Arme mensen in Laos zitten niet te wachten op een microkrediet uit Westerse landen. Dit zegt Timo Hogenhout. De Nederlander werkt al een paar jaar als adviseur microfinanciering voor internationale organisaties in Laos.

In het Aziatische land leeft ongeveer een derde van de bevolking onder de armoedegrens. 'Veel mensen in Laos zijn te arm om leningen aan te gaan. Ze hebben vooral een financiële buffer nodig om tegenslagen te overwinnen, zoals een slechte oogst, het overlijden van een koe of het ziek worden van een familielid', zegt Hogenhout. 

Tegenslag
Mensen proberen een buffer op te bouwen door te sparen. 'Omdat banken te ver weg zijn sparen ze geen geld, maar dieren of goederen. Maar als je vrouw ziek wordt dan kun je niet even snel je koe verkopen', zegt de Nederlander. Dat suggereert dat er toch behoefte is aan geld: een microkrediet om tegenslagen te financieren.

Behalve sparen is verzekeren een manier om moeilijkheden op te vangen. 'Aan dat soort financiële diensten is veel behoefte in Laos', meent Hogenhout. Hij pleit voor het opzetten van een systeem van spaarrekeningen en verzekeringen via lokale banken.

'Solidariteit'
Laos is een land met veel corruptie volgens Transparency International. Burgers, maar ook de overheid huldigen het principe: voor wat, hoort wat. De kans bestaat dat met het inzetten van lokale mensen de corruptie doordringt in de microfinanciering. Hogenhout merkt op dat het hier om een cultuurverschil gaat. 'Wat wij corruptie noemen heet bij hen solidariteit: jij doet iets voor mij, dus ik doe iets voor jou. Als jij iemand een lening geeft, dan krijg je daar ook een beetje geld voor terug. Weigeren van dat geld wordt gezien als een belediging.'

Hogenhout vindt dat het betalingsverkeer in Laos verder moet worden ontwikkeld. 'Als iemand op het platteland woont en een kind heeft dat in de stad studeert, dan is het lastig om geld op te sturen. Het gebruik van de mobiele telefoon voor dit soort betalingsverkeer is in Laos nog niet mogelijk.' 

Westerse maatstaven
Met het ontwikkelen van betalingsverkeer naar westers model, leg je landen als Laos ook westerse maatstaven op. Hogenhout vindt dat niet per se slecht: 'de goede kant ervan is dat mensen misschien ook hun productie verhogen en daarmee hun levensstandaard. In plaats van rijst en groenten kan er eens een stukje vlees op tafel komen.' Maar nadelen zijn er ook. 'Soms moet je streng zijn. In een solidaire gemeenschap zoals in Laos wordt het daardoor soms wat minder relaxed.' 

Volgens de Nederlander is er nog veel ruimte in Laos voor nieuwe microfinancieringsinstellingen. Voorwaarde is wel dat de Laotianen eerst goed getraind worden. 'Het is niet goed om een land te overspoelen met donorgeld, zonder dat er een goed begeleidingssysteem is. Als je alleen geld geeft zonder dat mensen het terug hoeven te betalen, dan geef je een verkeerd signaal af. Je ontmoedigt ze om zelf actie te ondernemen en zichzelf te trainen. Als ze zelf spaargeld investeren, dan gaan ze zorgvuldiger om met het project.'