Expat On Air
Expat On Air: hét radioprogramma voor expats, elke zaterdag van 09.00 tot 10.00.
Expat On Air is in heel Europa op kortegolf te beluisteren. De uitzendingen zijn ook online te horen via de streams en podcasts. Na de uitzending verschijnt een uitgebreid artikel met audio op Wereldomroep.nl.
de redactie met uw vragen en opmerkingen.
De vakantie is voorbij. Het leven gaat weer zijn gewone gang. Ook voor Nederlanders die in het buitenland wonen. Vaak brengen zij de vakantie door in Nederland en gaan dan op bezoek bij vrienden, familie en buren. Voor veel van hen is het jaarlijkse bezoek aan Nederland echter geen feest van elkaar weer eens in levenden lijve zien en lekker bijpraten maar juist een periode van stress.
Dat werd ook weer eens duidelijk in de eerste Expat on Air na de zomervakantie. Voor veel expats of emigranten is het bezoek aan Nederland vaak 'een moetje'. Zoveel mensen willen je dolgraag zien en spreken met als gevolg dat je op sleeptouw wordt genomen en geclaimd.
Uitgeput kom je vervolgens weer thuis thuis zonder dat je hebt kunnen uitrusten en genieten. Dat schreef Gerlinda Bloem in Noorwegen ook op onze Facebook-pagina. ‘Bezoekje hier, bezoekje daar. En dan ga je bekaf terug naar huis en dan heb je eigenlijk nog een extra week vakantie nodig om weer op adem te komen.’
Tegenzin
Hannelore Benders woont in Sri Lanka en zag zelfs heel erg op haar vakantie in Nederland, met haar gezin met vier kinderen. Ze zegt: ‘Van tevoren had ik er al bijzonder weinig zin in, ik zei al tegen mijn man, ik weet nu al dat we mensen teleur gaan stellen, omdat zoveel mensen ons willen zien.’
Ook het van hot naar haar racen met vier kinderen beviel niet goed, het overal en nergens logeren was toch wel heel druk. Maar Hannelore Benders geeft dan ook ruiterlijk toe dat ze het moeilijk vindt om ‘nee’ te zeggen, vooral niet tegen opa’s en oma’s en ook omdat het gezin volgend jaar niet naar Nederland komt.
Feest
Jacqueline van Haaften van Global Connection weet er alles van. Global Connection ondersteunt werknemers en hun partners in het buitenland van vijftig multinationals. Zelf heeft ze in Singapore en op St. Lucia gewoond. Van Haaften: ‘We gingen één keer per jaar terug naar Nederland. De eerste keer gingen we bij iedereen langs. Keer op keer zaten we dezelfde verhalen te vertellen, vermoeiend. Zeker voor de kinderen die in de hoek geparkeerd werden. De keer daarop hebben we een feest gegeven waar iedereen welkom was.'
Camping
Een variatie op dit idee komt van Mari de Wit. Hij woont in de Verenigde Staten en de laatste keer dat hij terug was nodigde hij iedereen uit op de camping waar hij verbleef, meteen ter gelegenheid van de verjaardag van zijn vrouw. Het was een zeer geslaagde en gezellige bijeenkomst. Een ander idee is om een zaaltje of een andere locatie te bespreken en mensen daar naar toe laten komen, zodat je zelf wat meer rust hebt.
Vakantiehuisje
Wat logeren betreft: Van Haaften raadt iedereen af om bij familie of goede vrienden te verblijven af omdat je toch ieder je eigen leven hebt, een aantal weken blijft en met een heel gezin aankomt. ‘Het eerste jaar hebben we bij ouders gelogeerd. Dat lijkt makkelijk en goedkoop maar dat moet je nooit doen. Veel stekeligheden en gevoeligheden van vroeger ben je vergeten en die komen dan weer terug. En je bent je vrijheid kwijt.’
Volgens haar kun je het beste een vakantiehuisje boeken. ‘Vlakbij je voormalige woonplaats. Dat is leuk voor de kinderen. Die zien dan ook hun vriendjes en vriendinnetjes terug.’ Wat je ook kunt doen is een huis zoeken in de buurt waar je eerst woonde en dan je eigen huis in het buitenland ter beschikking te stellen.
De tips van Jacqueline van Haaften van Global Connection samengevat:
- Plan van tevoren niet je hele agenda vol met afspraken. Ruim ook tijd in voor jezelf en je gezin om er een paar dagen tussen uit te gaan.
