Loop je met plannen rond voor een boek maar trekken de kinderen constant aan je mouw of slorpt het werk al je energie op? Dan zijn er genoeg Nederlanders in andere landen die hun rust en ruimte best een tijdje met je willen delen.

Even surfen en je vindt ze al snel: schrijfcursussen in het buitenland. Vooral in de zomer en vooral in het Mediterraans gebied. Na een paar telefoontjes wordt duidelijk dat opvallend veel van die cursussen gegeven worden door Nederlanders die zelf in het buitenland wonen.

'Alles draait om schrijven'
'Het is hier veel te mooi om voor onszelf te houden', zegt Mariel. Sinds 2006 opent ze in het Griekse Methana de deuren van haar huis een paar keer per jaar voor Nederlands- en Engelstalige schrijf-fanaten. Op haar website staan foto's van deelnemers in het zonnetje, met uitzicht op een helderblauwe zee.

Ze krijgen niet echt een cursus aangeboden. Meer de rust om te schrijven. 'Hier zitten schrijvers onder elkaar. Alles draait om schrijven. Als iemand voor zijn laptop zit te staren, weten ze dat je geen praatje moet aanknopen, want die persoon is bezig. Thuis denkt men dan al gauw dat iemand aan het niksen is.'

Stukje Nederland
Mariel maakt geen winst met de cursussen, zegt ze. 'Het is bijna liefdadigheid. Ik ben al blij als ik met het geld dat ik krijg de kosten kan dekken. En tijdens de cursusdagen kom ik zelf niet aan schrijven toe, daarvoor ben ik te druk met mijn gasten verwennen.'

De reden om het toch te doen, is 'dat ik een stukje Nederland naar me toe haal in Griekenland.' Dat de schrijvers die bij Mariel komen dat kunnen waarderen, blijkt wel uit het feit dat er zoveel blijven terugkomen. 'Zo’n 30 à 40 procent. Toch is het iedere keer anders, want de groep erom heen varieert.'

Zonder afleidingen
Ook Pauline Mol geeft schrijfcursussen, in het Franse Rhône-Alpes. 'We wonen in een gerestaureerde watermolen, langs een rivier aan het einde van een vallei. Als je je auto hebt geparkeerd, moet je nog over rotsen lopen om hier te komen.' Die afzondering vinden haar cursisten juist aantrekkelijk, zegt ze.

'De internet-  en telefoonverbindingen doen het niet altijd, je bent als het ware weg van de wereld. Aan de ene kant misschien vervelend, omdat je niet zomaar weg kunt. Maar het biedt deelnemers de kans om zich echt ergens in te verdiepen, en permanent ondersteuning te krijgen van ervaren en betrokken schrijvers en lezers.'

Geen vakantie
Pauline geeft, anders dan Mariel, wel een echte cursus. Ze biedt de deelnemers opdrachten aan, geeft hen nieuwe inzichten, en laat hen teksten en feedback met elkaar delen. Zonder vooropgezet plan, dat wel: de precieze invulling ontstaat uit het karakter en de vragen van de groep en uit het proces ter plekke.

Want volgens Pauline is het niet alleen de natuur die tot inspiratie kan leiden, maar ook het samen zijn en over het vak praten. Daarbij wil ze geen misverstanden: haar workshop is voor mensen die echt willen schrijven en die het plezier van een vakantie met zon, water en wijn, vooral willen benutten voor een verfrissende duik in de taal.

Zelfde soort mensen
Eveline van Bogerijen is beeldend kunstenaar en woont in de Spaanse Pyreneeën. midden in een natuur- en stiltegebied, biedt ze cursussen aan voor kunstenaars uit allerlei disciplines. Ook cursussen creatief schrijven. Ze schrijft zelf niet. Die cursussen worden begeleid door de Nederlandse schrijfster Bianca Boer.

Volgens Eveline komen op zulke schrijfcursussen toch vaak dezelfde soort mensen af. 'Meestal mensen met enige schrijfervaring en vaak hoogopgeleid. Soms zijn het journalisten die meer creativiteit willen, al zitten er ook altijd een stel hobbyisten tussen.'

Rust en ruimte
Eén ding hebben ze in elk geval allemaal gemeen: of ze nou naar Griekenland, Frankrijk of Spanje gaan, Nederlanders met de wens om te schrijven hebben rust en ruimte nodig die 'thuis' maar moeilijk te vinden zijn. En die rust is uiteindelijk nog belangrijker dan de feitelijke bestemming.