De Nederlander die zichzelf begin mei in brand stak in Indonesië, zou hebben geleden aan achtervolgingswaan. Maar ook de manier waarop in het buitenland de AOW-gegevens worden bijgehouden, speelde een rol: een noodlottige samenloop van omstandigheden.
De 69-jarige Albert Johannes Cornelis Ekelmans overleed uiteindelijk op maandag 7 mei. Ruim drie dagen nadat hij zichzelf in brand had gestoken bij de Nederlandse ambassade in Jakarta. Al vrij snel werd bekend dat Ekelmans tot zijn wanhoopsdaad was gekomen omdat hij geen Nederlandse AOW meer kreeg.
Bizarre geschiedenis
Die zou zijn stopgezet omdat hij geen vast verblijfadres had. Dankzij onder andere de website Java Post is inmiddels duidelijk geworden dat hierachter een bizarre geschiedenis schuilgaat. Ekelmans was namelijk bang om bij een moordaanslag om het leven te komen. Daarom wisselde hij elke maand van adres.
Tien jaar geleden was de Nederlander coördinator van een kassenproject op Bali. Lokale boeren moesten met behulp van de nieuwste landbouwtechnologie hoogwaardige exportproducten leren maken. Een prestigeproject, waarin Nederlandse en Indonesische investeerders tien miljoen dollar hadden gestoken.
Volgens Java Post botste Ekelmans met een corrupte ondernemer. Die zou banden hebben gehad met extremisten en niet zijn teruggeschrokken voor geweld. Ekelmans woonde toen al tien jaar in Indonesië en had een Indonesische vrouw. Hij verliet Bali zonder te weten wat er van haar of hun zoontje was geworden.
Achtervolgingswaan
Enkele jaren geleden ging Ekelmans in Jakarta wonen. Maar ook daar leefde hij in angst. Want de politie en de autoriteiten speelden volgens hem onder één hoedje met de Balinese maffia. Die zou bovendien huurmoordenaars achter hem aan hebben gestuurd, omdat hij teveel wist.
De Nederlandse consulair medewerker in de Balinese hoofdstad Denpasar was volgens Ekelmans eveneens op de hoogte van de corrupte praktijken van de ondernemer, maar deed daar niets aan. Ook de Nederlandse ambassade vertrouwde hij daarom niet meer.
Paranoïde? In het verhaal van Ekelmans 'lijken werkelijkheid en fictie soms wel heel dicht bij elkaar te liggen', schrijft Java Post. 'Maar zelfs als slechts de helft op waarheid berust, dan nog is dat voldoende om begrip te hebben voor zijn situatie.'
Gegevens controleren
De stopzetting van de AOW-betalingen was de laatste druppel. 'Wij sterven letterlijk van honger en dorst', schreef Ekelmans in één van zijn vele noodkreten aan het adres van Nederlandse instanties. Toch klopt het niet helemaal dat hij geen AOW meer kreeg omdat hij niet over een vast adres beschikte.
De AOW is namelijk geen gunst maar een opgebouwd recht, dat niet zomaar mag worden afgenomen. Wel bevestigt een woordvoerder van de Sociale Verzekeringsbank desgevraagd dat er bij het ontvangen van AOW in het buitenland noodgedwongen sprake is van bepaalde 'handhavingseisen'.
'Er moet een zekere controle mogelijk zijn', zegt de woordvoerder. 'Zodat we kunnen vaststellen dat mensen nog in leven zijn en of ze al dan niet met een partner samenleven.' Als iemand geen vast woonadres heeft, dan wordt die controle lastiger. Maar, zegt de SVB, nog altijd geenszins onmogelijk.
Niet zomaar stopzetten
'Wij proberen in die gevallen tot een oplossing te komen binnen de mogelijkheden die we hebben. In Nederland is de oplossing meestal dat mensen zich regelmatig melden bij onze kantoren, waarna uitbetaling plaatsvindt. Maar in het buitenland hebben we natuurlijk geen kantoren.'