- Huur een passende locatie en geef daar een feest voor alle familie, vrienden en kennissen die je willen zien. Sommige mensen, denk aan opa’s en oma’s, zie je natuurlijk vaker!
- Geef een eigen feestje voor de kinderen, die voelen zich vaak een beetje verloren tussen al die volwassen. Geef ze een eigen bijeenkomst.
- Durf ‘nee’ te zeggen. Als je dat niet doet word je geleefd.
- Logeer niet bij familie of vrienden met je hele gezin. Huur een huis, bijvoorbeeld in de buurt van waar je eerst woonde. Of ruil van huis met iemand uit je oude buurt.
- Nodig mensen ook nadrukkelijk uit om bij jou in het buitenland op bezoek te komen.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik krijg ook vaak de vraag wanneer ik toch weer naar Nederland kom en vind het best moeilijk om daar mee om te gaan. Ik vind het moeilijk om enkele dagen in een vreemd huis te zijn (ook al is het familie) en zie er tegenop om heel Nederland door te moeten voor visite. Ik vind het idee van een feestje/dineetje geven erg leuk klinken. Zo kun je samen ook nieuwe herinneringen maken en niet alleen met een visite doorspreken wat er de afgelopen tijd gebeurt is.
Dit artikel is zo herkenbaar! Ik zelf zie ook vaker op tegen "vakanties" naar Nederland, dan dat ik er naar uit zie. Familie en vrienden verwachten toch elk jaar weer dat we komen. We vinden het verschrikkelijk moeilijk om "nee" te verkopen, ondanks het feit dat het ons een arm en een been kost met twee kinderen (temeer omdat we alleen in het hoogseizoen kunnen reizen), en dat we zelf helemaal niet zo veel aan de vakantie hebben. Iedereen wil je zien, je spreken, en voor je het weet ben je tien dagen alleen maar bezig om van bezoek naar bezoek te gaan, zonder dat je ook maar een ding kan doen dat je zelf graag had willen doen. Mijn man is Amerikaan, en spreekt heel weinig Nederlands, net als de kinderen, en daardoor zijn al die bezoekjes voor hen zomogelijk nog minder leuk, want de meeste vrienden en familie staan daar niet bij stil, en spreken alleen maar Nederlands tegen ons.
En inderdaad, als we tegen mensen zeggen dat ze ook bij ons langs kunnen komen, dan zegt men keihard dat het zo ver is, en zo duur, en dat wij ten slotte verhuisd zijn, niet zij. Volgend jaar gaan we denk ik echt eens proberen om niet naar Nederland te gaan. En nou kijken of we ons aan die bolefte kunnen houden :)
Dit artikel is zo herkenbaar! Ik zelf zie ook vaker op tegen "vakanties" naar Nederland, dan dat ik er naar uit zie. Familie en vrienden verwachten toch elk jaar weer dat we komen. We vinden het verschrikkelijk moeilijk om "nee" te verkopen, ondanks het feit dat het ons een arm en een been kost met twee kinderen (temeer omdat we alleen in het hoogseizoen kunnen reizen), en dat we zelf helemaal niet zo veel aan de vakantie hebben. Iedereen wil je zien, je spreken, en voor je het weet ben je tien dagen alleen maar bezig om van bezoek naar bezoek te gaan, zonder dat je ook maar een ding kan doen dat je zelf graag had willen doen. Mijn man is Amerikaan, en spreekt heel weinig Nederlands, net als de kinderen, en daardoor zijn al die bezoekjes voor hen zomogelijk nog minder leuk, want de meeste vrienden en familie staan daar niet bij stil, en spreken alleen maar Nederlands tegen ons.
En inderdaad, als we tegen mensen zeggen dat ze ook bij ons langs kunnen komen, dan zegt men keihard dat het zo ver is, en zo duur, en dat wij ten slotte verhuisd zijn, niet zij. Volgend jaar gaan we denk ik echt eens proberen om niet naar Nederland te gaan. En nou kijken of we ons aan die bolefte kunnen houden :)
Klopt helemaal wat ik hier zoal lees.
Wij die dan voor van alles en nog wat naar NL moeten,worden in die 4 of 5 weken helemaal geleefd,maar een bezoekje aan "ons"dat is zo ver vinden ze!
Dus met andere woorden wij worden toch wel een beetje geleefd.
