Michel Rentenaar is civiel leider van de Task Force Uruzgan en directeur Provinciaal Reconstructieteam in Uruzgan. Hij schrijft voor de Wereldomroep een column.

Soms vind ik het moeilijk me in te denken dat hier in Uruzgan nog niet zo lang geleden hard gevochten werd. Veel mensen die Uruzgan volgen zullen zich de slag om Chora herinneren. Voor de komst van de Nederlanders in 2006 hadden Talibanstrijders een enorme ravage aangericht in het toenmalige districtshoofdkwartier.

In 2007 namen Nederlandse troepen hun intrek in dat districtsgebouw. Vanwege de kleur van de muren kreeg het de naam White Compound. Wekenlang verdedigden Nederlandse soldaten deze White Compound met veel moed. Sergeant-Majoor Jos Leunissen sneuvelde er op 18 juni 2007.

Waterputten
Na de slag om Chora ging het militaire deel van de Task Force Uruzgan doen wat zij het beste doet: rustig en vaak patrouilleren en de bevolking hiermee het gevoel van veiligheid teruggeven. Tegelijkertijd begonnen leden van het Provinciaal Reconstructie Team met de bevolking te praten en samen met hen projecten ter verbetering van de leefomstandigheden in Chora te identificeren.

Waterputten werden geslagen, irrigatie-kanaaltjes gegraven. Scholen en klinieken werden gebouwd. Elektriciteit werd geïntroduceerd. Dat alles werd gedaan vanuit de White Compound, die als basis diende voor de Nederlandse troepen.

Opknapbeurt
Reeds vanaf de eerste dag dat de Nederlanders in de White Compound trokken werd duidelijk gemaakt aan de bevolking van Chora dat wij slechts tijdelijke bewoners van de White Compound wilden zijn. Eind 2008 was de nieuwe militaire basis (Mirwais genaamd) klaar en werd er verhuisd.

Kort daarop werd Nederland benaderd door de districts-authoriteiten in Chora met de vraag of de White Compound opgeknapt kon worden en opnieuw als districtshoofdkwartier gebruikt kon worden. In Afghanistan gaat niks heel snel dus het duurde een tijdje voordat het geld, de aannemer en de feitelijke verbouw geregeld waren.

Vandaag was het dan echter zo ver dat de White Compound door mij overgedragen kon worden aan de rechtmatige eigenaar: de districtschef van Chora, Mohammed Daoud.

Naar de mensen toe
Het was een mooi moment. In een dun zonnetje, op de ruime binnenplaats van de White Compound, waren de belangrijkste tribale leiders van Chora verzameld. Ik had uit Tarin Kowt, met de helikopter, de gouverneur van Uruzgan meegenomen en de directeuren voor onderwijs, irrigatie en landbouw. Niet alleen om het feestje bij te wonen maar vooral om de districtsbestuurders een hart onder de riem te steken en de provinciale regering als het ware naar de mensen toe te brengen.

De districtsvoorzitter, de 26 jarige zoon van de anderhalf jaar geleden gesneuvelde tribale leider Rozi Khan, opende voorzichtig het woord, zichtbaar geïmponeerd door de hoeveelheid bezoek. De gouverneur, recent met hernieuwde werklust teruggekeerd uit Kaboel, sprak van een historische dag en een overwinning op de donkere krachten van de Taliban. Voor wij het kleurrijk bebloemde lint aan de poort ceremonieel doorknipten feliciteerde ik het districtsbestuur met hun vernieuwde hoofdkwartier.

Sprekend voorbeeld
In de helikopter terug, glijdend over licht besneeuwde vlakten en heuvels, mijmerde ik over de White Compound. Het begon met een gewonnen veldslag. Klassiek militair veiligheidsoptreden maakte het vervolgens mogelijk dat het PRT en de burgers van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking aan de slag konden.

Vandaag konden wij dit districtscentrum overdragen aan de Afghaanse overheid. Met een glimlach bedacht ik dat de White Compound misschien wel een sprekend voorbeeld is van de Nederlandse aanpak in Uruzgan.