Een Texaanse die 'vuile huichelaar' meegalmt, een groep Litouwers over een 'pikketanisie' dat er altijd wel ingaat en een Israëliër die weemoedig neuriet op 'dat kleine café in de haven.. De maandelijkse zangavond voor expats is een opmerkelijke, maar zeker ook geliefde manier om het Nederlands bij te schaven.
Café Coco's Music Mine aan het Amsterdamse Thorbeckeplein, iets voor achten. Voorzanger Ben van Overmeeren smeert zijn machtige stem, accordeonist Winfried Veenker prepareert zijn instrument en docent en initiatiefneemster Annelies Braams verwelkomt ondertussen de gasten/studenten op deze zangavond.
Vuile huichelaar
Met hoogopgeleide expats uit de Verenigde Staten, een groep arbeiders uit het voormalige oostblok, Nederlanders verzegeld van hun buitenlandse geliefden en een voormalig asielzoeker is het een bont geheel te noemen. Niet iedereen is het Nederlands even machtig. Maakt niet uit, het gaat om het gevoel en het plezier. Even weg van de boeken, dat onbegrijpelijke 'de' en 'het' en die onuitspreekbaar harde 'G'.
De bezoekers beginnen schuchter en bladeren soms met lichte wanhoop naar de juiste bladzijde terwijl de rest al zingt. Ketelbinkie is een lastige. Vuile huichelaar is moeilijk uit te spreken en waarom moet die man nu precies z'n koffers pakken? Gelukkig zijn daar ras-Amsterdammers Ben en Winfried die de groep op sleeptouw nemen.
Ver van huis
Bij Vader Abraham en zijn kleine café komt de zaal los. 'Tulpen uit Amsterdam' is vervolgens een voltreffer. André Hazes en zijn vlieger lijken zelfs emoties los te maken. Verlies is universeel en iedereen lijkt te snappen waarover de tekst gaat. Zoiets valt niet altijd mee, ver van huis.
Je ziet mensen plezier hebben met een taal, waar ze in het dagelijks leven waarschijnlijk vooral mee worstelen. Het zingen lijkt volslagen onbekenden te verbroederen. Er wordt voorzichtig met de heupen gewiegd en gelachen. Alex uit Rusland - breedgeschouderd, werkzaam in de vleesindustrie - wil graag nog wat laten horen uit zijn geboorteland.
Tante Leen
Annelies Braams hoopt dat haar bezoekers een leuke avond hebben en vooral het gevoel krijgen dat je ook op een ontspannen manier met Nederlands om kunt gaan. En met een beetje geluk ga je ook nog met wat nieuwe woorden naar huis. Een bezoekster uit de VS stelt tevreden dat ze 'droom' en 'haven' waarschijnlijk nooit meer zal vergeten.
Na een lied of vijftien - grofweg van Tante Leen tot Frans Bauer - gaat ieder weer zijns weegs. Tot over een maand, als een twintigtal compleet verschillende levens elkaar weer even kruisen in deze typisch Amsterdamse pijpenla bij het Rembrandtsplein.
De zangavonden voor expats zijn vrij toegankelijk en worden iedere tweede donderdag gehouden in café Coco's Music Mine in Amsterdam. Surf voor meer informatie naar de website van Nedles. Daar is ook een overzicht te vinden van alle gebruikte teksten en bijbehorende muziek.



















Nieuwe reactie inzenden