Wij hebben dezelfde ervaring, dat er beslag gelegd wordt op je en dat er van alles [goedbedoeld] geregeld is zonder overleg.Nu vertellen we de familie,dat we maar twee weken in NL zijn en voor de rest zelf op pad gaan.In die tijd geven we een feestje waar iedereen welkom is.Tijdens een vorig bezoek was zo'n feestje in een grote schuur van familie een uitkomst.De meesten kwamen.Vaak krijg je ook de opmerking als wij mensen uitnodigen om naar ons te komen, dat het zoveel kost.Men vergeet, dat wij nog niet de helft verdienenvan wat men in NL verdient.
Volgende keer zullen we ook maar een huisje zoeken. Als je kinderen hebt is het onmogelijk om in Nederland naar een hotel te gaan (tenzij je 2 kamers neemt). Hier in de USA, kun je meestal voor dezelfde prijs met 2 (kleine) kinderen op een kamer verblijven.
Bij ons is ook mijn moeder de spil van de familie en zij zorgt er altijd voor dat we één dag bij haar met de familie kunnen bijpraten.
Met een stel vrienden spreken we een hele dag relaxen af in de sauna. Van de ochtendkoffie tot de laatste ronde. Voor ons altijd een heerlijke dag waar we altijd uitgerust en bijgepraat en gelachen van terugkomen.
Huisje huren hebben we ook wel eens gedaan en ook dat was succesvol.
Maar hoe gezellig het ook is, het is geen vakantie!!!
Voor diegene die vroeg waar dat huisje was: misschien is dit huisje in Denemarken, maar het ziet er precíes uit als het soort huisje wat je op de Nederlandse Waddeneilanden kunt huren. Wij heben dit jaar op Terschelling in zo'n huisje gezeten - fietsje huren, duinen, strand: heerlijk, echt op vakantie.
Ik splits tegenwoordig het bezoek in twee delen: familie/vriendenbezoek, en een deel waar je ook weer Nederland zelf te zien krijgt en te ervaren. Had (zoals anderen hier) ook last van het eindeloos in een andere huiskamer zitten om hetzelfde verhaal te vertellen en weinig van Nederland zelf te zien.
We hebben ook eens een huisje in een meer centrale lokatie gehuurd, met het idee dat men ook bij ons op bezoek zou kunnen komen, maar dat viel inderdaad tegen, zoals iemand anders al zei. Het was velen te ver, ze hadden geen tijd, etc. Maar wel als ik naar hen toeging. Tsja, dan kan je je inderdaad blauw reizen. Wel houdt mijn familie nog steeds een familie-viering met Sinterklaas (is in veel Nederlandse gezinnen al helemaal ver-Amerikaanst naar kadootjes met de kerst). Dat is meestal ook een goedkope tijd voor het reizen, en een makkelijke manier om iedereen bij elkaar te zien zonder zelf veel te hoeven organiseren.
tja... terug naar nederland, toch gaat het de laatste jaren steeds beter; nee zegge ninderdaad en niet alles willen... want het ligt ook aan jezelf heb ik ondervonden! iedereen willen zien en niet een keer maar graag meerdere keren, want o, wat mis ik iedereen.
ik vind het zwaar om naar nederland terug te gaan, het kost me tijd en energie om weer over de heimwee heen te komen... niet dat die zo nadrukkelijk aanwezig is, maar wel na een bezoek aan nederland...
Een bezoek aan Nederland noem ik een "family workshop", geen vakantie.
Het is verbazend hoeveel mensen het te ver vinden om naar je toe te komen waar je in Nederland verblijft terwijl je zelf 27 uur in een vliegtuig hebt gezeten om dichter bij hen te zijn.
Vooral de laatste jaren dat mijn ouders nog leefden was ik bij hen en gaf dan een feestje (of het werd voor mij georganiseerd) waar iedereen die dat wilde kon komen. Veel rustiger en dan hadden mijn ouders ook meer tijd met mij.
Een tip voor Joop,
Mocht je nog weer eens naar Nederland komen, doe dat dan in het voorjaar of in het najaar. Het is dan ook goedkoper om dan een vakantiehuisje te huren. Vaak kun je ook nog van de 55+ korting gebruik maken. (kleine lettertjes)
Ja familie vergeet ook wel eens dat alles heel snel veranderd. Hetzelfde maak ik mee als ik naar Rotterdam ga, mensen denken dan dat ik overal de weg wel weet, moet me ook altijd redden. Maar komt men naar Groningen, dan moet alles klaarstaan en word er ook verwacht dat je alles voor ze doet. Het is een inter- cultureel probleem denk ik.
