleider Castillo eist overigens dat de regering van Santiago artikel 176 van het verdrag van de International Labour Organization, ILO, ratificeert. In dit artikel staan de voorwaarden voor veilig werken in mijnen. Tegen de Wereldomroep zegt Castilla dat als hij over dit wettelijke middel had beschikt, het ongeluk met de 33 mijnwerkers, die nu al weken 700 meter onder de grond vastzitten, misschien voorkomen had kunnen worden.

Artikel 176 van het verdrag van de ILO bepaalt dat als er gevaar is voor de werknemer, de werkzaamheden geïnspecteerd en zelfs stilgelegd kunnen worden: dit is bij de koper- en goudmijn van San José niet gebeurd, omdat men niet over dit juridische instrument beschikte. De mijn was naar het zich laat aanzien in slechte staat en voldeed niet aan de veiligheidseisen toen er 5 en 7 augustus instortingen waren.

Eerste warme maaltijd
De opgesloten mijnwerkers hebben woensdag overigens voor het eerst warm gegeten. Via een schacht werden gehaktballen, kip en rijst naar beneden getransporteerd. Tot dusver kregen de mijnwerkers glucosetabletten en melk met veel proteïne erin. Inmiddels is een team van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA in Chili aangekomen. Het zijn experts op het gebied van verblijf in kleine ruimtes. Een van hen helpt bij het samenstellen van het menu voor de mijnwerkers.