In Indonesië werkt de SVB wel met speciale rapporteurs. Die onderhouden contact met Nederlanders die AOW aanvragen en vullen samen met hen het zogeheten 'levensbewijs' in. Maar de rapporteurs werken onder aansturing van de ambassade. Iemand zonder vast adres wordt gevraagd zich daar te melden.
En juist op dit punt was de samenloop van omstandigheden in het geval van Albert Ekelmans zo tragisch. Hij vertrouwde de ambassade immers niet en was bang voor een aanslag. En dus weigerde hij om met zijn fysieke aanwezigheid te bewijzen dat hij recht had op AOW. Stopzetten was daarna de enige optie.
Noodkreten genegeerd
Maar daarmee is de vraag of de zelfverbranding van Ekelmans voorkomen had kunnen worden, nog niet beantwoord. Hij stuurde in de weken voor zijn wanhoopsdaad vele brieven, o.a. aan premier Rutte. Op die noodkreten is niet gereageerd. Toen zijn verhaal uiteindelijk naar buiten kwam, was het te al laat.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Dit jaar vertrek ik naar de Filipijnen, naar het noorden van Mindanao in Cagayan de oro City. Wanneer de post daar niet aankomt omdat SVB het niet aangetekent toestuurt, kom ik dan in problemen? Waarom niet het jaarlijkse formulier naar je email adres toesturen, je kunt het dan uitprinten en aangetekend terugsturen naar SVB. Ik maak me zorgen omdat SVB hiervoor geen oplossing geeft, wel heb ik al een p.o.box in Cagayan maar ook daar komt de post niet terecht als de post niet werd aangetend.
Ik las de positieve reacie van thailand wat inlevenzynde verklaring betreft
ik woon in provincie trat 100 km er van daan.ik stuur het ook op maar dat mag niet van gemeente sos in trat,en geven advies het te brengen
in thailand is verkeer geen lolletje ,en heb ongeluk gehad in trat op de dag dat ik naar gemeente ging.12000 verkeersdoden 30000 in de hele wereld,dat zet je wel aan het denken,als svb zo graag wil dat dit word geregelt,stuur dan en mannetje langs voor zulke gevallen dat het niet geacepteert word dat je het per post stuurt.elk jaar maak ik me toch echt nerveus,vaak moet je uren zoeken om gemeente huis.en svb kan iemand en baan bezorgen
In Thailand heeft de SVB het prima geregeld,voor mijn bewijs van in leven hoef ik alleen maar naar het stadhuis hier in Lampang. Die sturen het zelf door naar het SVB kantoor in Nonthaburi (Bangkok).
Ben overgens zeer tevreden over de SVB.....
Wij hebben v.a 2007 A.O.W [ het gedeelte waar we recht op hebben, 2% van de jaren..enz ] en vanaf het begin hebben we van de SVB Deventer een hele goeie service gekregen. Als ik ze bel met een of andere vraag zijn ze altijd vriendelijk en geduldig. De post aflevering/verzending hier in ZuidAfrika laat heel veel te wensen over en het is al gebeurd dat ze ons hebben gebeld toen ons levensbewijs of inkomstenopgave niet op tijd bij de SVB Deventerwas aangekomen. Een hele grote pluim voor de mensen van het SVB Deventer, dit is de beste dienst die ik ooit in ZA of NL heb gehad.
Wanneer ik de aow gerechtigde leeftijd heb, ontvang ik toch niets. Heb te kort gewerkt in Nederland en eigenlijk niets opgebouwd. Ik zal het hier maar moeten uitzoeken...