Hartelijke groeten van Jantje. (vr. )
‘Het eerste jaar hebben we bij ouders gelogeerd. Dat lijkt makkelijk en goedkoop maar dat moet je nooit doen'.
Is dat niet een beetje kortzichtig uitgedrukt? Wat voor de een niet werkt kan voor een ander perfect gaan. Persoonlijk kan ik het prima vinden met mijn ouders en dankzij hun gastvrijheid kan ik het me veroorloven om 4 en soms zelfs 5 weken in Nederland te zijn. We laten elkaar vrij en ik ga er regelmatig hele dagen op uit met de kids zodat ze het huis weer voor zichzelf hebben.
Voor ons is dit ideaal. Ik blijf minstens 2 weken met mijn kinderen bij mijn ouders, waar we allemaal erg van genieten en kan zo rustig aan iedereen zien die ik wil zien, daagjes gewoon thuis blijven en daagjes weggaan. Daarna komt mijn man en gaan we 2 weken in een vakantiehuisje. Altijd in het voorseizoen, dan zijn de prijzen ook nog redelijk. Dan zien we zijn familie en nog wat vrienden, maar verder hebben we dan vooral vakantie met ons gezin. Omdat we in die weken iedereen onze kant op vragen rijden we ons ook niet suf.
Het duurde een paar jaar voor we het perfecte verblijf in Nederland hadden gevonden, maar voor ons gezin werkt dit al 13 jaar geweldig!
We hebben gelukkig vrienden, waar we altijd bij logeren en zij vinden het altijd erg gezellig dat we er zijn. Van de voren vragen we via onze blog wie ons wil zien en maken dan een afspraak, en wie eerst wie eerst maalt. We plannen de agenda zeker niet vol, anders gaan we oververmoeid weer terug.
Trouwens een trip naar Nederland is voor ons geen vakantie, vaak moeten we nog veel dingen regelen voor onze oude vaders. Dus de "vakantie"in NL is gewoon een "moeten dingen doen" reis.
Toch proberen we ook nog leuke dingen te doen in Nederland. Maar vakantie houden we in ons woonland nu.
Even een hele andere vraag, maar waar is dat huisje dat op de foto hierboven staat?
Ziet er superleuk uit.
Aan de westkust van Denemarken, ten noorden van Nymindegab.
Niets is veranderd. In december, 1969, per KLM 'charter flight' waren mijn ouders, en ik, voor het eerst terug, in Nederland. Mijn ouders, vooral hadden geen kans om tot rust te komen. Allebei uit gezinnen met negen broers en zussen. Vier-en-een-half weken om ze allemaal tevreden te stellen.
Mijn vijfde reis terug, in december, 2009, was (natuurlijk) geheel anders. Huis geruild en ver van de familie. Dat was niet expres. Veel, voor het eerst, van Noord Holland gezien.
"Locaties" en "huizen huren" kan ik me nog steeds niet veroorloven. Was maar een onderwijzer, hier.
Mijn ouders nodigden natuurlijk ook hun familie uit om naar Sydney te komen.
Het is al zo vaak verteld: Als WIJ naar Nederland komen, denken familie en vrienden: "Je bent hier geboren. Je weet de weg. Zoek het zelf maar uit."
Als ze hier in Sydney komen, waar de afstanden en openbaar vervoer zo anders zijn, vergen zij 24 uur/ 7 dagen per week aandacht en vermaak.
Joop
Een tip voor Joop,
Mocht je nog weer eens naar Nederland komen, doe dat dan in het voorjaar of in het najaar. Het is dan ook goedkoper om dan een vakantiehuisje te huren. Vaak kun je ook nog van de 55+ korting gebruik maken. (kleine lettertjes)
Ja familie vergeet ook wel eens dat alles heel snel veranderd. Hetzelfde maak ik mee als ik naar Rotterdam ga, mensen denken dan dat ik overal de weg wel weet, moet me ook altijd redden. Maar komt men naar Groningen, dan moet alles klaarstaan en word er ook verwacht dat je alles voor ze doet. Het is een inter- cultureel probleem denk ik.
Hartelijke groeten van Jantje. (vr. )
Nieuwe reactie inzenden