AOW heeft niets met werk te maken, dat is voor iedere Nederlander. Maar pas op, wel voor de tijd dat je in Nederland verbleven hebt. Dus over de jaren van je 15e tot je 65e elk jaar 2%. Zo heb ikzelf maar 20%, toch een welkom "zakcentje" wat ik best kan gebruiken, speciaal in dit land.
woon nu 10 jaar in letland ik ga naar de gemeente enm struur deze gegevens naar de pensioendienst nog geen problemen gehad
woon nu 10 jaar in letland ik ga naar de gemeente enm struur deze gegevens naar de pensioendienst nog geen problemen gehad
Ik ontvang een pensioen van mijn overleden man. Elk jaar ontvang ik van het pensioenfonds een brief met het verzoek tot verklaring van in leven zijn op te sturen. Deze verklaring laat ik dan hier bij gemeente waar ik ingeschreven sta ondertekenen. Heeft tot nu toe prima gefunctioneerd. Ik hoef hiervoor niet naar een notaris of een ambassade.
Ik krijg ook AOW in Engeland en 1 keer per jaar moet ik een formulier invullen dat ik nog in leven ben en dit moet ondertekend worden door een notaris. Dit geldt ook voor mijn aanvullende pensioenen. Ik moet zeggen dat alles normaal keurig verloopt. Was het niet mogelijk geweest dat deze Nederlander ook zoiets kon doen dan had hij in feite niets te maken en te vrezen voor de instellingen waarvoor hij bang was.
Ik woon nu samen met mijn gezin bijne vier jaar in Indonesie.Ieder jaar komt de controleur om samen met mij de in leven verklaring in te vullen.Op mijn verzoek wordt ook ieder jaar door de ambasade een copie naar mijn pensoenfonds verzonden. Dit vinden wij een geweldige service van de ambasade in Jakarta. Regels zijn nou eenmaal regels.
wat ene verhaal eh.... en hoe doen we dat dan met (niet alleen nederlanders hoor, ook buitenlanders die een aantal jaren in nederland hebben gewerkt..)in landen waar we geen ambassade (meer) hebben? Of waar we duizenden kilometers van een ambassade afzitten? Zal ik straks dan een keer per jaar naar Ottawa moeten vliegen om mijn paar honderd euro per maand te moeten blijven krijgen als ik over een paar jaar daar recht op heb? Even rekenen... hmmm... zal me gauw een maand of drie/vier AOW kosten om dat te doen..
Niet huilen voor je de regeltjes kent!!!
Op het 'bewijs van leven' staat precies wat je kan doen.Bv bij de gemmentelijke dienst waar je woont -persoonlijk- de verkraring laten tekenen en dat kost meestal niets.
Leef zelf in Turkije en ga naar de 'deelgemeente' kantoortje en kost me dan 5 tukse lira en dat is € 2,-
Zo zal het in Canada ook wel gaan.
Ieder jaar komt er een formulier , om een verzoek om het terug te sturen met een stempel en handtekening van een notaris .Je gaat naar de MunicipellHall en regelen ze voor je . De ambassade is 5000 Km van mij woonplaats . Heb nooit moete gehad met Deventer.
De SVB heeft mij verzekerd, dat er de ambassade-oplossing is, maar er van geval tot geval "Maatwerk" aangeboden zal worden.
Mijn zorg is nu nog, doen ze aan nazorg voor de nabestaanden en kan dit nog eens gebeuren? Daarop heb ik geen antwoord meer gekregen.
Geef u het advies, om vroegtijdig over "persoonlijk-maatwerk" na te denken.
Nadat in dit geval het Ministerie van Buitenlandse Zaken geen commentaar wilde geven, ook de journalist van het bericht in Elsevier "niet thuis" bleek, heb ik meerdere emails aan de SVB gestuurd om na te vragen hoe dit kon gebeuren.
Uiteindelijk ontving ik van de directie Communications een algemene informatie, dat personen in het buitenland zich aan de ambassade moeten richten!
Op de vraag, of de SVB zich in voorliggende kwestie ook verantwoordelijk voelt voor de achtergebleven familie...........heb ik nog geen feed-back!
Nieuwe reactie inzenden